SUSUZ GÜL


Kurumuş gülleri saklar mısın?
Ben saklarım sana benzedikleri için
Yağmurlu bir günde kendini yollara atar mısın?
Ben atarım göz yaşlarım yağmura karışsın diye
Hiç terkedilmek nedir bilir misin?
Ben bilirim sensiz kaldığım o günleri
Tekrardan sever misin beni eskisi gibi?
Ben seviyorum eskisinden de deli
Yine bırakıp gider misin gizlice beni?
Ben gidemem seni bensizliğe esir edemem
Ama şunu bil ki; ne zaman unutursun beni
İşte o susuz gül soldurur kendini


©  Demet Ferikoğlu


AŞKTAN ÖZÜR DİLEMELİSİN

Yıllar sonra, geri gelip;
Seni birden sevdim deyip,
Herşeyimi değiştirtip,
Ansızın gittin terk edip...
Çatıları çökmüş,
Duvarları, damları yere inmiş,
Bir kente döndü dünyam!...
Dipsiz bir kuyu oldu yaşam!...
Sen bana değil ama,
Aşka ihanet ettin,
Benden değil ,
Ama, aşktan özür dilemelisin mutlaka...
Tabii, bunca ihanetten sonra,
Özrünü kabul ettirebilirsen aşka!...

©  Demet Ferikoğlu



SANA BENZİYORUM

Akşamı buyur ettiğimiz dakikalar
Saat yalnızlığı vuruyor.
Ben, ağlamamaya çalışıyorum,
Sen, “Neden sustun?” diye soruyorsun.

Açık unutulmuş çeşmelerde, sevgin
Buğday buğday başaklarda, tenin
Soyadımın başında, ismin
Çingenelerce okunacak fallarda...

Avuçlarım ıslanmıyor diye,
Tükürüyorum içine (sevdanın).
Derken bir el çekiyor beni,
Birdenbire sırılsıklamım.
“Aşktır bu, aldırma” diyorsun,
Biliyorsun madem, neden gidiyorsun?

Çatladıkça dudaklarım, ellerin
Islandıkça yanaklarım, gözlerin
Üşüyüp titredikçe, bedenin
Çarpar durur zihnimin duvarlarına...

Biliyorum,
Dönmeyeceksin!
Geride, söylediğimiz şarkılar kalacak,
Dinledikçe sonraları ıslanacak yanaklarımız.
Geride, bu şiir böyle boynu bükük kalacak,
Biliyorum,
Dönsen de,
Hiçbir şey eskisi gibi olmayacak!

Üşürken sokak kedileri, sıcaklığın
Titrerken kavaklar, ağlamaklılığın
Savrulurken gençliğim, çıplaklığın
“Yasak” diye yazılacak şarkılarıma...

Sigarayı senin gibi, art arda yakıyorum,
Senin sevdiğin gibi demliyorum çayımı.
Kendime senin gözlerinle bakıyor,
Senin gibi, sevmiyorum!
Umudu yarına erteleyişim,
Yarını umutla bekleyişim senden kaldı.
Her şeyimi yüreğime yükleyişim senden,
Ne kaldı ki geriye benden?
Aynalara bakmaktan korkuyorum,
Sanki, günden güne sana benziyorum!

Yüreğimde pıt pıt atan, sen
Özlemlerimi fitilleyen, sen
Dün, bugün, yarın, sen
Bil(sen) neler neler öğrettin bana SENNN

©  Demet Ferikoğlu


SONUNCU


Seni sonuncu baharım görmüştüm,
Daha doğrusu geç gelen,
İlk gelen...
Ama sonuncu baharım olan...
Oysa sen benim,
İlk, ama son baharım oldun!...
Sen, benim sonuncu karanlık ve soğuk...
...kara bir kışım oldun!...
Artık, ben geldiğinde bulduğun...
... o, yerde değilim bile.
Beni terk edip de,
İttiğin, kapkara karanlıklardayım.
Yalnız ve çaresiz,
Sonbaharım...
...Son karakışım...
İlk olmayan, ama...
...sonuncu yalnızlığım!...
Ben; artık, bulamayacağım senin peşindeyim...
Ben; artık, gözlerimdeki senle; sensizlikteyim...

©  Demet Ferikoğlu


OLMAZ MI?


ağlamak için gözlerden yaşmı akmalı
dudaklar gülerken gözler ağlamazmi

sevgi sadece güzele bakmakmı?
çirkin bir göz, tatlı bir söz insani bağlamazmı?

hasret sevdiğinden uzak kalmakmı?
sevdiğin yanındayken hasret duyulmazmı
hırsızlık sadece para çalmakmı?
kalp çalmakta hırsızlık sayılmazmı?

öldürmek için silah gerekirmi?
gözler ok, sözler hançer olmazmı?

©  Demet Ferikoğlu



NE KAYBEDERDİN



Bir günah işledim bin af diledim
Üstünde durmasan ne kaybederdin?
Hemen her fırsatta bir tokat gibi
Yüzüme vurmasan ne kaybederdin?

Neyin eksilirdi beni affetsen ?
Ne vardı kalbimi tekrar fethetsen !
Ne olur birazda bizden bahsetsen
Hep onu sormasan ne kaybederdin?

Evli olmasakta keyfe kederdi
Gönül nikahımız bize yeterdi
Şeytana uyupta bu kadar derdi
Başına sarmasan ne kaybederdin?

Yakamı tutmasan yargılar gibi
Ahiret gününde sorgular gibi
Her yerde hatamı sergiler gibi
Önüme sermesen ne kaybederdin?

Üstüme gelmesen sıkana kadar
Üzmesen canımdan bıkana kadar
Dağ gibi sabrımı yıkana kadar
Dilini yormasan ne kaybederdin?

Kanattın yaramı günbegün deşip
Paramparça oldun gözümden düşüp
Çılgın seller gibi haddini aşıp
Üstüme varmasan ne kaybederdin?

Hiç şansın kalmadı dönsende geri
Yitirdin verdiğim bütün değeri
Aşkına emanet ettiğim yeri
Bu kadar kırmasan NE KAYBEDERDIN?

©  Demet Ferikoğlu


ORTAKÖY'DE


ORTAKÖY’DE OTURMUŞUM BANKLARA;
DOYAMIYORUM ŞU DENİZE BAKMAYA;
ANILARIM GELİYOR AKLIMA,
BİR TEBESSÜM BELİRİYOR MİZACIMDA,
DALIP GİDİYORUM ESKİLERE,
BEŞ BİLEMEDİN ON SENE EVVELE..
HAYAT DEDİKLERİ BU OLSA GEREK,
YAŞADIĞIN ACILARA TECRÜBEM DEMEK,
BİR PANTOLON,BİR GÖMLEK,
HAYAT BOŞ DOSTLAR;
MÜHİM OLAN ADAM GİBİ SEVMEK...

©  Demet Ferikoğlu


SON MEKTUP

Son mektubunu okudum
İdam fermanı sandım
Yazdığın her satırda hıçkırarak ağladım
Unut beni diyorsun...
Unutmak kolay mı sanıyorsun ?
Can çekişen hastaya
Demek sen öl diyorsun...

©  Demet Ferikoğlu


SEBEBİ SENSİN




Eğer bir pınar gibi çağlıyorsa gözlerim
Dökülen her damlanın
bilki sebebi sensin
Seveceksin diyerek hep o anı beklerken
Eğer birgün
ölürsem bilki sebebi sensin

Acımayan kalmadı benim mahzun halime
Ama
senden duymadım bir cümle bir kelime
Azrail fermanımı verir ise elime
Eğer
bir gün ölürsem bilki sebebi sensin

Öyle derin bir yara bıraktın ki
kalbimde
Çaresi bulunmuyor hiçbir tabib hekimde
Bütün ömrüm boyunca bu
sevdayı çekipde
Eğer bir gün ölürsem bilki sebebi sensin

©  Demet Ferikoğlu


GİTTİ




Birini sevdim ben ölesiye
Aşkıma ihanet etti de gitti
Yıllardır beklerim
dönecek diye
Giderken bir ümit verdi de gitti

Yaşayıp duruyor
anılarımda
Onu hissederim her an yanımda
Kalmadı bir damla aşk
pınarımda
Giderken hepsini içti de gitti

Ömrümce dinmeyen
acılarını
Benimle bırakıp anılarını
Aşkının taptaze
tohumlarını
Giderken kalbime ekti de gitti.

©  Demet Ferikoğlu


YAZ YAĞMURU



Yaz yağmuru derler ya...
Zamansız sevdalara
Aniden bastırır güneşli bir günde,
İstesen de kaçamazsın
Geçer sanırsın nasılsa güneş yeniden ,
Doğacaktır her günün sabahında
Mutlu son yoktur derler,
Zamansız sevdalarda
Uykusuz gecelerde kor ateştir,
Saklıdır zamansız sevdalar
Rüzgar eser bulut olur, yağmur yağar
Boran olur zamansız sevdalar
Duygular, tutkulara, bakışlar mahzunluğa
Dönüşür zamansız sevdalarda
Arzular yoktur, acılar iç çekmeler
Vardır zamansız sevdalarda
Masaldır, rüyadır belki de kabustur kara sevdalar
Leyla'sını Mecnun'una kavuşturmayandır zamansız sevdalar
Artık ne sen sensin, ne o kendisi
Sevgi yürekleri yakıp kavurur ateştir zamansız sevdalar
Islatır, ağlatır yağmurda güneş gibidir zamansız sevdalar

©  Demet Ferikoğlu



CANIMDAN ÇOK SEVMİŞTİM SENİ VEFASIZ



Canımdan cok sevmiştim seni Vefasız,
terk edip gittin beni acımasız,
soruyorum şimdi kendime
neden seni sevmişim delice!

Sensiz geçen şu günler haram bana,
unutamıyorum seni ne olur acı bana,
kalbim hala yanıp tutuşuyor aşkınla
canımdan çok sevmiştim seni Vefasız!

Hergün gelirsin umuduyla beklemiştim,
beni unutmaz bir arar sorar demiştim,
sen gelmeyince anladım unuttun beni
canımdan çok sevmiştim seni Vefasız!

Unutulmak beni en derinden vurmuştu,
demekki sevdiğim bu kadar acımasız olmuştu,
farketmez en sonunda bende unuttum onu
yinede canımdan çok sevmiştim seni VEFASIZ!!!

©  Demet Ferikoğlu


AĞLAYACAKSIN



AĞLAYACAKSIN
YALNIZLIK NE DEMEK
BİR GÜN SENDE ANLAYACAKSIN
TERK EDECEK SENİ DOST SANDIKLARIN
BİR BİR TERK EDECEK SENİ
BİR ZAMANLAR YALVARDIKLARIN
O ZAMAN SENDE YALNIZLIK NEYMİŞ ANLAYACAKSIN
İŞTE O ZAMAN SENDE BENİM GİBİ AĞLAYACAKSIN
AKLINA GELECEĞİM O ZAMAN BEN SENİN
ARAMAK İSTEYECEKSİN
ÇEVİRMEYECEK NUMARAMI ELLERİN
MERHABA DİYEMEYECEK BİR ZAMANLAR
ELVEDA DİYEN DİLLERİN
O ZAMAN SENDE BENİ ANLAYACAKSIN
VE İŞTE O ZAMAN SENDE BENİM GİBİ
AĞLAYACAK; AĞLAYACAKSIN

©  Demet Ferikoğlu


SENİN İÇİN AĞLAMAYALI



Ayrılmaya ve unutmaya
İlk defa karar verdiğim zamandı
Son ağladığım, senin için.
Bir film şeridi gibi geçerken
Yaşadığımız her şey
Ve canım parça parça koparken gözlerimden.
Aslâ gözlerine bakmayacak
Ve tutmayacaktım ellerinden.

Gidecek ve dönmeyecektim geriye de bir daha
Oysa sendin tek sebep
Ölümüme de yaşamama da!

Her yerim titremeye başlamıştı
Buluştuğumuz zaman.
Korku ve heyecandan!
Ne yapacağımı bilemez hâldeydim.
Elim, ayağım dolaşmıştı
Bir şeyler söylemek istediğimde,
Söyleyemedim,
Cesâretim kalmamıştı!

Vedâ sözü söylemek.
Birdenbire.
Ne kadar zormuş meğer.
Âdetâ duyularım sağırlaşmış,
Duygularım göçmüştü.
Senin de bir şeyler söylemene,
Ya da sormana izin vermeyecektim.
Sorgulayan ve yargılayan bakışların karşısında
İnan bir hayal gibiydim
Ve bütün dinamiklerim çökmüştü.
Bir zamansız ayrılık çığının
Yüreğimden kopuşunun
Son görüntüleri gibiydi suskunluğun!
Öylesine etkilenmiştim ki
Yaşadığım sürece
Gözlerimden hiç gitmedi mahzunluğun!
O ân öldürseydin,
ya da ölseydim,
Gam değildi inan!
Çıldıracak gibi olurum
Ne zaman aklıma gelse
sebep olduğum yoksunluğun.

Senin için ağlamayalı
Taşlaştı, kıraçlaştı kâlbim
Hissiz, ıssız biri oldum!
Ve artık hiçbir gözde filizlenmiyor.
Hiçbir bakışta boy vermiyor sevgim!
Âdetâ kendi kıraçlığımda kayboldum!
Senin için ağlamayalı
Canım darmadağın
Yüreğim bin bir pişmanlık
Ve bin bir hasret yamalı...!

©  Demet Ferikoğlu



ŞİİRLERİNİZ