İBRAHİM ŞAŞMA
GIZZZ ANAM
Hasretininen yandım,yandım da seni;
Angara’ya irkenden vardım da seni,
Teyarenin ganadından aldım da seni,
Ölmeye mi geldiydin goşa goşa gız anam ?
Sen geliyon diye doldurdum kömür sobamı.
Daha görmediydin filan köydeki abamı.
Dört senedir mezerlikte bekleyen bubamı ;
Görmeye mi geldiydin goşa goşa gız anam?
Anan çok hasta çabık köye gel didiler.
Bu yollar var ya ,benim ömrümü yidiler.
Şubat ayazında seni soğuk suynan yudular.
Yunmaya mı geldiydin goşa goşa gız anam?
Sensiz virane buldum, sensiz yapıları.
Elimden alındı çocuk yüreğimin tapuları.
Cennet bahcalarına çıkan tüm gapıları;
Çalmaya mı geldiydin goşa goşa gız anam?
Meleklere söyledim ana senin adını;
Dedim cennette misafir edin Fatma gadını.
Bana ömrümün en acı ,en sert tokadını;
Vurmaya mı geldiydin goşa goşa gız anam?
En böyük sevdam,en doğrum ,en gerçeğim.
Bunu böyle bildim ,hep böyle bileceğim.
Gadife gadife bakan hüsnü Yusuf çiçeğim.
Solmaya mı geldiydin goşa goşa gız anam?
Angara’da beklerken seni ,saat başı sorduydum.
Havaalanının gapısında divan durduydum.
Seninle bahar olduydum ,bahar bulduydum.
Almaya mı geldiydin goşa goşa gız anam?
Barabar bazara gideceğidik unuttun mu gı?
Sevdalılar içinde biceciğidik unuttun mu gı?
Dizlerini ameliyat ideceğidik unuttun mu gı?
Gaçmaya mı geldiydin goşa goşa gız anam?
Çişmeler buz duttuydu ;anam sen geldiğinde.
Saçlarıma gar yağıyordu angara’ya indiğinde.
Ben gışı yaşamadım ki inan sen öldüğünde
Yakmaya mı geldiydin goşa goşa gız anam?
ibrahim ŞAŞMA/KARAMAN
UNUTTUN MU ŞEREFSİZ
Hani sevdalar indirmiştim Karadeniz’den ,
Karaman üstüne.
Hani sevda düşürmemiştim
Sevda üstüne.
Peki ya bu gidişin ne ?
Unuttun mu şerefsiz
Yağmurlan indi saçlarımıza;
Islandık.
Ağustos sıcağında üşüdük;
Şubat ayazında yandık.
Hasret ile Anadolu’dan
Karadeniz’e dayandık.
Hani biz ,
Sevdamızla farklı,sevdamızla insandık.
Unuttun mu şerefsiz.
Elimde son kuruşa,
Ekmek almadım,
Pul parası ettim de,
Seni mektupsuz koymadım.
Açlığa doydum.
Susuzluğa.
Ayaza.
Ama sana doymadım
Unuttun mu şerefsiz.
Dudaklarım çatlardı ,
Adını andığımda.
Yıllanmış mektuplar sakladım sandığımda.
Kenarları yakılmış
Bir ucuna kurdele takılmış.
Okurdum insan olurdum.
Okurdum seni bulurdum.
Okurdum kalırdım nefessiz.
Unuttun mu şerefsiz.
Bir kuru ekmeği böldük
Yürek tadındaydı.
Aşk kokuyordu
Hani Taşkale kasabasında kızlar;
İlmek ilmek bizi dokuyordu.
Hani güneş bize doğuyordu
Ay bize bakıyordu.
Unuttun mu şerefsiz.
Babamın resmini asmadım;
Resmini astığım kadar duvarlara.
Yüreğim dedim,yaram dedim
Seni soranlara.
Gözlerine sevdalıydım.
Yeşiline mavisine
Gözlerine sevdalıydım
Bir onlara bir onlara
Unuttun mu şerefsiz
Türkülerimiz vardı mırıldandığımız
Türkülerimiz.
Buluştuğumuz türküler,
Konuştuğumuz.
Karıştığımız.
Barıştığımız türküler.
Türküler bizi söylerdi hani.
Ötelere giderdik tutunup
Unuttun mu şerefsiz.
Babam çok derdi çok
Bırak oğlum ondan sana hayır yok.
İlk isyanımdın babama
İlk rest çekişim.
İlk günahımdın.
İlk içişim
Hani nerde,olmaz derdin vazgeçişim
Unuttun mu şerefsiz
Dudaklarından dökülen
Vefaya dair süslü sözler
Hani bakmaktan usanmayacak
Yeşile çalar gözler
Hani yangın yeri yüreğin
Hani nerde dumanı
Nerde kor alev
Nerde közler
Unuttun mu şerefsiz
ibrahim ŞAŞMA/KARAMAN -EYLÜL 2006
ŞİİRLERİNİZ
|