EY...DENİZ, EY...ÇANDARLI...

Ne bu şiddet, bu muhteşemlik ne...
Görkemliliğinin sırrına daha eremedim
Ama bildiğim, sana umarsızca sevdalıyım
Ve inan, akşam saatlerini beklerim, seni kucaklamak için...

Yazmasını başından savuran azdır bir sevgiliye
Dirhem, dirhem duygularımın kucakladığı
Eminim naçizane aşkıma, aşkını sunan
Ancak, çapkınca bir göz kırpmasıdır kıyılarına indiğimde...

Sana gönül verdim, bilsem de umarsızcalığını
Poyraz hakim kıyılarında üşütüp, hastalanacağımı
Ve bilsem de bir gün, o muhteşem kalenin yıkılıp, topraklarında kan
tüküreceğimi
Yine de sen başkasın ey deniz, ey Çandarlı...

(Bu şiirin ilk kıtası 10.07.2006 tarihinde Çandarlı’da yazılmıştır.)

27.07.2006 (İzmir)
Mustafa GÖKÇEK



YALAN

Gözlerimi yatırıp uzaklara
Bakıyorum işte, öylesine
Yaşamak ağrısı saplandı boynuma
Yaşamak, başkası içinde olsa

Pusatsızım, artık mavzerimi astım duvara
Ve yüreğimi rehin bıraktım, yüreklice
Cesaretim onmaz yaralarla
Yol bitiyor artık ve ne olur, ne olur yalan de…

03.01.05     M.Gökçek



KIYIMIN KIYISINDA

Bir burjuvanın penceresinden sızan ışık
Mavi gecenin bağrında ve ben kör uykumda
Yalpalanan bir takanın kıyıya vuran hışıltısı
Kıyımdan kurtulan devrimcileri taşıyor

Yüreğimin ötesinde sakladığım bir kurşun
Yeri geldiğinde göğsüme saplanacak
Kırmızı ucu nedeniyle belki de,
Kan akmayacak, ama!...

Karşı sahilin kıyısında çattığımız mavzerler
Hayın bir çingenenin hurda niyetine sattığı
Ve iyi de para kazandığı çelikler
Ve benim, kıyımın kıyısında devrilen onurum!...

Hilafsız bir gerçektir ensemi ütüleyen
Yüreğim elimde ve almış başını gidiyor
Dur, durak bilmeyen hayın kıyım
Ucunu bucağını bilmeden yaşarım, memleketimin kara duldasında...

Siyahlar içinde ektiğimle, yalnız, kırmızılar biçerken
Ve devrimcilerin yürekleri, çıplak, kanlı kıyımların ortalık yerindeyken
Güneş, çattığımız mavzerlerin peşindeyken
En iyisi bir taka, bir devrim ve kıyımın kıyısında yaşamaya çalışan, bir avuç dünyamın insanı...

07.06.04   M.Gökçek



NAZIMIN DÜŞÜ

Bir vapur geçer Varna önünden
Ve ustam bakar, bakar gözleri nemli
Moskovada otururken bir balıkçı kahvesinde
Özgürdür, çay ve simitle doyursa da midesini

Sarışın, uzun boylu, mavi gözlü bir kız geçer
Bahşişini de bıraktığı kahveden, kaçar gibi kalkar
Yaklaşır bu güzel kıza yüreğini elinde tutarak
Verayı memleketine götürmek ister, onmaz yaralarını sıralayarak...

Varnada, şimdi kendisi bir vapurdadır
Mavi gözlü ustam hasretlik çeker
Gök kubbe açılır ve nihayete erer hasretlik
Kamarasına döner, yatağına uzanır ve yatağına düşen yıldızlarla seyreyler alemi...

Şimdi İstanbulda olmak vardı ya...
Üzülme ustam, sen gök kubbeden seyret
Bizde dilimiz döndüğünce, İstanbulu anlatalım
Ve senin yaşadığın bu düşü, inan olsun bizde yaşıyalım...

08.06.04 M.Gökçek
(Bu şiir, değerli ustamızın 41. Ölüm yıldönümü nedeniyle, anısına ithaftır.)



ILGIT ILGIT BİR YÜRÜYÜŞ

Uzun bir maratona başlamıştım, elimi tuttuğun an
Yolda yürürken yapayalnız, yalpalayarak
Nice düşler kurdum senli, sensiz
Yürüdüm delice ve seni kucaklamak için

Yağan yağmurda şemsiye oldun
Bir tür sevi sağanağında patırtılı bir kadındın
Yarınların seni yanlış tanıdı ama, masum bir selamla
Günlerinin dolu dolu finaline kucak açtın

O günler, ardı arkasına ve çok çabuk geçti
O günler, bir çabuk ve çok hızlı geçti
Yalpaladığımda elimden tuttun, ürkek
Hatıralarını sakladığın, sandık odasında

Neden büyüdüm ve neden bıraktım elini
Mahcubiyet yaşatmayan bir tür tarihsel yanılgı
Yalın bir dil bu sıcakta, buruk, nemlenen gözlerin
Sana, dolu bir aşk sundum ama sen beni terk ettin, anne...

11.06.04 M.Gökçek



GLOBALLEŞEN ÜLKEM!...

Engereğin gözündeki kan, yüreğimi sızlatır
Oysa nice insan bir yılan kadar olamadı
Duyguları kesip atmak ve bilinçsizce yaşamak
Çok güzel bir tabloya bakıp, resmin anlattığı ifadeden kaçmak

Galerileri dolaşan, yüreğim eziliyor, kanıyor
Oralara doluşan cüceleri gördükçe
Şerefe diye kaldırılan şarap kadehleri
Bir başka cücenin koltuğuna sığınmakla devam ediyor

Ve ben, burjuvanın gözünü seveyim!
Aldı, götürdü ve birkaç zibidinin
Onmaz yaralarla, onmaz dertlerle, onmaz umarsızlıklarla

Onduğu bir kucağa oturttu...

15.06.04 M. Gökçek



DÜŞ YORGUNU

Tut ki bir dağda ve dağın tepesinde
Bir balkonda oturmuşum
Karşı kıyıyı seyrederken
Aklıma gelen bir dostum yüzünden
Az kalsın aşağıya atlayacaktım
Belki de düşümde atladım
Ve geçtim karşı kıyıya
Onu yanağından öpmek için

23.06.04 M. Gökçek



İŞ VE İŞÇİ ELELE

Gözünün üstünde kaşın, kaşın babam kaşın
Bu illet Tanrının bir takdiri galiba
Urbalarını değil, kendini kaynatsan da nafile
Anadolulu anamın yufkasından değil ama,

Hem ziyaret, hem ticaret
Biraz düşün ve bir yerlere taşın
Ama inan ol ki yürekli yoldaş
Proletaryanın gücü, ezilmişliğini anlatır...

30.06.04 M.Gökçek



BİR ROMANDAN SONRA

Yüreğimin ucunda kurşun izleri
Onmaz yaralarla kaplı, duldasız
Dağlarımın eteğinde papatya sürüsü
Analarımın, sütten yoksun köylerinde süt tozu

Ve bir hiç uğruna ölen
Yitmişliğin, umarsızlığın, acımasızlığın
Namludan çıkan kör kurşunların
Memedimin yüreğine saplanmasına...

Ve zindanlarda yatan nice,
Bahtsız, eli silah tutan değil
Eli kalem tutan ekinli adamların
Kalanları bile, erkan-ı harp malulleri...

01.07.04 M.Gökçek



MEMLEKETİM, AH...MEMLEKETİM!...

Gözümün yağıydın, çapağı oldun
Bana değil ama,
Ocaksız, dumanı tütmeyen köylerime koşaydın
Ve çıkınımda bir parça tayın, zulamda peynir olaydın

Bulmasam da olur ama,
Tencerelerinde taş kaynatan
Ana sütüne helâl diye yüklenen
Nice bebelerin solmuş tenini acıtan

Fırtına öncesinde hakim, sessizlik
Ölü bir afet gibi dirilmişliğin boranı
Bir dolu rüzgâr ve kıtlık, kıran
Yıl 2004, köy yolundaki aracımızın çamurlukları hâlâ çamurlu!...

04.07.04 M.Gökçek



YAŞAMAK

Çarmıha gerilmiş İsayım oturduğum balkonumda
Musayım önümdeki denizi aşıp, karşı kıyıya vardığımda
Muhammetim, can yoldaşlarımı sardığımda
Ve mabedimde Tanrıyım, sana güldüğümde

Yaşamak, sancı gibi asılı koynumda
Yaşamak, bir başka alemden bu yanlara gelmiş gibi
Yaşamak, türkü gibi, zılgıt gibi
Ama, yaşamak, inan angut gibi değil...

06.07.04 M.Gökçek



SADAKA

Karşımda bir kız, iki dirhem bir çekirdek
Ya da bir dirhem, iki çekirdek
Manzaraya kusur dolu sözcük arıyorum
Ama bulamıyorum, manzara enfes

Dayamışım sırtımı acun dağlarına
İçinde bulunduğum kampı seyrediyorum

Aslında bu kampları pek severim
Emekçi insanları görmenin bir yolu
Kapitalist jurnallığı ile kaz tüyü koltuklarda
Beş yıldızı takarken ağalar

Aylarca çalışıp, böyük dövletinden
Onbeş, yirmi günlük bir nafakayla
Ancak tatil yapan emekçiyi
Burada bulmak güzel, güzelde...

Böyük dövletimi nerede bulmalı?...

09.07.04 (Akçay) M.Gökçek



BABALAR AĞLAMASIN

Ağır, aksak bir sancı gibisin koynumda
Ne zaman dinecek ve yüreğim sakinleşecek
Kapanan demir parmaklıkların ötesinde
Dağlarımın ve kurşun yüklü mavzerlerimin gölgesinde

Gaz lambasıyla günü kurtarmaya çalışan
Emekçi insanların, emekçi çocukları
Atın mavzerleri eliniz kalem tutsun
Biliyorum bunlarda geçer ama, yine de babanızı ağlatmayın...

13.07.04 M.Gökçek



KAN YAĞMURLARI

Ruhumun derinlerinde akan ılgıt ılgıt
Sıcaklığını duyumsadığım kan
Havada bir bulut kümesi sanki
Acaba toplanan bu acı kanı temizler mi

Takvim yapraklarında kanun nağmesi
Bir dağ eteğinde düşlerken okula gidişimi
Yağmurların, rüzgarların ve karların egemenliğinde
Kanun dediler ve ağlattılar çok sevdiğim kanun nağmesinde

Yüreğimi saklayamadım, elimde tutuyorum
Üşüyorum, ben ve sanki toprak
Oysa dağımın eteklerinde ılık bir sıcaklık
Birde çobanın buruk ama nefesli kavalının sesi

Asi ve hor görülen emekçimin çocuğu
Yerden yere vurulurken, bilinmez, yükseklere kıyılır
Belki de ocaksız bayırında, dumanı tütmeyen
Küllüksüz fırınında pişmeyen ekmek

Kalem, defter alınır mı acep, yoksa
Kundura ne hâl, naylon çarık yetmez mi
Ve bir gün gelir, dağın eteğine oturur bir adam
Kanunu olmayan memlekette, inceden bir kanun sesi gelir, ta...uzaktan...

17.07.04 M.Gökçek


ŞİİRLERİNİZ