DERMAN


Onca kapının ardındadır dermanım,
Bazen bir gülün dikeninde
Bazen bir lokma ekmeğe muhtaç bir fakirin
Solgun yüzünde.
Işığı görür gibi olurum kimi zaman
Kimi zamanda hayali dolaşır gözlerimde
sevgilinin..........

Onca kapının ardındadır dermanım,
Bazen bir paranın edalı gicırtısında
Bazen öksüz bir çocuğun gözyaşlarında.
Serseri olurum kimi zaman
Kimi zaman en seçkin kişilerle
Ve sevgilimle.........

Onca kapının ardındadır dermanım,
Bazen bir sazın en ince telinde
Bazen bir aşığın kıl dolaşmaz dilinde.
Acıklı bir şarkı olurum kimi zaman
Kimi zamanda coşkulu bir name gönüllerde,
sevgiliminde.........

 Kadriye


RÜZGAR


Ey deli rüzgar!
Kapımda dolaşma boşuna
Alabilirsin herşeyimi,sevgim hariç
Ne giderse hoşuna

Ey sulu yağmur!
Pencereme vurup durma
Yıkayabilirsin herşeyimi,sevgim hariç
Bunun için sularını boşa harcama

Ey sıcak güneş!
Sen,en karanlık köşelere vurupta
Canımı,birtanemi sakın unutma
Bir sen umutsun,bu ölümsüz sevdaya
Ne olur sevgimizi karartma.....

 Kadriye
 


SEV BENİ


Öyle gizli gizli değil sevgilim,
Şelaleler gibi çağlayarak sev beni
Mor menekşe,sümbüller gibi
Kan kırmızı güller gibi sev!

Öyle hüzünle değil sevgilim,
Gülücüklerin en boluyla sev beni
Güneş,yağmur,toprak gibi
Hatta sessiz yağan kar gibi sev!

Leylalar ,mecnunlar kadar yüce,
Tüm benliğinle isteyerek sev beni
Hatalar,kusurlar,tüm saçmalıklar
Hatta şu kahrolası kıskançlığımla sev!

Kadriye


GÜL YÜZLÜM


Sen gülünce gül yüzlüm,
Gönlümde çiçek açar.
Üzülürsen kara gözlüm,
Hemen ümidim kaçar.

Sevsen sevene,
sevmesen sevmeye
Öpsen öpene,
öpmesen öpmeye hasretsin.

Sen olmazsan gül yüzlüm,
Ölüm bana çabuk uğrar.
Hayatımda sen kalsan
Kaçar saklanır,kenara pusar.

Baksan bakana,
bakmasan bakmaya
Gülsen gülene
gülmesen gülmeye hasretsin.

Kadriye


ŞANSSIZIM


Yıllarca düşünsem aklıma gelmezdi.
Hakikat bu kadar yakınımdan geçmezdi
Hani herkes beni çok çok severdi
Canına yandığımın dünyası...

Kızlar annesinin dizi dibinde biterdi.
Nasip bulunur,birgün el evine giderdi.
Gurbet yalnız bir kıza denk değildi
Nuruna yandığımın dünyası...

O coşkun ses "ya yardım et,ya hiç ilişme"derdi
Yardım edenler niçin arkadan kötülük etti.
Ayrılık seni beni daha niceleri mahvetti.
Canına yandığımın dünyası...

Anne,baba evlat ayrılığı istemezdi.
Evlat neden ayrılığa itelendi
Para illeti yeni açan gülümüde mahvetti
Nuruna yandığımın dünyası,
Felek bana en büyük haksızlığı etti....

Kadriye


MARTI


Martı olup süzülürdün rüyalarıma,
Denizlerin koynundan nasıl ayrıldığını merak ederdim.
Bazen denizide taşırdın beraber,
Hayali dolaşırken sevginin kanatlarında
bir çırpınıp denizide kucaklayıverirdin.
Sonsuza çırpardın kanatlarını hep
Gözlerindeki tılsımı saçarak dalardın denize
Deniz seninle bir başka güzelleşirdi.

Rüyalarımdan uyanmamak için bende çırpınırdım.
Kalbimin rüyalarımda attığın

Kalbimin rüyalarımda attığını ve
uyandığımda durmasını isterdim.
Benden çok çok uzak ihtimalleri çekerdim sineye
Seni yaşardım.
Gel!
Ne olur yine süzül,sadece göreyim.
Gidişinden dahada acı oldu yokluğun.
her saniye uzaklaştığını bilmek
ve kopmak hayattan........

 Kadriye


PAPATYA


Papatyam derdin,papatyam!
Seninle seni özlerdim
gülüşünün ahenginde dansetmek gelirdi içimden
Halbuki gülmen ikimizinde matemi idi aynı zamanda
o kadar huzur bulurdum yanında.
Sevmek okşamak isterdim seni
sihirine doyamadığımız deniz kenarında
sabahlarken.
Gece ve seni kendime cok görerek yaşardım
ve korkarak yitirmeye ikinizi birden.
Yitirip kolsuz vede bacaksız kalacağımı bile bile
doya doya içime çekerdim gecede seni
ve sende geceyi..
Tanrım!
Bana papatyam derdin!
Yanında bile özlerdim seni....

kadriye


GÜNEŞİN AĞARMASI


Gecede umut bekliyorsun ya,
işte öyle kaçınılamz güneşin doğması
isteklerini kendince dile getiriyorsun,
gece kadar ve umutlar kadar
yakın güneşin ağarması...
Gözlerin yatmak isterken
uyanık kalırsın anlamsızca.
Göğüs gererek isyan edersin geceye
Düşünmeden gün ağarınca kaybolacak
umutlarını...
Kanına işleyen yalnızlık anbe an peşindeyken,
Bağırıp sessizliği yaran nağmelerle,
özgürlüğünü haykırırsın.
Ateşin yanması,suyun kaynaması
Mumun ışığının çıplak duvara
ürkekce yansıması
inan bana hepsinden gerçek,
daha da gerçek
Güneşin ağarması.....

 Kadriye


KUĞU



BiR KUGU iKEN SEVGi DENiZiNDE,
GÜVERCiN OLUP UCUVERMEK,
SÜZÜM SÜZÜM SÜZÜLÜRKEN,
BOYNU DiK BASI DiK,
GÖZLERi GÜLERDi iNANKi,
UMUT DOLUDUR ,MÜJDELiDiR,
TÜM ZAMANLARIN DURDUGU AN,
SAiRLESiR HER CANLI,
SiiRLESiR HER BiR YAN,
SU ONU OKSAR O SUDA ÖZGÜR,
SU ONUNLA BiR DAHA GÜZEL,
OYNASIRLAR BiRLiKTE,
HALKALAR OLUR SUDA,
CIRPINTILARLA BASLAR DALGALAR,
AZGINLASMAK iSTER DiPLERDEN TiTRESiR,
VURUR KUGUNUN GÖGSÜNE,
OKSAR HER YANINI ,SESSiZLiGiNDE ORMANLARIN,
SESSiZLiGiNDE KUMSALIN,
YUMAK YIKAMAK iSTER SUCA BiRi,
YUNMAK YIKANMAK iSTER KUGUCA DiGERi,
SOYLANMAK SOYLUCA YASAMAK,
BÜTÜN OLMAKTIR TEK DiLEKLERi....
SONRA BiR MARTI BELiRiR ,CiZGiNiN ÖTESiNDEN,
ÖFKEYLE KANAT CIRPARAK VEDE,
CIGLIK CIGLIGA GiZLEMEDEN KISKANCLIGINI,
BiRDEN BOCALAR ÜZERLERiNE,
“GÖZYASI CiCEKLERi” Ni.......
CIRPINIRKEN SULAR ,
CIRPINTILAR CAN CEKERKEN,
BAKAKALDILAR ARDINDAN KUGUNUN,
BiR “AK GÜVERCiN” OLUP UCARKEN,
UZAKLASIP YOK OLUNCAYA DEK.......

Kadriye


YILDIZLARIM


GÖKTEKi KÜCÜK YILDIZLARIM,
iSTE YiNE SiZE SIGINDIM,
ACIN KOLLARINIZI BENi SARIN,
ONUN YOKLUGUNA DAYANAMAYACAGIM!
GÖKTEKi KÜCÜK YARAMAZLARIM,
ARTIK SABRI SONA DAYADIM,
MUTLU GECMEYECEK Mi HiC BU HAYATIM,
ONUN YOKLUGUNA DAYANAMAYACAGIM!
GÖKTEKi KÜCÜK HIRSIZLARIM,
BENDE SiMDi KALBiMi CALDIRDIM,
iSTEMEZDiM BÖYLE HASRETLE YANAYIM,
ONUN YOKLUGUNA DAYANAMAYACAGIM!
GÖKTEKi KÜCÜK SARHOSLARIM,
ASK SARABINDAN NiHAYET TATTIM,
SEVGiMi ONUN UGRUNA ADADIM,
SiMDi YOKLUGUNA DAYANAMAYACAGIM!!

 Kadriye


YAŞAMA DAİR


aslında......
ne güzelmiş yaşamak,
yaşadığının tadını doya doya çıkarmak.
Hayata merhaba deyip,
her sabah aynaya bir öpücük kondurmak.

aslında......
Savaşmak bir yandanda
eskiyi gömmek eskiye
yeniye kucak açmak..
sevdiğin insanı kucaklamak gönülden
vede bakmak gözlerine
içten vede içten...

aslında.....
koşmak hayallere
yolların boyunca hiç
durmaksızın.
Sevinci yakalamak
korkuyu,nefreti
sonra alabildiğine salıvermek
uçsuz bucaksız sevgi meydanlarına

aslında ....
Hayat ve sen yalnızsın
yapayalnız!

Kadriye


SANA SESLENDİM


Beni duymayacağını bile bile seslendim
seslendim yine sana
Bu kara gün bir türlü açılmadı
Gülümsemen çıkınca hayatımdan
tüm çiçeklerde soldu
Biliyor musun?
Sen olmayınca nefeste alamaz oldum
Ayaklarım ellerim benim değil
bende değil sanki bebeğim!
Beni duymassın biliyorum ama
ben yinede seslendim
bebeğim
mis kokunun yerini igrenç birşey almış
midem bulanarak yinede kokluyorum
belki beni duyarsında gelir usulca
kokunu bırakırsın diye bebeğim!
Sana her sabah sesleniyorum
Ve her akşam
Seni benden alan ölüm bile bıkacak
bekle bebeğim
ben seslendikce herşey yoluna girecek.
Birgün yine kavuşup beraber olacağız....

Kadriye


ÖZLEDİĞİM SULARDA


Suya baktım önce,
uzaktan uzağa.....
Pırıltılar okşadı gözlerimi
Kıpır kıpırdı dalgalar
güneşle içiçe,şimararak oynaşıyorlardı......
Bir yürek olmuştuk gemi usulca süzülürken
Ve gözler uzaklarda birşeyler ararken
Evet,orada hiç ulaşamayacağımız limana doğru
yola çıkmıştı bile yüreklerimiz....
Sığınacak bir çift kol bulamayacağımız,
kanatlanıp uçamayacağımız,
hatta martıları bile duyamayacağımız
liman........
Yinede usul usul süzüldü gemi
sessizce bekledik,konuşmaya korkarak
gelecek sonu..
Ufukta kaybolan hayallere inat
Mutlu olduk ve hayal kurduk!

 Kadriye


SU KADAR


Baktığım yerleri görmedi gözüm
içimden koşup sularda özgürlüğe kucak acmak geldi.
yapamadım.
Köpürsün istedim sular
içimdeki sevgi kadar coşsun.
Mümkün mü?
Göz alabildiğince uzağı görmek,
olabildiğince yakındakini seçememek
koşup özgürlüğe kucak açacakken
Korktum.
Vurgun yemiş balıkcı misali çıktım kıyıya
geriye dönüp bakamadım.
Bir cift göz aradım karanlığın tam göbeğinde
sevgiyle bakan...
Yaprak dökümünde süzülmüş yapraklar gibi
kalakaldım kıyıda
bakakaldım içimdeki yangına aldırmadan
akan suya...
Gözyaşı çok basit kaldı.
Ama yinede ağladım.
Seslensem duyacaktı sanki beni
Ama olmadı.
Sesim çıkmaz yine beni duymaz diyede korktum
. Yalandan uzak bağıracaktım oysa
gerçeğin ta kendisini..
Seni seviyorum!
Ama olmadı.
Su kadar sessiz kaldım,su kadar....

Kadriye


GECE


Bu ıssız gecede
karanlıklara
kaybolan umutların inadına
yine güneş gibi doğmak için
gideceğim.
Bir bahar günü
Açan bir elvan çiçeğinde
Bir kelebeğin kanatlarında
yeniden doğacağım
Masum bir tomurcuktan
Gül olup açacağım.
Duygularım lavanta kokacak
Gönlüm solmadan ıssız gecede
Ben kelebek olup uçaçağım.
Yalnız bırakıp seni hüznün aynasıyla
paramparça bir yürek sunacağım.
O gizli dünyadaki muhteşemliklere
Merak etme ben kelebek olup
yine döneceğim hayallerine...
Gece kadar ıssız olmayacak bu dönüş
Ve gece kadar uğursuz.....

Kadriye Özdemir


İLK KEZ


İlk kez kanıma işledi yalnızlık,
sesimi duyuramadım sessizlikte
içime damla damla akan kızıl kan
gözlerimden yaş olup döküldü.
Nafile gönlüm anlatamadı derdini,
Suçumu affet derken bittim.
İlk kez yaralı bir kalbe
keskin bir bıçakla nankörlüğümü işledim.
İlk kez boğularak bir sayfa kapadım hayatımdan....
Gece küstü bana!
Ben hayata!
Hayat kadere....
İlk kez acıdı içim
içime kapandığımda
kara bulutların yollandığı yere aktı benliğim
damla damla yağmak için çabaladım
yalvarmak için

tekrar vede tekrar....

Kadriye


KİMSESİZ ŞİİR


Gök yine ağladı bugün
Bulutlar özlem çeken damlalarını yolladılar.
Kavuştu damlalar bin yıl gibi gelen ayrılıktan sonra
özlem çektikleri hasretliklerine
Ya sen?
Hangi gökkubbenin arkasına gizlendin
Hangi dağı aşmalıyım ki gülen yüzünü göreyim
Ve hangi hayali düşlemeliyim ki sana geleyim!
O gök tekrar ağladı bugün...
Evet dedim özledi
işte yolladı sağnak yağmurlarını buraya
gelecek ve bitecek acılar
ama......
Kapı çaldı korktum,ürktüm birden
Yağıyordu yağmur hala
Ufalıp,küçülen benliğime bakmaksızın
Gelen umuttu,sevincin yanından mutlu haberler getirmişti
İçimdeki fırtınayı bilmeden anlattı,anlattı
dinledim.....
Duyduğum her olumlu söze karşılık
Canımın bir parçasını kaybettiğimi anladığımda
Yağmur hala yağıyordu.
Gittikce belirsizleşen hayallerimin ardından
Canımın o parçasıda çıkmıştı yola!
Ardından bakmayacağım!
Daha görsem yoluna çıkmayacağım!
İçimdeki sahipsizliği takmayacağım!
İnan bana seni hiç ama hiç unutmayacağım!

 Kadriye


HEP AKLIMDA İSEN


Gözlerimde hala denizin pırıltısı
O güzel gözlerin
Silinmiyor istesemde silinmeyecek
Aklımdasın an gibi düşümcemde
hayalimde....
Bakma öyle!
Sesim çıkmıyor diye vazgeçiyor değilim.
Sesim çıkmıyor diye bırakacak..
Gittin,gittin ve kanımı donduran yellere bıraktın
onulmaz yüreğimi
evmek suç mu?
Ya sevmemek?
Benliğini alan öpüşleri hayal etmekte suç
Hepsinden öte yokluk en acı olan
Ümitsizlik...
Gittin,gittin ve içimi sızlatan ah lara bıraktın
yapayalnız beni...
Hala aklımda isen,
Ve ben hala ölmüyorsam,
Ya tanrı bana acıyor,
yada....

 Kadriye


NE SANDIN?


Kaçacak mıyım sandın?
Tüm çıkmaz yollardan
Acılar sokağı kapısından
Meydanda yükselen darağacından
Kaçacak mıyım?

Uçacak mıyım
sandın?
Kanatlanıp hayallerinin prangalarından
Sonsuz dertlerimin sığınağından
Hayat yolunda cirit atan yalan rüzgarından
Ürkecek miyim?

Sapacak mıyım
sandın?
Doğru bildiğim yoldan
Ela gözden mağrur bakıştan
Güneş yüzü görmemiş vaadlerden
Korkacak mıyım?

Kadriye


KARA GECEDEN


Kara geceden sabaha uzanan
yoldayım yine...
Akasya kokuları ile dolu evim
Masada yanan minik mum
Ve her zerresinde eriyen
Kaybolan umutlarım!
Kara geceden sabaha uzanan
Handayım yine...
İçki kadehim önümde
içtikce uyuşan kollarım
Ve her bardağın dibinde aradığım
Mutluluğum!
Kara geceden sabaha uzanan
Camdayğm yine...
Bakıyorum toprağa içten
Kıskanıyorum rüzgarla perdenin sevişmesini
Ben ,benliğim ve geçmişteki tüm acılarım!
YİNE BAŞBAŞAYIM!

 Kadriye



ŞİİRLERİNİZ