MEHMET NURİ PARMAKSIZ
KELEBEK ÖMRÜ
Sevdâya alışkın bu gönüller seni bekler
Son darbe de her cân o ölüm bûseni bekler
Sevdâ denilen çölde çiçekler de tuzaktır
Vuslâtı yakın sanma fizandan da uzaktır
Ellerde avuçlarda senin ismin anılsın
Gönlümdeki aşkın yine yoklukta sanılsın
Yükselsin o rûhum göğe çıksın sana değsin
Çektirdiğin âhlarla gönül gökleri eğsin
Hakkın bizi halk ettiği toprak ne de paktır
Herhalde bu yüzden ki mezâr taşları aktır
Heyhât! Kara sevdâ denilen yol ne de dardır
Aşk bitti mi dünyâ kelebek ömrü kadardır
© Mehmet Nuri Parmaksız
SANIRSIN
Efsûnlu hayâtın sonu hiç yok mu sanırsın?
Yetmiş senelik ömrünü sen çok mu sanırsın?
Mahşer günü şeytan bile ürker de azaptan
Hep cân alan Azrail’i sen tok mu sanırsın?
Göklerde olan kudreti noksan mı sanırsın?
Her nîmeti sen boş yere ihsân mı sanırsın?
Bayram günü koçlar bile korkar da kasaptan
Âlemdeki tek canlıyı insan mı sanırsın?
Dünyâyı o bomboş geçen ânlar mı sanırsın?
Sevdâyı sebepsiz yaşananlar mı sanırsın?
Mahşer günü dağlar bile titrer de hesaptan
Hâk bilmez olan sevgiden anlar mı sanırsın
© Mehmet Nuri Parmaksız
AŞKI REDDEDEN ADAM
Gönlün gemisiz liman dalga vurmayan sahil
Kuşlar bile sükûtta hata yaptın bunu bil
Kadere karşı durma teslim ol artık eğil
Aşkı reddeden adam olmak hiç kolay değil
Kabuslarım bitmiyor haksızlık mı yaptım ne
Biten aşkın ardından artık her şey bahane
Mutlu musun cevap ver dön de bir bak kendine
Aşkı reddeden adam olmak hiç kolay değil
Mazi erimeyen kar dağların eteğinde
Hapsoldum rüzgârım yok koskoca bir enginde
Çözüm belki ölümde belki de hep sevginde
Aşkı reddeden adam olmak hiç kolay değil
Ömrü fedâ etsem de geri gelmez hayâller
Aşkı bir kez kaçırdım sükûta koştu eller
Dönmek çözüm olsa da onurum hep engeller
Aşkı reddeden adam olmak hiç kolay değil
Niyetim dönmek değil bunu böyle bilesin
Sükûta alıştım ben bil ki kararım kesin
İsterse herkes bana varsın divâne desin
Aşkı reddeden adam olmak hiç kolay değil
© Mehmet Nuri Parmaksız
ŞİİRLERİNİZ
|