BİR KERE 

BEN BİR KERE SEVDİM ÖMRÜMDE
YARAM YOKDU TAŞ BASILASI YÜREĞİMDE
YILDIZLAR ÇOK İDİ GECEMDE
GÜNEŞ PARILDIYORDU GÜNDÜZÜMDE
BEN BİR KERE SEVDİM ÖMRÜMDE


BEN BİR KERE KÜSTÜM ÖMRÜME
HAYAT AKIP GEÇERKEN YALANLAR ÜSTÜNE
KALLEŞLER DOST MİSALİ GÜLÜŞTÜĞÜNDE
KANLI ŞAFAĞIMA GÜNEŞ YÜKSELDİĞİNDE
BEN BİR KERE KÜSTÜM ÖMRÜME

 
Mert Doğan ÖZEVİN




İNSANLAR İÇİNDE

YALANDAN BİR SEN VAR ÖNÜMDE
OYSA HEP YALNIZDIM ÖMRÜMDE
İYİ GÜNÜMDE KÖTÜ GÜNÜMDE
YAPAYALNIZIM İNSANLAR İÇİNDE

YALANDAN BİR GÜN VAR ÖNÜMDE
GÜNÜMDE GÜNEŞ YOK HEP AYDEDE
İYİ GÜNÜMDE KÖTÜ GÜNÜMDE
YAPAYALNIZIM İNSANLAR İÇİNDE

YALANDAN BİR GÜL VAR ÖNÜMDE
DİKENİ KALMIŞ GÜLDEN ZİYADE
İYİ GÜNÜMDE KÖTÜ GÜNÜMDE
YAPAYALNIZIM İNSANLAR İÇİNDE

YALANDAN BİR DAMLA YAŞ VAR GÖZÜMDE
ASLEN GÖZÜMDE DEĞİL YÜREĞİMDE
İYİ GÜNÜMDE KÖTÜ GÜNÜMDE
YAPAYALNIZIM İNSANLAR İÇİNDE

Mert Doğan ÖZEVİN




AĞLAMAK İSTERİM

SAZIMIN BAM TELİ ÇALINCA
DÜNYAMDA YALNIZ KALINCA
BİR YILDIZ ÇIKAR ÇOBANCA
AĞLAMAK İSTERİM USULCA

ÇOBAN YILDIZINA BAKINCA
GÖZLERİM SEMAYA DALINCA
DÜŞLE GERÇEK ARASINDA KALINCA
AĞLAMAK İSTERİM USULCA

YÜREĞİMİ SESSİZLİK SARINCA
ÖFKEM TOZU DUMANA KATINCA
ELİM DİL MİSALİ HAYKIRINCA
AĞLAMAK İSTERİM USULCA

Mert Doğan ÖZEVİN




GÖÇEMEZ

VEFA BİLMEYEN İNSAN SEVEMEZ
İNSANI SEVMEYEN KIYMET BİLEMEZ
DOST DERGAHINDAN HER BABAYİĞİT GEÇEMEZ
YANLIŞ YAPAN İNSAN ÇEKMEDEN GÖÇEMEZ


KEM GÖZLER GÖNÜL KAPISINI BİLEMEZ
GÖNÜL KAPISINI BİLMEYENİN GÖZÜ GÖREMEZ
HAYAT YOLUNDAN KEM GÖZLER GEÇEMEZ
YANLIŞ YAPAN İNSAN ÇEKMEDEN GÖÇEMEZ

Mert Doğan ÖZEVİN




YALNIZCA

Diğer yıldızlar yokken semada
Çoban yıldızı kalır yalnızca
Camlar kırılıp giderken
Canlar kalır yalnızca

Aşklar da yok aşıklarda
Hikayeleri kalmış yalnızca
Divane dervişler yok bu zamanda
Dergahlar kalmış yalnızca

Mert Doğan ÖZEVİN




YALNIZ

Kardelen gibi yalnız,yapayalnız
Rüya gibi ansız,apansız
Uzaklara kayan bir yıldız
Misali ağlıyor bir adam yaşsız

Aldığı yaralar koca yüreğinde acısız
Bir şeylere umuyor hatırasız anısız
Yıldızlı bir geceyi,yenidoğan güneşi belki de eceli ama tanıksız
Rüzgar sesi,dalga sesi,kuş sesi işte bu bizim şarkımız

Mert Doğan ÖZEVİN




CAN BEDENDEN VAZGEÇER

Bazı günler zor geçer
Kabusum olur da biter
Sen gelince aklıma
Can bedenden vazgeçer

Gözümden yaşlar akar da gider
Yaşların her zerresi binbir keder
Ruhum geceye boğulsa da
Yine de şafak söker

Bu handan aşklar gecer dostlar geçer
Herşeyi unutur da gider
Başbaşayken yalnızlığımla
Can bedenden vazgeçer

Mert Doğan ÖZEVİN




HIÇKIRIK

AYAZINDA SABAHIN
YARISINDA HAYATIN
BAM TELİNDE SAZIMIN
BOĞULURUM HIÇKIRIK OLUR DA

ORTASINDA AŞKIMIN
DERYASINDA YALNIZLIĞIN
BAM TELİNDE SAZIMIN
BOĞULURUM HIÇKIRIK OLUR DA

Mert Doğan ÖZEVİN







ŞİİRLERİNİZ