OSMAN YÜCEL
Bitiyor iste burada bu soguk odada
Sozlere gerek var iste bu sefer
Yaziyorum son sozlerimi
Nefretimden , yanlizligimdan
Kufrediyorum hepinize
Yalanci dostlarim
Ikiyuzlu sevgililerim
Ve de hayatimin sokaklarindan gecen herkes
Elveda
Birazdan bir tekme atacagim su
Ucuzluktan aldigim sandalyeye
Bitecek butun hayatim ve dertlerim
Olmayan asklarim
Soz sozlerim kalaca bendenn geriye
Elveda sarkim calacak fonda
Arkamdan aglayacak insanlar
Iyi cocuktu diyecek herkes
Gercekten seven cikrsa eger
Soyluyecek sevmezdim kendisini
Iste bitirdi yapti juulesini
O elveda dedi
Siz yine yalanci kaldiniz
O gitti siz yine aynisiniz.
Iyi bilmezdiniz kendisini
Yalan soylediniz her zamanki gibi
O elveda dedi size
Siz yine ayni yerde kayboldunuz.
Osman Yucel 08/07/2006
Durdurun zamanı yarını gormek istemeyen olabilir !
Guneşin doğuşuna küfrederek yaşayan,
Sabah ezanını okuyan imama küfrederek
Uyanan olabilir…
Osman Yucel 01/03/06
Güneşe koşmak
her sabah uyandiginda
gormek istersin gunesi
kosmak istersin cesurca
ortadogunun kizi
Kosanlar vardir elbet gunese
sen katil onlara
sair olmak kosmaktir gunese sende katil onlara
© Osman Yucel
Japon kızı
Metroda bu sabah ağlayan bır Japon kızı
Gözlerinde eski bir aşkın izleri
Kin dolu bana bakıyor.....
Belki bütün erkeklerden nefret ediyor
Belkide sevmemeye yemin
ediyor.
Bu sabah metroda gözü yaşlı Japon kızı
Ağlayan Japon kızı
Üzülen ben
Dökülen onun göz yaşı
Kahrolan ben
Bir ask romaninin
sayfalari gibi
post-modern cagin asigi
Sevmekti onu inciten
Aglmak belki kurtulmakti
Sabah,sabah metroda
Aglayan bir japon kizi
Guneş imparatorunun ulkesinin
kızı söyle niye ağlarsın
sevdamıdır yoksa gözlerinden akan
Yoksa ihanetin....
Tamam sustum beni bile
dinlemek istemiyorsun
ben zaten burada iniyorum
sende sevmekten
Fazla uzaklaşma .
© Osman Yucel
Sana çıkıyor
çiktiğim her yokuş,
çiktiğim her merdiven
Gittiğim her şehir,
Bindiğim her tren,vapur,otobüs,
Hepsi sana çikiyor
Geldigim ev,
sevdigim her yemek,
dinlediğim radyo programi
Seni hatirlatiyor.
Sokaktaki kedi,
bekçinin düdüğü
sabahci kahveleri
Her görüşümde
içimde bir sicak esinti eser.
Camiden çikan ezanda
kilisedeki çanda
Ruhsuz sevişmelerde hep
Seni ararim.
Bulamayinca yolumu
Kutupyildizi olurum
Hep seni ararim
susuz toprakalarda
© Osman Yucel
Sende katıl !!
Bir Avuç insan olsun milyonlar,
Emeğimiz kazansin .
Paylaşarak coğalalim ,
Zaferleride paylaşalim,
Yenilgileride.
Yüzleşelim dünyayla,
Kaldıralim Sosyalizm'in bayrağini
Çekelim en yükseklere
Paylaşimin ve Emeğimizin ,
Özgürlük dünyasını kuralım .
© Osman Yucel
Ey yolcu !
Ey yolcu !
kimsin ,nesin
nereden gelir nereye gidersin ?
Ey yolcu !
düşünmelisin yürüdüğün yol ,
nereye çıkar,
nerede belirsizleşir.
Kimdir bizlere,
türküler yazdıran ,
ey yolcu kimdir ?
söyle!!
Denizleri tutmak istedin mi ?
yolcu !
Özgürlük nedir ?
mutlu geelceğimiz nerdedir ?
Ey yolcu !
söyle ?
sen bu yolun yolcususun,
susma .
Güneşe nasıl koşulur ?
nehirler gibi
İşci eylemleri gibi
grevler gibi
nasıl dayanışır
insanlık ?
söyle bana Ey yolcu ?
Bilgiye hasret yüreğim.
© Osman Yucel
Post-modern çağın insanı
Kendiliğinden oluşan,
kendiğinden yaşanan ,
bir şey değil bu !
farkında olamadıkların ,
belkide farkında olmaktan ,
korktukların vardı.
Post modern çağın insanı
Arayış içinde kaybolan
insan!!
Yürümek!
yürümekten korkan,
gerçeklerden,
korkan insan.
Yüzleşmen lazım kendinle,
Yüzleşmen....
© Osman Yucel
Hani ilk yağmur düşmeden
gelecektin
öğle yazmıştın
hani ölümden gayri ayrılık yoktu
desene geçen sene
Sende yalancı çıktın
Ey efkarına yüreğimi
dağıtıgım....güzel çicek
© Osman Yucel
14/09/2003 Paris
ŞAİR OLDÜ
Bağırarak koşan adam
şöyle sesleniyordu ;
- Şair oldü !!
- Şair oldü !!
- Onu biz oldürduk !!!
- Ruhsuz sevişmelerimizle
- Kişiliksiz aşklarla
- Onu biz oldürdük .....
Şaşkınlık içinde insanlar
etraflarına bakındılar
insan olmaktan cıktıklarını
Bile fark edemediler..
Ölmuştu şair
Hemde ağır,ağır
Acı çekerek bir işkence havasızlığında
Boğularak ölmuştu.
Cenazesini sokak kedileri
kaldıracaktır.
Kücücük patileriyle
gözyaşları icinde uğurlayacaklar...
Aç kurtlar yerine
sahibiyle papazı bulmuş
kopekler son sefoniyi seslendirecekler
Ve son senfoni çalmaya başladı..
Sokak kedilerinin sırtındaki
tabutta taşınarak son yolculuğuna
ugurlandı Şair...
Soluk bir yüzde
sıcacık bir gulumseme ile...
Alevlere daldı...
© Osman Yucel
07/octombre/2003
GEMİ
Kim bilir nereye
gider bu gemi
kimbilir nicedir yolcusu yok
kaptanı ve çalışanı yok
aslında gemi de yok
şiir de
Yazan kalemimde yok
Silgim de yok
Varolan tek şey
SADECE
Yoklar...
© Osman Yucel
13.octombre.2003
birden bire kavga
birden bire ayrılıklar
küfürler ve hakaretler
birde küçücük yüreklere
düşen bombalar,kurşunlar
Savaş-MA Savaş-Ma
Haritalarda olmayan şehirlerde ölen çocuklar
yok aslında hiç birinin ulusu
Suçu yok
suç yok sevgi yok
Sevgisiz ve ruhsuz sevişmeler
tutkusuz ve cep telefonu mesajı kıvamında
aşk(ızlık) lar
Savaş-MA Savaş-MA
Seviş inadına tutkuyla
ölüme,ihanette inat seviş
taş yürek çocuk barikatlar için
Savaş-MA SEVİŞ
© Osman Yucel
26.octombre.2003 Aubervillers
Şarap olmasa bile
aşkının
sarhoşuyum ne sana git diyebildim
ne de kal
ben bu şehrin
sokak kedisiyim
ne sana ağladım
ne de
gülebildim...
Yanlızlığım şehire armağan
Kaldı...
© Osman Yucel
18.Nov.2003
çıkıp gelsen diyorum bir gün
beni de alsan
çıksak diyorum Toroslardan
Himayalara
gitsek çok uzakalara
Para olmasa
ihanet olmasa
diyorum
bütün bunlar için
HEWİRDANIM
© Osman Yucel
"Bir garip Orhan Veli'ye"
Şarap şişesinde balina olsam
taşırsam şarabı
kadehlerden
kıpkırmızı
bir sevdam olsa
ve unutsam bütün geçmişi
ne şiş yansa nede kebab
ah bir şarap şişesinde BALİNA olsam
© Osman Yucel
ŞİİRLERİNİZ
|