Gel

Sen hiç Güzelbahçe’de
Seyrettin mi güneşin batışını
Deniz bir anda süt liman oluverir
Hiç büyümeyen çocuk gibidir imbat
Her öğle uykusundan sonra
Uykusunu almış yaramaz çocuklar gibi
Denizi oradan oraya sürükler durur peşinden
Ama yorulur akşam üzeri
Siner bir kıyıya
Ta ertesi gün
öğlen uykudan kalkana değin
sen seyrettin mi güneşin batışını hiç
Güzelbahçe de
Bir iyot kokusu sarıverir etrafı
Mangalda pişen balık
Yanında bir duble rakı
Karışır kokuları
Daha bir sarhoş eder adamı
Seyret ne olur bir akşamüzeri
Güzelbahçe’de Güneşin batışını
Gökyüzü yitirir maviliğini
İlk buluşmaya gidecek genç kız gibidir
Ne giyeceğini şaşırmış
Kızıl saçlarına uygun bir giysi arar
Kırmızı siyah sarı
Yavuklusunu seyreden genç misali
Kızarır yüzü denizin…
Seyredelim
Seyredelim bir akşam seninle gel
Güzelbahçe de Güneşin batışını

Oya Özpoyraz




Yaşamak….

Bir şiir yazayım dedim
Anlatayım
Anlatayım sana
Yokluğunda neler yaşadım
Aldım kalemi elime
Koydum kağıdı önüme
Yazamadım
Yazamadım tek bir kelime
Meğer yaşamamışım
Yokluğunda bir saniye bile

Oya Özpoyraz




AYNA

Bir ayna arıyorum.
Baktığımda,
Annemin gözlerinden yansısın yüzüm.
Büyümemiş olayım,
Saf olsun, temiz olsun bakışlarım,
Umutla yansısın bana.
Öyle bir ayna ki, babam gibi baksın arada.
Dudaklarım tebessümle kıvrık olsun,
Yüzümdeki çizgiler,
Gülüşlere karışsın.
Bir ayna,
Bir ayna ki,
Sevgili gözüyle baksın bana.
Yüreğimi göreyim bakışlarımda.
Sesimi duyayım dudak kıpırtılarında.
Yüzüm kızarmış olsun sevda dan.
Bir ayna,
Bir ayna arıyorum.
Baktığımda,
Kendimi görebileyim.

Oya Özpoyraz




Dokunma

Dokunma canım acıyor
Sen her dokunduğunda
Ruhumda fırtınalar kopuyor
Şimşekler çakıyor yüreğimde
Yağmurlar yağıyor içime
Önce sel oluyor
Sonra ırmak
Deniz oluyor
Okyanus oluyorum
Dokunma neolur yok oluyorum.

Oya Özpoyraz







ŞİİRLERİNİZ