kendini anlat

Anlat ordan burdan,farketmez icindekiler .
Istersen senle başla bir nefeste.
Biraz renklerini koy,birazda yaşamadıklarını
Anlat,anlat ta yeterki içinde sen olsun...

Cocukluğunu anlat,anneni babanı,kardeşlerinle kavgalarını anlat.
Ilkokula ilk gidişinin korkusunu.
Gencliğini,ilk aşkını anlat.
Kalbindeki ucuşan kelebeklerini.
Düştüğündeki zayıflığını,ağlamalarını anlat.
Ya hayallerin,umutların olmadımı hiç senin?
Hepsini anlat,anlat ta yeterki içinde sen olsun..

Gönül Canpolat




hasretlik ölüm gibi

İmkansızlıklar diken olmuş çepeçevre,dönemiyorum.
Sonbahar hüznü cökmüş üzerime gülemiyorum.
Gecelerim gündüzlerim O'ndan ayrı.
Gel artık ey ölüm yaşayamıyorum.

Mezar taşıma hiç yaşamadı ki yazın.
Başında iğde ağacı olsun.
Açsın sarıca çiçeklerini bahar gelince.
Cennet kokusu yayılsın komşu ölümlere.

Gönül Canpolat




biz böyleyiz

Dünya ya kendi isteğimizle gelmedik biz.
Kıydılar ruhumuza sokulduk bir bedene biz.
Attılar dünya gırdabına dön dediler.
Bilmeyiz dönmeyi tökezlenip düşeriz biz.

Haram lokma düşmez kursağımıza.
Can yakmayız uğrunda yükselmeye maddiyata.
Ekmek kavgasında emekciyiz biz.
Alın terinin renginin olmadığı dünyasında
Yinede dönmeyi bilmeyiz tökezlenip düşeriz biz.

Gönül Canpolat




papatyam

hangi ciceği seviyorsunuz diye sorsam
mutlak çoğunuz "gül" dersiniz  dimi
evet bülbülün aşığı gül kıpkırmızı
veya  bazılarınız pahada cok olan "orkide"yi
nede mağrurdur dimi başı dik yükseklerde

peki ya kaçınız "papatya" seversiniz?
belki hiçkimse,belkide parmakla sayılırcasına
ben çok severim kır çiçeği "papatya"yı
doğadaki bütünlüğü,yılmazlığı,
ebedilisi,asiliği ve rengi

hic dikkat ettiniz mi sarı rengin etrafında
beyaz ince tanelerini
sanki güneş ve etrafında dönen gezegenler gibi

bilerek bilmeyerek ciğnenir ayak altında
yağmurda,fırtınada kopar dalından
kurur bazen güneşin kuraklığında
bazende koparılır ana toprağından
ama O yine de yılmadan tekrar doğar
inadına o güzelliği sergiler bize
incecik narin dallarıyla yine de gülümser
esen tatlı yelin nağmeleriyle raksedişiyle

işte ben bu yüzden severim "papatya"yı
belki de kimbilir "papatya" bendedir
belki de ben "papatya"da olduğum için..

Gönül Canpolat




Sükut_a Yelken

sükut_a erdi dem bahcem
kalmadı kahve hatırım
herkes oynayıp gülerken
soranım olmadı yalan dünyam

yazık oldu insanca sevgiye
basit oldu beşeri dilinde
ciğnendi ağızdan ağıza çürürcesine
bin yillik sevgi sakıza benzercesine

hani benim dostlarım
varken ben varolduklarım
ya canımdan sevdiceğim
meğer yalanmış yaşadıklarım

Gönül Canpolat




Yalnızlık!..

Yalnızlık nedir bilirmisin Toprağım ?
Kelimelerin sustuğu,yüreğin koptuğu yerdedir.
Yudum yudum,düğüm düğüm,nefes nefesdir yalnızlık.
Gözlerin buğusunda,batan ayda doğan güneştedir yalnızlık.
Doğumdan ölüme kadar olan bir arpa boyundadır yalnızlık.
Yalnızlık paylaşılmıyor yaşanılanlardır  Toprağım ..

Gönül Canpolat




bilmez ki

sevgi hasreti yaşar deryadaki fırtınada
her koyda sevenini arar O'nu sararcasına
ama kolları yine boş hayal kırıklığında
bilmez ki O cevheri şahikalarda.

Gönül Canpolat




sevgi gönüldedir

neden uzaklardasın taa oralarda
yakın olmazmıydı yerin bana
şöyle otursaydık karşı karşıya
çay içseydik ince belli bardakta

nedense sevdikleri hep ırak gönüle
gönülde hep uzaklarını yakın tutar gönlünde
çaresi yoktur ayrılıktır hep kaderinde
herşeye rağmen sever gönül yanık yüreğiyle

Gönül Canpolat




hasretsin

Hasretsin...
Sana özlem kapkara zindan gece.
Ne güneş dindirir özlemimi,nede parlayan yıldız.
Senin nurun umardır hasret acıma.

Mahkumum...
Gardiyan hayatım,demir parmaklıklar kadérim.
Ziyaretcim iki damla gözyaşım.
Prangalar sönmeyen umudum,kelepce yanan sevgim.

Yanlızız...
Cok sesli koro olsak dahi.
Gelenlerle,gidenlerle varken yok gibi.
Yalnız doğduğumuz gün gibi.

DELi POYRAZIM...
Mahkum olsamda,Hasret olsanda,
BiTANEM seni seviyorum.
Uzaklarda bizsiz yaşasakta....

Gönül Canpolat




toprağım

Benim biletim önceden kesilmiş Toprağım
ayrılığa ve hasrete,yürek yangınlarına
koskoca dünyada bir kum tanesi bile değilim..
boşver ah be Toprağım
benimkisi sadece boşboğazlık

unuturmuyum dersin Toprağım?
yoksa kandırıyormuyum  kendimi?
unutulurmu yaşananlar hiç
kalırlar tozlanmış bir resim gibi

bir deli poyraz esti ki herşeyi silip götürdü ..
ne bağ kaldı ne  bostan nede ev-bark
sadece bana kalan kurumuş bir tek gül..
O'nun kokusunu içime sindirdiğim
evet çıkmamacasına sindirdiğim
kokusu be Toprağım....

Gönül Canpolat




zaman

zaman öyle gavur
zaman öyle alçak ki
sanki bana kini var
sanki bana yemin etmiş
akıp gidiyor avuclarımda
tutamıyorum

zaman öyle hain
zaman öyle acımasız ki
ne geri getirebiliyorum
ne de bağlayabiliyorum
kayıp gidiyor ellerimden
tutamıyorum

Gönül Canpolat




gönülce

Nedir Gönül bu ahu ızdırabın?
Harap olmuş bahcende gül dalın
Yanarsın aşktan duyuramazsın feryadın
Çağlar akar da sel olmuş şimdi.

Dönüşü olmayan kapıdan bakarsın
Hicran içinde hala O´nu ararsın
Bağlanmış aşkın zincirini kıramazsın
Kaybolur ruhun teninden şimdi.

Gönül Canpolat




sevgidir geriye kalan

maddiyatla zenginliklerle gezinen ağalar
bakın çevrenize size benzemeyen insanlara
ellerinde kazma kürek ekmek savasında
hiç mi vicdan kalmamış sizde, yüreğinizde
hiç mi Allah korkusu yok gönlünüzde..
bir gün gelir döner bu devran
bir gün gelir kalmaz sizede bu evren
götüreceğiniz ceplerinizde mal mülk değil
en büyük günah olan KUL HAKKI!!!

bende ölürüm kalmam buralarda, fani dünyada
bırakırım ardımda karış karış topraklara ektiğim
UMUT SEVGİ BARIŞ yeşilliğinde güzellik
avuç avuç toplayacak olan insan gibi İNSANLARA

Gönül Canpolat




biz ne olduk

monoton bir yaşam düzeyinde bütün alem
kuşların sesini farkemedez olduk
sabah işe aksşam eve gelip giderken
sahte gülücüklere mahkum olduk
gündüzlerimiz bile karanlığa boğuldu
her sabah doğan güneşi göremez olduk

ekmek kavgası güç kavgası almış başını gidiyor
merhamet duygularını yüreğimizde seçemez olduk
vicdansız vicdanlılar sokağında dolaşırken
yaşanan eğriltileri doğrultuları bilemez olduk
sanki kıyameti yaşıyoruz şu fani dünyada
duman bürümüş de gözlerimizi göremez olduk

Gönül Canpolat




sıla yolu

doğup büyüdüğüm şehir
ne kadarda özlemişim seni..
bilemezsin sen hasretliği
sana çekilen özlemi
yanar kor alevlerde

sokaktaki bastonlu yaşlı amca
kolunda ki o nur yüzlü teyzem
ne güzelde yürüyordunuz
hasret kaldığım caddede

banada birgün nasip olurmu
sizin yaşınızda yürümek
bu dağınık güzel caddede
esen tatlı yelde

Gönül Canpolat




Kara Sevdam

Topladım eşyalarımı uzaklara gitmek için
Gözüme senden geriye kalan yadigarların ilişti
Aldım onları ellerime önce derin derin kokladım
Ne kadar da sen kokuyordu,cennet kokuyordu sanki
Sonra okşadim birer birer seni okşar gibi
Seni sarar gibi seninle sevişir gibi
Topladım hepsini incitmeden kaldırdım onları
Kimse dokunmasın gözleri değmesin çünkü onlar sendi
Veda ettim hem yadigarlarına hem de sana
Ama sana olan sevgim ayrılmayacak benden Kara Sevdam
Çünkü ben senin AHİRETTE BİLE AŞIGINIM!!!

Gönül Canpolat




Haykırış

Kapatmalısın açtığın sayfayı
En iyisimi onu yırtıp atmalısın
Gecelerin hicran ile dolu
Haketmediğin hüzünleri yaşamamalısın

Gecmişte kaçtığın hüzünlerini
Sana çektirdikleri cefaları
Atıp mutluluğa bakarken
Melankoli ile yaşamamalısın

Kendini bildiğin sürece kullanıldın
Sevgin,fikrin,emeğin heba edildi
Ayaklarının üzerinde kal düşme
Tekmelenip çukurda yaşamamalısın

Hayatta oynanan oyunlardan
Ders almadın mı daha SEN
Bir kalemde sil herşeyi
Kanayan yüreğinle yaşamamalısın

Hep Sen yalvardın O´na ve hayata
Şimdi O´nlar dilenmeli sana
Sakın aldanma yalanlarına
Gurur dolu göğsünle YAŞAMALISIN

Gönül Canpolat




gönül yarası

Gönlümün yarası gittikce kanıyor
Ah ettikce derinden sızlıyor
Yarama tabip çare bulamıyor
Çaresi sensin,gel tenim can veriyor

Gözlerimden akan yaşlar sen
Tenimden uzaklaşan ruhum sen
Ömrümde sen canıma can katanda sen
Çaresi sensin, gel tenim can veriyor

Seher yeli gibi esip saçlarımı okşa
Ay ışığı gibi karanlık geceme doğsana
Güneş ışığı gibi gelip beni ısıtsana
Çaresi sensin, gel tenim can veriyor

Gönül Canpolat




nefesimdin !

Yıldızlar aldınız O´nu benden
Günahım neydi
delicesine sevmekmiydi,
ölürcesine sevmekmiydi?
Aldığım nefesti O
Şimdi boğuluyorum
nefessiz kaldım.....

Gönül Canpolat




Sevginin Tarifi

Konuş şarabım konuş
Yudum yudum konuş
Sessiz sessiz konuş
Kimse duymasın sessizliğimizi
Kimse bilmesin O´nu delice sevdiğimi
Bu gece yalnızca sen ve ben
Konuşuyoruz dünyadan herşeyden
Bu gece değil her gece sen ve ben

Gönül Canpolat







ŞİİRLERİNİZ