DUYURU: Değerli şiir dostlarım, özür dileyerek, bu paylaşımın sizlerle son
paylaşımım olduğunu belirtmek istiyorum. Zira ‘Bez Bebekler de Üşür’ isimli şiir
kitabımı yayımlayan yayın evi ile yapmış olduğum anlaşma da, bir yıl süre ile
kitapta yer alan şiirlerimin internet ve benzeri kitle iletişim araçlarında
yayımlanmaması kararlaştırılmıştır.

Öte yandan sizlerden aldığım e-maillerde, kitaba ve kitabımı nasıl satın
alabileceğinize ilişkin bazı sorular sorulmaktadır.
Kitabın tüm geliri, Ankara Gazi Üniversitesinde çocuk doktorluğu yapan
arkadaşım Doçent.Dr. Figen Şahin’nin başkanlığını yaptığı ve son derece
üst düzeyde akademik ve bilimsel çalışmalarla desteklenmeye çalışılan
‘ÇOCUK İSTİSMARINI VE İHMALİNİ ÖNLEME DERNEĞİ’ne bağışlanmıştır.
Kitaba ilişkin temel bilgiler aşağıda verilmiştir.
Saygılarımla,
Kitabın Yayın Tarihi: Eylül 2006    Ebatlar: 13.5x21 cm
Kağıt: 80 gr 1.Hamur   Kapak: 300 gr. Mat selefon  Sayfa: 192
ISBN: 9944-475-01-7  Barkod: 9789944475013
Fiyatı: 5 YTL  Şiir Adedi: 161

ÇATIM VE BASKI                                              TEK DAĞITIM
YAYINCILIK                           İKİA YAYINCILIK VE DAĞITIM
03123978720                            0212 272 45 46
03124725740




ADINI SİZ KOYUN - 20

-bütün yalanlar…kısık seslidir-
çıngıraklı yılanlar…üniformalarını çıkartsın...
bana aynaları göster!...

ve sen…
körkütük sis…başıma çöken

bilmez misin…?
cahilin aklına düşmüş…
talihsiz düşünceyi…ne kalem ne de mürekkep yazmak ister
ve
nasır tutmuş beyinler…rüyasız gecelere benzer

…

-umut kokan…
söylenememiş her söz…dilde yara-

ve sen…
zorba çığlık…gölgede serinlemek yasaktır diyen

bilmez misin...?
ayazda kalmış…
yavru kuş gibi hisseder kendini…
ressam tuvaline girememiş her boya
ve
kekeme bir udun hüznünü taşır
şarkılardan kovulmuş her nota

…

-yalnızdır…
yankısını bulamamış her ses-
ha alevler içine düşmüş kar tanesi…
ha sararan yapraktaki yeşilin çırpınışları
/bir yangından bir yangına göçüştür/ son nefes

bilirim!...
-gülümsemez her masal…
ve her zaman gül sunmaz namlusundan hayat-
kızıldır öfkenin rengi…
ölümün yarısıdır böyle yaşamak

ve sen…
rap rap vicdanımı çiğneyen

çek tetiği…
vur güneşi sol yanından…çürümüş dünyaya inat

…
..
bilirsin!…
-ölümü yenmek/tir…şiir -
sakın ağlama!…
güneş üşür…
..
.

1996
*tahsin özmen, bez bebekler de üşür, çatım&baskı yay,ank




Adını Siz Koyun - 17


nasıl da tenhayım bu şehirde…bir bilseniz
her yanımdan…tıklım tıklım yalnızlık taşar
…
mektubu yitik bir zarf gibi /sokaklarında dost bir gölge arayan /yüreğim
her defasında zifiri sessizliklere bürünür
göz değmemiş bir mısra…
hiç bakılmamış bir ayna hüznünü yaşar
…
sanki güneşim çalınmış…ufkumda siyah bir perde var
sorularımın cevapları kayıp
sahipsizliğimi sahiplenen yok
tek arkadaşım…sadece kendi kendiyle konuşan…bakir yalnızlığım
bana bezer bütün boz bulanık sular
…
hangi bulutu üflesem…yeşil değil artık yağmurlar
oysa damarlarımdan…köpük köpük sevgi nehirleri akar
…
…
ayağa kalkın ölüler…!
..
/kan kırmızı yağıyor kar/
.
ve bu kentte;
yüreksiz
ve bir sanrıdan ibaretmiş tüm kalabalıklar…

1995
…
*tahsin özmen, bez bebekler de üşür, çatım&baskı yay,ank




MONA LİZA GÜLÜŞLÜ KOKULAR

ç i ç e k l e r d e n  t ü l  k e l e p ç e d i r…y ü r e k t e  s e v d a!…
işte aşk…işte sevgi
ya dilediğince avuçla
ya da…
tokuştur derdini derdimle
çile patikaları uzanır alnımda

h e r  a ş k…v o l k a n i k  b i r  h i s t i r!…
-taze somun buğusu misali-
bitirildiyse eğer…sessizce savrulmalı külleri
tohumun çatlamak
gülün açmaktır biricik derdi
…
ne ayrık otlarını sevindirmeli
ne de gökleri
bak…!
nasıl da ıslak…denizin kirpikleri

t e k  y ı l d ı z d a n  o l u ş m a z  y a ş a m!...
ya ağaçları yeşile boyamalı…göğü maviye
ya da…kapı gıcırtılarını  resmetmeli
kumsala serilmiş yakamoz bakışlı gölgeye
hayatın gözleri parıldasın diye

h i ç  b i r  h a y a t  ö d ü n ç  d e ğ i l d i r!…
yine de…
mona liza gülüşlü kokulara…nice hayatlar verilir
en mutlu deli benim şu anda
bilsem de gün gelir
bütün düşler iğdiş edilir

söyle  rüzgara…! saçlarımı  yolmasın…!
göğü kaşıma…!
gülüşlerim yalınayak kalmasın
mutluluk ol…!
zindanıma vuran ilk ışık ol…! biraz yağ bana…!
ama…potinlerim ıslanmasın

beni en çok…içli bir ağlayış ıslatır
rüzgarlı bir gülüş…eflâtun bir duruş
hüzünlü bir şarkı…şakağımdan vurmuş
…
ya renkleri yitik bir gök kuşağı
ya bir bebek… parmağı ateşe dokunmuş
ya da…yavru bir kuş…kanatlarını yuvada unutmuş

s ı m s ı c a k  y ü r e k  t a ş ı y a n  h e r  m e k t u p
u l a ş a m a z s a  a d r e s i n e
ö l ü r  k a h r ı n d a n
okyanusa döner tek bir damla acı
bitmez tükenmez…durur zaman
…
ve  h e r  n e f e s t e…b i r  y u d u m  d a h a  e s k i r  i n s a n!…
paspasın altına süpürüldüğünü sanan duygular…nasıl da mutsuz olur
bilmez ki…!
mutluluk…bazen bir ömür
bazen
sadece…ama sadece bir an
….
oysa…
-ö l ü m ü n  g ü n d ü z ü  y o k t u r-
güneşin serçe parmağına tutunabilmektir…önemli olan-
…..
…
..
.
/herkesin mutlaka mona liza gülüşlü bir kokusu vardır/

mesela:
(-anam, babam, kızım karım;
   benim mona liza gülüşlü kokularım…-ya sizin?)

1998
tahsin özmen,bez bebekler de üşür,çatım&baskı yay,ank,2006




KIZIL BİR GÜLDÜR HAYAT

kaçıncı basamağında olursan ol yaşamın
karamsarlığa kapılıp…umutsuzluk hırkasını giyme sakın
boyun eğme kadere
çekiver ipini umutsuzluğun…ilmek ilmek sökülsün
taptaze umut çiçekleri ek gönül bahçene…gerisi gelir elbet bir gün

yenik düşmez karanlığa aydınlık
yumma güneşe gözlerini…acıları gizler karanlık
bir merdiven daya gökyüzüne
gök kuşağı topla yıldız topla
saçlarını tara pırıl pırıl güneşin
sitem etme düşlerine yağan kara
damla damla erir elbet bir gün

susturma yüreğini
kalkar her boran her sis…her şey unutulur
en umutsuz bir anda yağan yağmur
toprakta…capcanlı bir umut olur
bir bahar dalının coşkusunu tomur tomur
sana da verir elbet bir gün

göz yaşıyla dolup taşmaz deniz
meraklanma…!
uçurtmasını yitiren çocuğun
gözyaşları kurur, üzüntüsü durur
ararsan
ipinden kurtulmuş
serseri bir uçurtmanın özgürlük sevinci
seni de bulur…bulur elbet bir gün

yaprak ödünçtür dallarda
önemli olan
umuttan yoksun kalıp
gözlerde ışığı söndürmemek, direnci yitirmemek
dikenli de olsa
kızıl bir güldür hayat
soldurmadan yaşamak yaşatmak gerek
yeşile düşman bir bahçıvana...kendini sevdirmez çiçek
yaprak yaprak ölür elbet bir gün

yık barikatları
erit prangaları halka halka…zaman defterini kapat
dört mevsimi var…her daim kış olmaz hayat
merhaba deyip yaşama tekrar
derin bir soluk al kızıl gülden
/acıdan ıstıraptan arıtılmış
damla damla sevgiden damıtılmış/
yepyeni bir dünya yarat

insan
yere çakılı yalnız bir ağaç değildir…tek başına rüzgârı bekleyen
karanlıkta el sallayıp, göz kırpma
yeni yol ve yüzler dene
her acıya ilâçtır sevgi…asla vazgeçme sevmekten
sünger çek maziye
yak ne varsa kötü gönlünün ocağında
geç karşısına sevgi kahvesini, dostluk kahvesini yudumla
umudun şefkatli kucağında

bırak
saçlarını okşasın rüzgâr
apak karlar düşsün karanlıklarına
her şafakta doğan güneşi karşıla
batarken kızıllığını şarap şişelerine doldur yıllansın
unut sonbaharı…başka baharlar ara
çisil çisil yağmur yağsın hayat harmanına…ağaçlar tomurcuklansın
aç yüreğinin kapıların…sen uçur bir kuş da
özgürce kanat çırpmanın tadına varsın

bahardaki uyanışı
gök kuşağındaki gülüşü…zarafetini gülün
muhteşem hazzını
bir bebeğin omzundaki gamzeden öpüşün
lâpa lâpa yağan karın sesini
köpük köpük aşkı
soluk soluğa çimler üstündeki sevişmeleri düşün
sonu ölümcül bir oyun da olsa
yaşamak; harikulâde…mavi bir düştür
öyle mi ya ölüm
öyle mi ya ölüm?

/ unutma…! umut ekersen gökyüzüne
ışıl ışıl göz kırpar yaşam ufuk çizgisinden
yeni doğacak her güne /

//…hayat gülmeyi bilene güler…sevmeyi bileni sever
her şey seninle başlar…seninle biter…//

Ocak, 2005

tahsin özmen,bez bebekler de üşür,çatım ajans&baskı yay,ank,2006




Adını Siz Koyun -9

bazen
dert dinlemekten…kaldırımlar da yorulur
ve umutlar siyaha döner
kuytularda hüzün büyür…dinleyecek kimseler kalmayınca

biz hatırladıkça başkaları unutur
ve cenazesi kaldırılır vefanın
kapının tokmağı nasıl da üşür…kimseler çalmayınca

dallarının taşıyabileceği kadar meyve verir…hayat ağacı
ve ölüm hep yaşamın kıyısında durur
bütün dertler toprağın kabulüdür…kimseler almayınca

Tahsin Özmen - 1991




ŞİİRLERİNİZ