REHİN KALIRSIN

Yaşamın neresine tutunsan
rehin bırakırsın bir yanını
eksilir ıssız kalırsın
ve bir yel eser ıssızlığına
savurur izlerini sürgünlere.
bir seni bırakmaz
süzülemessin umudun çemberinden
şöyle bir haykırarak.
ve bir iç çekersin
bitmeyen gecelerin kıvamında
damla damla biriken insanların
seyrine dalarsın.
bir anda ufkun kararır
gök hüznünü yağdırır ıslanırsın
ve bir yanın daha yaralanır
çirkefin ta ortasında
ne tutulacak bir dal bulursun
ne'de dalı yeşertecek bir kök.
siper et öyleyse göğsünü
yaşamın amansız kurşununa
sürgünlerini ezipte gel
damlalarla biriken insanlar gibi.
biriktir buram buram umutlarını
yeşert köksüz dalları
yaşamın en amansız döngüsünde
rehin biraktığın bir yanını
almaya gel ey dost.

Kenan Tosun




YAZGIM

Dalmışım derine
düşünüyorum bir köşede öylece
matemi andıran
soğuk kış gecelerinde
Yazgım bu
toprağın soğukluğunu
bozkırların sessizliğini
ve yıllara sığdıramadığım
sevda ateşlerimi düşünüyorum
üzerime çöken zifiri karanlığın
bana yaşattığı yılgınlığı bilirim
bilirim sisle kaplı
şehirlerin üzerindeki kahırları
tıpkı saksıda açan çiçeğin
Hapsi gibi.
sindirilmiş hayatların
kurgusunu yapıyorum
daralcığımin bir köşesine
ve kahırlar yükleniyor omuzlarıma
Daralan zamana
firar eden bütün baharlara
düşmanca bakıyorum
ölümleri açlıkları düşünüyorum
düşündükce tiksiniyorum
ve bir kahır daha
yüklüyor yazgım
yüreğimin köşesine gizlice.

Kenan Tosun




ÜŞÜDÜKCE

Üşüdükce ben
boğazıma düğümlenen kelimeler
çığlık atarcasına
haykırmak istiyor
biriktirdiğim öfkeler
bir bir canlanıyor hafızamda
yaşamın çirkin yüzü
beni sürükledikce
üşüdüğüm ve yenik düştüğüm
yıllara dönüyorum
başımı nereye cevirsem
yaşadıklarımın dayanılmaz
karanlığını görüyorum
Görüyorum dipciklenen
yaşlı amcayı
kucağında ekmek
taşıyan cocukları
bir bir alınan insanları.

kara bulutların kapladığı
hiç bir yolun
umuda çıkmadığı
gözyaşının işkencenin
kol gezdiği diyarımın
nasıl kırıldığını görüyorum.
Ve üşüdükce ben
döndüğüm yılların gizemindeki
taşla kaplı evleri
sokak aralarındaki
çocuk seslerini özlüyorum.
şimdi uzaklardayım
yaşamın bu çirkin yüzünü
asla unutmadım
unutmadım diyarımın
asi evlatlarını
dağlarını sularını
hep onurlu başı dik
o güzel yüzlü insanları
üşüdükcede olsa unutamıyorum.

Kenan Tosun




SEVGI

Bana öyle biryer gösterinki
icinde cikarsiz sevgiler olsun.
yildizlardanda parlak
gök gibi sonsuz olsun
bütün paylasimlari ortak
bir o kadarda
ilik rüzgarlar gibi
hasret koksun

Anliya bilmekmidir sevgi
paylasa bilmekmidir
ortakca herseyi
varmidir dört bir yaninda
dünyanin böyle sevgiler.
varmidir ilik rüzgar gibi
kokan hasretler.

Bana öyle biryer gösterinki
savaslar baris getirmesin
cocuklar cikarsiz
sevgilerle büyüsün
cocukca aglasin sarkilara
icinde emek olsun
ve dokunabilsin
bütün mutluluklara.

Kenan Tosun




BIR ANNENIN SABAHI

Ogul sordu annesine
nasilsin anne
Anne ici acisada
iyi olmasada
yilgin ve yorgunca
iyiyim oglum dedi
ogul tebessüm etti.
farkinda degildi belki
firtinalar kopuyordu
annesinin dünyasinda.
kimi zaman hayatina
son vermek istiyordu
Öylesineki anlamini yitirmisti
her sey onun icin
bir tek cocuklari anneye
sevgiyi aci bir sekilde hisettirebiliyordu.
ne onlari okula yolcu ettirebiliyordu
nede okul dönüsü
cocuklarina yemek yapabiliyordu.
yilgin ve yorgundu
olmak isteyipte olamadigi
ve yasayamadigi
yiginca sey vardi hafizasinda
ya bunun suclulugu
yada hayatin anlamsizligi
onu umutsuz kilmisti.
bir seylerin ters gittigini biliyordu.
doktorlar anneye
depresyon gecirdiklerini söylemislerdi.
hafizasindan silemedigi gecmisi
ona pahaliya malolmustu.
cirpiniyordu durmadan
herkese iyi görünmek icin
en cokta ogluna
cünkü her gün sabah olacakti
ve oglu hep soracakti
NASILSIN ANNE.


bu siir tamamen bir annenin anlatimindan kisa bir kisimi alinarak tarafimdan
siire dönüstürülmüstür.
umarim eski sagligina kavusur ve hep sabahlari ogluna iyiyim der.

Kenan Tosun




ÜLKEM

Bir seyi düsünmek
kavusmusluktan kopuk
ve ayri
yillara sigdirabilmek
her seyi
hatta ölümü bile.
acinin öteki
adini bilirim ben
daglarimdaki isyan gibi.
ölümüne sevmeyi
ve ayriligi namludaki
kursun gibi bilirim.
yanlizligin bir
ucuna tasindim
kirda bir cicegin acisini
ucan her kusun
geri dönmesini
beklemek gibi
özledim ülkemi.

cirpinmadan kolaydir kavusmak
kolaydir adimlamadan
yolu katetmek
tipki yeryüzündeki
kahpelik gibi
bilmem kac
kanat cirpacak
belki ülümler
kol gezecek.
kirda son
acan cicegin
düsüsünü görene
ve hatta hasreti
ölümle noktalayana dek
beklerim ülkeme
kavusacagim günü
-------------------------

(bu siir 1993
yilinda yazilmistir.o yillardaki duygularim bunlardan ibaretti,
simdi ülkemle ilgili yazmak
istersem belki farkli sekilde özlemimi dile getirebilirim.)

Kenan Tosun




SAFAKLAN GEL.

Hadi git
yolun acik,olsun.
düsünme beni
Ben karanlikta kaybolur
tutunur acilarima
yok olurum.
Gün olur
dönersen eger
yüregin beni
animsatirsa sana
Ben hep biraktigin
yerde olacam.
geleceksende safaklan gel
günesinide getir
öyle bir
aydinlatki karanligimi
gör bak ey dost
görki nicelerdeyim.

Kenan Tosun




AND OLSUNKI

Bu son bakisimdi,sana
sen uyurken
son seyredisimdi.
özlemlerimide alip gidiyorum
Adini bilmedigim diyarlara.
beni unut demiyorum
cünkü unutamayacaksin,biliyorum.
biliyorumki,bensizlikde
sensizlik kadar aci verecek.
seni ben icime kazimisim
nasil unutabilirim.
seni unutursam
o son unutusum olsun
baskasini seversem
o son sevisim olsun.
ama gitmeliyim
seni sensizce sevmekde güzel
and olsinki ben seni severken ölecegim.

Kenan Tosun




ISTERMISIN

rüzgar olup gelmemi,istermisin
elinden tutup götürmemi
istermisin türküler yakip
sevdamizi yad etmeyi
istermisin hüzünlere
ortak olmamizi
kus olup ucmamizi.

acilarimiz ortak
mutluluklarimiz hep buruk
istermisin zincirleri kirip
kaldirimlarda yagmur,altinda
mirildanip düne dönmeyi
ari olup ciceklere konmayi
mutluluk türküleri,söylemeyi.

bügün yanlizligima
bir gün daha eklendi
yüklendi bütün
umutsuzluklar sirtima.
öfkemi arkamda,birakip
yatagimin bir kösesine
tanimadigim yüzünü astim.
istermisin dudaklarina dokunmami
titreyen yüreyini dinlememi
hüzünlerine ortak,olmami
söyle gülüm
hep yaninda basucunda
gözpinarlarini silmemi istermisin.

Biliyorum hayellerini
o sehir caldi
özlemlerini,umutlarini
yarinlarini söndürdü
söyle bana,yurdumun asi kizi
rüzgar olup gelmemi
kus olup ucmamizi
seni hep seni sevmemi istermisin.

Kenan Tosun




HANGIMIZ

hangimiz umutlari,yesertip
yasamasini bildi.
hangimizin,bügünü
dündende aydinlik
hangimiz,sevginin
kiymetini bildi
hangimiz savaslara
karsi birlesip
barislari yesertti.
hangimiz cikarlari
ugruna yalan,söylemedi
hangimiz afrikadaki
aclar icin caba sarf etti.
hicbiri
hep birileri baris adina
savaslari cikarti
baris adina
insanlar zarar gördü.
ben iraktaki cocuga aglarim
ben insanim
insanca yasamayi
bana savaslar ögretemez.
ben umutlarimi
hep yeserttim
insanlik icin.
gün acacak
o gün farkli
bir gün olacak
insanlar birlesecek
savaslara karsi
hep ayni dili konusacagiz.
cocuklar ölmesin
cicekler hep tadinda acsin.
birileri bizi bölmesin.
biz insaniz hayvan degil.
yarin bir baska olsun
umutlar tazelensin
hep sevgi icin.
onlar hepimizin cocuklari.
hangimiz en önde olacak.
hepimiz.
haydi halklar birlesin.

Kenan Tosun




ASYALI

o bir,asyaliydi
gözleri hep gülerdi
yarini yokmus,gibi yasardi.
icinde zararsiz kötülükler vardi
incitmek istemezdi
sevilecek kadar
tapilacak kadar,güzeldi.
aglanilmiyacak,seylere aglardi
o bir asyaliydi
hizmasi vardi
uzun saclarini
mavi esarpla örterdi.
umursamazdi yasami
yarin ölecekmis gibi,yasardi.
cocukca aglardi sarkilara
hep günese
dokunmak isterdi
sevilecek kadar
ugruna ölecek kadar güzeldi.
o bir asyaliydi
bagrima bir ates düsürdü
gün isigini unutturdu
yarinlarimi anlamsiz kildi.
aglatti
incitti
ve gitti.
icimde bir yangin
gözümde yas
ve yüregimdeki
son sevgi kirintilarini
kül eyledide gitti.
o bir asyaliydi
umut getirdi
yesertmeden umudu
yüreyindeki benle
sonsuzluga gitti.
o bir asyaliydi.

Kenan Tosun




HASRET

yürüyorum öylece
gözlerim bugulu
üzerimden yagmurlar geciyor
bak yine sonbahar,geldi
ben yine sensiz
yine aglamakli
dün gece yine sen vardin
uykumun bir kösesinde
menekseler icinde
o gül yüzün isildiyor
hep türkümüzü söylüyordun.
adina agitlar yaktigimiz
o daglarin heybetinde
bir doguyor bin ölüyordun.
yüreyim sürgünde
sensiz her sey bos
ve anlamsiz.
EYYAR
iste yine yanlizim
yüreyim sürgünde
hep hasret
hep aci dolu
seni yitirdim
dilinde o türkü
hep sana hasret
hep sana özlem dolu
EY YAR
bekle beni
sürgünlerimi ezip geleceyim.
sana kavusmak hep rüya
hep hasret dolu
EY YAR
gün agarmadan oradayim.

Kenan Tosun




kaybolan

simdi uzaklarda bir yerde
izleri halen,dis gecirilmiscesine
yüreyimde sakli
bir karanligin,gizeminde kayboldu
dogacak gün kaygili yüregim
seni arayan bin yürekler
ve seni soran
daglarin eteklerindeki,sular aglamakli.
bir hayat kaymisti,o bagirdan
dogacak her safak
ve gecen her saat
seni bir dirhem daha aratir oldu.
ve gün dogdu
onsuzlugun ilk safagiydi bu
hic bitmedi o gün yüregim
bir dirhem umuda muhtac
dogacak her safakla
karanligi aydinliga cevirircesine
sönmezcesine bir atesle
onu
yüregimin sezsizliyine gömdüm.

Kenan Tosun




bu son bakisimdi sana
bu son serzenisimdi
öyle bir sonki
omuzlarimdaki yük
ve yüregimdeki sizi
bu sonla son buldu.

Kenan Tosun





hayal

tomurcuklasmamis,sevdalar vardir
boynu bükük ac bir cicek gibi
akintisi durmayan bir irmak gibi,
tükenmek vardir,dudaga dokunmadan.
adini bilmediyim olgudur bu
kuru bir agacin,yesermesi misali.
tene dokunmadan
ayriligin kokusudur,üsürcesine.
ve gizlidir her bir misrasi
öylece duran
yasanilmayan her sey icin.
ey umut
durgun bedenimin,ardindaki koruluk
bittimi dersin
ellerini tutamadigim sevdam.
ey coskun su
ve son siginak,
bir yer ac karsiliksiz sevdama
ve onsuz,yeni bir günün safagi
sevdalara kapandi,yüreyim.
gecilmesi dar bir,koruluk var önümde
ya ben kayboldum,yada her gün yasanilan.
sirma bir agacin
tel,tel dokunan sirmasiklari gibi
bazen vatanim oldun
bazen yüreyimdeki yara.
ve daraldi,zaman
elveda,hayellerim.


Kenan Tosun




taki

gün olur,biter her sey
gün,olur dogmadan safak
uyaniverirsin aniden.
baka kalirsin derin derin ardindan
o an iste anlarsin
bittigini her seyin.
umut tükenir
gözyasin sel olur akar
birde bir aci hisedersin
karanligin ta ortasinda
ve alev alir yüreyini
taki dönüp gelene dek.

kaybolursun acilarin icinde
gülmeyi unutur
gözyasina dost olursun
tasirsin yüreyinde
kor acilari
ve gün dogar
sen umutlanirsin
halen,bir kösesinde,vardir sevinc
baka kalirsin ardindan umudun
taki kaybolana dek.
Kenan Tosun




umuda dogru

uzunca yollarin
beni sirtladigi bir,kambur gibi
gidiyorum öylesine
bir umuda dogru.
kimi zaman
bogazima dayanan
o hancerin öfkesine
takilir gözlerim
kimi zamanda bir sevinc
alip beni uzaklara götürür.
bi careyim yürüdüyüm yollar
aglamakli oldugum o gece
karanliginin ürpertisinden.
umut belki ,uzun yollarin
engebesinde sakli
belkide üzerinde yürüdüyüm
taslarin cigliklarinda.
gözlerime takilan
bütün umutsuzluklardan uzak
sakli oldugu yerde
umutlan bulusmaya,gidiyorum

Kenan Tosun