sevgiyi taşımak zordur

gönlünü kaptırma hüzün yağmurlarına
takılır kalırsın hazanlarda
aldırma gönül diyebilsen keşke
huzuru bulacaksın avuçlarında

herzaman bahar olmuyor hayat
gül bahçesinde dikenler var unutma
canını acıtsada koklarsın doyasıya
vazgeçme sevdiğinden zordur hayat

uzat elini sonuna kadar
verecektir bir buse yanağına
sevgiyi taşımak zordur
sevgiyi yaşamak onurdur

©  Canan Karadeniz




sana dair

gözlerinden ruhuna bir yol giderdi
ellerinden gönlüme sevdan
sözlerinden dökülen nağmeler
ay ışığında yoldaşım olurdu

kara kalemim satırlarca yazarda
aşkına yangın kelimeler çoğalır
ırmaklara dökülen yaprak misali
yollarına serilir sevda sözleri

okyanus rengi gözlerinde
savrulur bedenim
gece karası çöker üzerime
sensizliğin eşiğinde beklerken

sana dair maviler gördüm
uzaklarda gizli
uğrak limanlarda kayboldum
seni arayışlarımda

©  Canan Karadeniz




yokluğunda

yazlarıma kar yağardı yokluğunda
yüzüme hüzün rüzgarları eserdi
sabah ayazlarında
karanlığın izleri yüzüme değerdi
ay geceye usulca sokulurken

güneşin ilk ışıkları odamı ışıldatırken
bir mahsunluk gezinir üzerimde
yorgun sevdaların uyanışında
savruk bir kalp durur yatağımın başucunda

©  Canan Karadeniz




yenik düşmeden

üzgün yıllarım oldu
kırgın hatıralarım
gecelerime hüsran dolsada apansız
yalnızlığa yenik düşmedi yüreğim

kaçamak gözyaşlarım oldu
sevgimi özledim arasıra
kızgın olsamda kaderime
aşka yenik düşmedim
perdelerimi kapasam bile

üzgün zamanlarım oldu
kırık kalbim
incinsemde şu hayatta
yaşamak sadece bana ait
sevinçlerimin baharında

©  Canan Karadeniz




KÜSKÜNÜM

kendime küstüm bugün
kalbime darıldım beni üzüyor diye
yağmurları sevmez oldum artık
hüznü pencereme yağdırdığı için

birikti önüme dağ gibi yaralarım
düşünmekten yorgunum artık
çaresizlikle başbaşayken yolun ortasında
avuçlarımda bir tutam gözyaşıyla
yürüyorum karanlık sokaklarda
yalnız ve çaresiz..

©  Canan Karadeniz




SENSİZLİKTE KAYBOLUŞ

kalabalık şehirlerde kayboldum
kaçarken sevdanın büyüsünden
gözlerimi sakındım her bakıştan
aşkın gölgesinden korkarken
senle yapamazken sensizde olmuyor
kokundan uzaktayken
sevdasızlığa mahkumum
zamana sığındım yokluğunda
avuntular aradım yıllarca
sadece  acıyla
sadece gözyaşıyla yıkandım
her gecenin sabahında
sensizliğin anındayım
kalbimi acıtan sevgisizliğinle
uykusuz gecelerim birikti
bu yabancı ellerde

©  Canan Karadeniz




AYRILIK

denizin kıyısında buldum kendimi
yolcusu olmayan bir gemi gibi
öylece kalakaldım limanda
donuk ve sessizliğimle
umutsuzluğa demir alırken
lanetler yağdırdım yalan sevdalara
omuzlarımda ağır bir yük varmışcasına
taşıyamayıp yere yığıldım öylece
bir anda yaşlanmış genç bedenimle
bir kez daha vurulurken sırtımdan
öylece çıktım hayatından
vakitsiz biten bu sevdayla
ayrıldım lemandan bir akşamüstü

©  Canan Karadeniz




BEKLEYİŞ

seni beklerken sabah ayazlarında
uyku mahmurluğu sarar bedenimi
nice sabahlara uykusuzum
açım gelişlerine
yüreğim çıkmazlarda öylece
girdaplarda kaybolup,
fırtınalarda sürükleniyorum korkuyla
seni beklerken gecelerime kar yağıyor
umudun tükenişine ramak kalmışken
ufak bir ışıkla uykuya dalıyorum
sonra yine çaresiz
yine bekleyiş yolcusu oluyorum
gözlerim yolları aşındırırken

07.10.2006

©  Canan Karadeniz




SENSİZLİK

yalnızlığa alıştım sayende
o umutsuz yolculuğa çıkarken
umudum oldu yollar
seni ararken gözlerim çaresizce

garip bir hüzün kaplar içimi
sessiz haykırışlarla boyanırken
kilitlendim ağlayışlara
gözlerim donuk yaşlara esirken

sözlerim kırgın uçsuz sayfalara
kifayetsizken sözcükler
seni anlatmaya yetmiyor
yüreğimin vurgun yemiş derinliğine

acım durulmuş yokluğunda
bir sesine hasretken
mahrum kaldım bedeninden
sonsuzluğa uğurlanışında

sanki hiç uyanamayacağım bir rüya
sanki korkularımın esiriyim
sensizlik evimin her yanını sarmışken
kendime tutundum

©  Canan Karadeniz




GURBET

Alamanya Alamanya dediler
gittik , taşı toprağı altınmış diye .
hasretlik varmış bahsetmediler ,
gurbetlik zormuş hiç söylemediler.

Sokakları tanınmaz yüzlerle dolu
soğuk ve ürkütücü
hiç ben gibi değiller
hiç bizlere benzemezler

hasret yüklü mektuplar geliyor
gri boyalı uzak diyarlardan
ağlak satırlara karışmış
bir dizi üzgün mektuplar

adı gurbet
adı çaresizliğe esir evlatlar
adı kısmet diyen analar
adı kavuşmayı bekleyen sevdalar ülkesi

adı acı gurbet...

©  Canan Karadeniz




SENSİZLİKTE KAYBOLUŞ

kalabalık şehirlerde kayboldum
kaçarken sevdanın büyüsünden
gözlerimi sakındım her bakıştan
aşkın gölgesinden korkarken
senle yapamazken sensizde olmuyor
kokundan uzaktayken
sevdasızlığa mahkumum
zamana sığındım yokluğunda
avuntular aradım yıllarca
sadece  acıyla
sadece gözyaşıyla yıkandım
her gecenin sabahında
sensizliğin anındayım
kalbimi acıtan sevgisizliğinle
uykusuz gecelerim birikti
bu yabancı ellerde

©  Canan Karadeniz




AYRILIK

denizin kıyısında buldum kendimi
yolcusu olmayan bir gemi gibi
öylece kalakaldım limanda
donuk ve sessizliğimle
umutsuzluğa demir alırken
lanetler yağdırdım yalan sevdalara
omuzlarımda ağır bir yük varmışcasına
taşıyamayıp yere yığıldım öylece
bir anda yaşlanmış genç bedenimle
bir kez daha vurulurken sırtımdan
öylece çıktım hayatından
vakitsiz biten bu sevdayla
ayrıldım lemandan bir akşamüstü

©  Canan Karadeniz




BAŞKA ALEM

göğün en tepesindeyim görebilirsen
sana sesleniyorum duyabilirsen
korkma yanında olmayışımdan
karanlık gecelerin ayazında

duanı eksik etme dilinden
hatırından çıkarma anılarımızı
bir gülle gelsende yanıma
konuş duyarım dokunamasamda

ayrı  dünyalardayız artık
ayrı mekanlarda .
sonsuz alemdeyim bedenimle
mevlaya gidiş yolunda

sevabınla günahınla tanış
doğruyla  yalnışın hesabındasın
bu alem çok başkaymış
anlamanın geç kalınmışlığında

©  Canan Karadeniz




Kapadokya ve hasret

bir dolu özlemle koştum topraklarıma
güneşi avuçlarıma alıp sımsıkı sarmalamak istedim
kollarımı açıp gökyüzüne haykırmak ,
sesimin ulaştığı tüm  topraklara
ben geldim , sevgimle özlemimle diyebilmek
gözlerim doyamıyor bakmaya kayalara
sözlerim yetmiyor özlemimi anlatmaya
ey dost sana kucak dolusu selam getirdim
biraz toprak kokusu,
biraz çeşmeden akan şırıl şırıl suyun sesini ,
birazda gözyaşı getirdim
ayrılığın ardından kalan tek damlayı
ruhumu bıraktım Ürgüp'te
kapadokyaya doyamadım dostum
hasretler biriktirdim yine satırlarda
özlemler yazdım boş sayfalara

©  Canan Karadeniz




AYRILIK

ayrılıklar kuru bir yaprak gibi ..
kırılıverir insanın içinde birşeyler
parçalar etrafa saçılırda
toplamaya çalışmak güç olur
dağınıktır duygular ayrılık ertesinde
yapayalnız kalakalırız ,
bir ben , birde gözyaşım
yanaklarım ıslanırken.
yorgunluğum katlanır acımı içime gömerken
haykırırım duyan olmaz
ayrılığa isyanımda
bitişler gibi gidişlerdede hüzünler saklı
mutlu yarınlara
umutlu baharlara ulaşmak niyetinde
yorganı çekerim üzerime
kahırları yüreğime
ayrılıkları kendimle yaşarım bundan böyle..

©  Canan Karadeniz




İSTANBUL

Saltanatların şehriydin bir zamanlar
Salınırken iki boğazın eteğinde .
Köşklerin ortasında kurulmuş bir cevherdin
Adına yakılan türkülerinle .

Güzelliğin büyülerken ezanların sesinde
Allah Allah  sesleri duyuldu surlarında
Haliç'e dökülen kanlarla yazıldı
Bir Fatih'in efsanesi

Hatıralar ağlıyor sokaklarında
mavi dalgalardan eser kalmazken
martıların yokluğunda
Biçare limanlar köhnelikten

destanlar yazdırdı bu şehir bir zamanlar
ağıtlarla anlatıldı taşı toprağı altındı diyen
ne deniz kaldı balıklarıyla çoşan
nede bir avuç toprağı
çukurları olmadan yürünülesi özgürce

©  Canan Karadeniz




KARA SEVDA

aşk gönlüne düşer en ummadığın bir anda
sarar bedenini bir sarmaşık gibi
tutkuyla bağlanır
acıyla yoğrulursun
noktayı koyduğun bir gözyaşıyla

©  Canan Karadeniz




ALIP BAŞIMI GİTMEK

alıp gönlümü gitmek var içimde
alıp başını gider gibi gitmek ,
hiç kimselere sormadan
hiç kimseden çekinmeden
kapıyı açıp sadece gitmek.
bir damla gözyaşıyla karalanmış
bir kaç satır bırakıp geride
gözlerimi kapayıp öylece gitmek
bilinmez diyarlara
alıp gönlümü gitmek var içimde
bir kalp sızısı olmadan
kimseyi kırmadan
umudun yolculuğuna mavi bir yelken açmak
kanatsız uçmak sabah ayazlarında
çırılçıplak soyunmak tüm gerçeklere
huzuru bulmak yatağımın başucunda
bir avuçta olsa
bir satırda olsa gülebilmek yazdıklarıma
alıp başımı gitmek istiyorum
gönlüme sığdırdığım bir ömürlük
hüzünlerimle
sayfalara bulaşan gözyaşlarımın
uzaklara gişini seyrederek
mavi dalgalara dalmak
alıp başımı gidiyorum
arkama bile bakmadan
öylece...........

©  Canan Karadeniz




AKŞAMIN ESİNTİSİ

koyu bir sohbettir gidiyor aramızda
güneş yerini akşamın karanlığına bırakmak üzere
masamızda birer kadeh şarap
ve radyoda eski bir şarkı
yıllar önce bizi bir araya getiren melodi
kulaklarımızın derinliklerinden çıkıyor
ruhumuzu dinlendiren sözlerle sarhoş oluyoruz
ikinci kadehi yudumlarken
yıllara meydan okurcasına
dans ediyoruz eskimiş halının üzerinde
titreyen bedenlerimiz bir nefeste tıkanıyor
kilitlenmiş yüreklerimizin derinliğinde
mutlu iki yüz birbirine bakarken
sözleri çoktan unuttuk
gözlerimiz konuşurken
yine aynı heyecanla birlikte
yine aynı kaçamak bakışlarla birbirimizin oluyorduk
gecenin ilerleyen saatinde
ışıklar yavaşça söndü
artık uykuya daldık
uzunca geçen bir gecenin ardından.
yüzümüzde gülümse
gönlümüzde sevgimizle..

©  Canan Karadeniz




Yağmur

İstanbulda yağmurlu bir akşam
pencereden seyrediyorum yağan yağmuru
dışarısı soğuk
caddeler bomboş yağmurdan
soğuk içine işliyor insanın
kırık pencereden içeri girerken rüzgar
hafifçe ıslatıyor eskimiş koltuğu
sobanın gürül gürül gelen sesiyle
içimiz ısınırken
duvarın dibine sinmiş ufacık bir kedi
kısık sesiyle beni çağırıyor acıkmış haliyle
mutlu bir ifadeyle dolanıyor
yağmurdan kurtulduğuna sevinirken
kimimiz şanslı evinde yağmura merhaba derken
kimimiz bir okadar talihsiz köprü altında
yanan ateşin etrafında ısınmaya çabalar
hayat kimine güler
kimine es geçer tüm gerçekliğiyle
akşama dönen bir günün sonunda

©  Canan Karadeniz




işte ozaman

gözlerimle sarıyorum topraklarımı
nasır tutmuşken ellerim
buğday tanelerini birbir sıralıyorum sırtıma
yüküm bir okadar ağır
gönlüm bir okadar hoşnut
özlem doluyum çoşarcasına
hasret yükledim sırtıma
tozlu yollarda .
ekmek koktu üstüm başım
tandırın başında.
ateşin sıcaklığı bedenimi kavurdu
güneşin altında.
alın terim soğumadan
topladım üzüm tanelerini
yükledim küfelere nazikçe.
bir türkü dolandı dilime
yare söylendi
aşka söylendi hasretle
gurbete söylendi özlemle
akşama döndü güneş
dağların arkasından elveda derken
kızıllık etrafa yayıldı
işte ozaman doldu gözlerim
işte  ozaman özlem büyüdü yüreğimde
işte ozaman ...

©  Canan Karadeniz




mecburum..

canımı sızlatıyor sevdana sarılamayışım
canımı yakıyor gözlerine bakıp ağlayamayışım
içim acıyor sevdiceğim uzağında olup
uzaktan sevdanı çekmek
yüreğim gidiyor taa eski yıllara
geçmişte sürükleniyor ruhum
dümensiz bir gemi gibi
rügarla birlikte oradan oraya savruluyor
neredeyim nasılım hatırım sorulmadan
bir tek sevdiğim gönlümü aldın
oda yetti be gülüm
oda yetti..
bilinmez rüzgarlarla uçup gidiyorum
acılardan bir kolye yaptım gönlüme
açılmasın , kimse dokunmasın diye
izin vermiyoum zaten
yalnızım çocuklarımla
yalnızım , mutsuzken kimi zaman
mutlu olmaya
mecburken sensizliğe
mecbur kalbim sessiz ağlayışlara
mecbur yaşamaya....

©  Canan Karadeniz




HAZAN SEVDAM

kaçmanın sarhoşluğu uzaklardan yüzüme vuruyor
dağların arkasında yar beni bekliyor
ulaşmak imkansız bu çırpınışlarda
kavuşmak hayal dağları seyrederken
gözlerime hasret bulaşmış
yüreğime acıların tohumu serpili .
nezaman toprağa kavuşur bedenim
ozaman huzura erer çığlıklarım .
nezaman seni bulur bahtsız gönlüm
ozaman heyecanım bulutları sarar
tüm çılgınlığımla .
ah ederken bu ayrılığa yıllardır
yollara destanlar yazdırdı
satırlarımdan ırmaklara ulaşan
şiirlerim .
baharlar geçti saymadığım
seni beklerken  özlemler taştı
sözlerimden sana ulaşamayan.
unuttuğum sevgi dolu sözcüleri
göndermediğim sayısız mektuplarda
biriktirdim , hasret biriktirir gibi .
hazanın yağmurlarında ıslanırken
yokluğunu çekiyorum
aşkımdan geriye kalan birdamla
gözyaşıyla birlikte

©  Canan Karadeniz




Yol ve hasret

yollara döküldüm
kalbim yerinden fırlayacak gibi
özlem okadar köreltmişki gözlerimi
hasret okadar dağlamışki bağrımı
sesini duyar gibi oldum uzaklardan

yüzüne hasretim resimlere bakarken
tarifsiz duygularla pencereye takıldı gözlerim
bir ayak sesi duymak isteği içimde
ne gelen var nede birses veren
gönlümü hoşnut edecek

yollara döküldüm
yüreğimde acıyı taşıyarak
sevdama ulaşabilmenin umuduyla
sordum uçan kuşa
aradım dağ tepe yorulmadan
ne gören var nede bilen
senden habersiz gidiyorum..

yollara döküldüm
kalbimi bulmaya
hasretime sarılmaya

©  Canan Karadeniz




içimdeki özlem

gurbetin yolları hasrete gider
rüzgarı çağırırsın her sabah
gözyaşının yanaklarını ıslattığında.
dalar uzaklara bakarsın ,
göremez olur gözler,
dağları ararsın.
göremez olur gözler ,
bir tutam yeşilini ararsın.
dayanamaz olur bedenin ,
gurbetin kasvetli duvarlarına
çökersin dizlerinin üzerinde
ağır bir kaya gibi kalırsın
özlemin çağlar
çoşar bir şelale misali
ahların içini yaksada
gidemez ayakların
bağlanır kalırsın
ekmek parası uğruna ..
köyünün havasını solur hayalinde
suyunu içersin köy çeşmesinden
içer gibi
ah gurbet ah dersin haykırarak
yaralı yüreğinle...

©  Canan Karadeniz




KAVUŞMAK

ÖZLEMLER HASRETE DÖNÜŞÜYOR
KAVUŞABİLMENİN MUTLULUĞUYLA ,
KAVUŞMAK BİR YOLUN SONUNDAYSA
YOLLAR SANA AÇILIR SEVGİYLE ,
BİR DEMET DOSTLUĞUMLA.

©  Canan Karadeniz




içimden geleni söyledim

içimden geleni söyledim yıldızlara
gönlümden geçenleri anlattım
birer birer
ağladı gökyüzü
maviliği boyandı siyaha
yeryüzü sel oldu yağmurlardan

içimden geleni söyledim yıldızlara
gönlümden geçenleri anlattım
birer birer
gülücükler dağıttı gökyüzü
gökkuşağı sardı yeryüzünü
binbir çeşit renkleriyle

bir ömür geçti dağlara ağladım
vaktim doldu toprağa anlattım
birer birer
filizlendi etrafımda güller
kokularım yayıldı tüm aleme
içimden gelenleri anlattım birer birer

©  Canan Karadeniz




sessiz çığlıklarım

gökyüzüne baktıkça gözlerini hatırlarım
ufka baktıkça sana ulaşamamayı
derdimi anlatamadım gönlüme
sessiz çığlıklarım birikti
yılların sayfalarında..
yokluğuna alışmak zorken
anılarımla avundum an be an
sevginin en zorunu yaşadım
sarılamamanın yorgunluğuyla
uykuya daldım geceler boyu
akşamlar hep hazindi
sabaha uyanan gözlerim hep ıslak
seni uzaktan sevmek kaderimse
senden gayrı sevda olmayacak
bu yürekte
senden başka isim bilmeyecek
dudaklarım
gözlerini hatırlarım bu gece
ıslak ve özlemle...

©  Canan Karadeniz




gurbette yine akşam oldu

gurbette yine akşam oldu
hüzünler birikti gözlerimin önüne
sıralandı birer birer
ağır ağır ilerliyor kalbimin derinliklerine
gurbette yine akşam oldu
huzur kayboldu penceremde
cıvıltılar yerini yorgunluğa ,
yerini yılgınlığa bıraktı.
gurbette yine akşam oldu
özlem sardı her yanımı
başımı koymak varken
mis kokan topraklarıma
ağlamak doyasıya hayaline bile
dudaklarım titrerken özlemle
gurbette yine akşam oldu

©  Canan Karadeniz

Doğru dürüst sevmeler yok artık
Saklımı kaldı bir yerlerde
Yoksa benmi geçmiste kaldım bilmeden
Gizli bir hazinemidir ,
Açılmayı bekleyen

İnsanlar körelmiş sevgisizlikten
Yalan sarmış her yanlarını
Doğru bilmişler kör kuyuları
Güneş değil , gece olmuş yaşamları

Bedene bağımlı olmuş aşk
Gönülden çıkalı uzun zaman olmuş
Adına aşk demek yalnış
Çirkin bir iftira olur aşka dair
©  Canan Mumcu



AŞKIMA DAİR




Rüzgarla örtün üzerimi bulut yastığım olsun
Kemiklerimi ısıtırken sarı gözlü güneş
Yıldızlar müziğim,ay ışığ&ım olsun sadece
Çiçeklere merhaba,
Kuşlara selam yollayayım,
Sevda bekleyen ellere ulaşsın diye.
Aşkım dolaşsın bahçelerde tohumunu bıraksın
Gönlünce yeşersin neşe saçsın dağlara,tepelere
Irmaklar sevgiden taşsın
Sığamasın yüreklere
Kabarsın okyanuslar balıkların oynaşında
Dünya alem bilsin sevgi tanelerini her yana bıraktığımı
©  Canan Mumcu


AŞKIN MABEDİ




Askin mabedi olurmu hiç
Yasanacak asklarin olsun yeterki
Sarilacak kalbe sahip ol
Tutacagin sözlerin çiksin dudagindan

Sikistirma küçük bir zamana askini
Doyasiya savur sevgiliye
Nasiplensin , umutlansin sevisinden
Özgürce ços , aç kollarini gögsüne
Birak alsin askinin gizemine
©  Canan Mumcu


BAHARLAR AÇACAK GÖNLÜMDE




Baharlar açacak bundan böyle gönlümde
Yol açtım doğmamış yüreklere
Sabahın ilk ışıkları gibi pürüzsüz
Akşam karanlığı kadar gizem dolu

Hoşgeldin sevdama sevda
Gördüğün ateş masumluğun son izi
İncitmeden sevmelisin okşamalısın
Sonsuzluğa giden en temiz yar gibidir bilmelisin
©  Canan Mumcu


BEN VE SEN




Avuçlarımın sıcaklığıyla
Yakarım gözlerini
Gözlerin , serinlerken sözlerimle
Gevşer ferahlarsın yamacımda
Arzularımızı bırakalım ,
Çoşsun özgürlüğe doğru

Bir akşam esintisi dolaşır üzerimizde
Yalnızca ben ısıtayım vücudumla seni
Düşünde benimle ol serbestçe
Sabaha birlikte merhaba diyelim
Çığlığımızla ,
©  Canan Mumcu


BIRAKTIM




Sevmeleri sonraya bıraktım ben
Sanki sonrası varmış gibi
Adam gibi seven yokki gönlümü
İstenir gibi sevilip sonra bitirilen

Sevmeleri sonraya bıraktım ben
Ömrüm varmıki sevda yaşamaya
Doğrusu varmıdır benim olan
Rüyada yaşanır aşk uyanınca yok olmayan.
©  Canan Mumcu


ÇARESİZ KALANLAR




Geride çaresiz ve hiçsiz kalanlar
Vurgunu çoktan yemişlerdi yüreklerine
Unutulmuştu çoktan yaşamlar
Ses korkuturdu ürkek bedenleri

Hainlik varken insan içinde
Bir avuç toprak kar bilinirdi
Cahil kafalar ezerken masumları
Zalimlikmi iyi dost olan

Zerresi kalmazken ocaklarda
Sönüp yok olan biçareler
Dağılan parçalanan yuvaları geride bırakarak
Umut yolculuğuna çoktan çıkmışlardı alacakaranlıkta
©  Canan Mumcu


ÇOCUK VE DUVARLAR




Göğün maviliğinde gördü uçurtmayı
Ucunda salınan rengarenk fırfırıyla
Dört yaşındaydı henüz
Kalın duvarlar içindeyken
Suçsuz mahkumdu
Onca suçlu dışarda gezerken ,
Günü gün ederken

Hayat darbesini anne karnındayken
Vurmuştu yavruya ,
Anlaması imkansız sözler sarfelidilirken
İsteği yeşil yaprakları ,
Sesini işittği kuşları görebilmek
Şaskın gözleri , zamanı bilmeyen
Geleceği göremeyen biriydi artık
Sorgu yok , Amaç yok ,
Cevaplar hiç yok ....
©  Canan Mumcu


DOĞUŞ BİR BAŞLANGIÇ




Doguş bir baslangıç
Ölüm son noktadır bu dünyada
Geçen zaman içinde
Binkere ölüyor insan
Bu ölümler virgülle ayrılıyor
Soru işaretleri neden , nereye
Ünlemler kaplıyor kimi zaman
Şaşırtan
Parağrafla başlıyorsun
Yeni bir güne sil baştan
Aıklaması yaşamın ortasında
Geliyor neyazikki.
Atasözleriyle gülebiliyor veya
Düşünebiliyorsun bazen
Sonlara doğru bir parağraf başlıyor
Konunun tamamını anlatırken
Ölüm noktasıyla
Bitiş ve göç
Geri dönüşü olmayan gidişler
Diğer noktalar gibi..
©  Canan Mumcu


DOST GİBİ DOSTA




Boş bir masa geride bırakılan
Sandalye hala sıcaklığını koruyor
Kalktığından beri
Paylaşımlara şahit olmuştu
Anlatabilseydi
Bir dostun gidişinin
Hüznünü yaşar gibiydi
Boşluktu yürekte oluşan
Mekanlar farklı olsada dostlukların
Sonsuzluğu devam edecekti
Yaşanılan özgür paylaşımlar şahitlik
Yapabilsin diye
Tüm dostluklara , dostuma
©  Canan Mumcu

GÜNLERE DAİR




Yaşam ilk nefes
Ilk ağlayıştır anlamını bilmeden
Ilk gözlerin açılmasıdır
Suretler suretsiz görünürken
Nefesler büyükdükçe yaşarsın
Soludukça duyguların çoğalır
Karmaşık görünsede çıkmaz sokaklar
Yılmayan caddeler tanırsın yanıbaşında duran
Elini uzatınca sıcak bir ev buluverirsin
Bahçesinde çiçeklerle bezeli
Gülüşler ve haykırışlar içeçedir şaşırma
Doğası budur insanların hayat içinde
Bir varsın sevincinle
Bir varsın hüznün penceresinde beklerken
Inişin ve çıkışınla koşarken
Basamaklar yormasın ürkütmesin seni
Kirmizi güller herzaman vardır
Koklamasını bilirsen koparmadan
Güneş bir doğar bir batarken
Ay ışığı huzur verir gecenin koyu maviliğinde
Ömürden bir gün daha gider
Uykunun çekici güzelliğine dalarken


 ©  Canan Mumcu



BEYAZA BÜRÜNÜRKEN




Hayatı yeni başlıyordu
Beyaz gelinliği giyip
Baba ocağına son bir kez bakarken
Yaşlar yanaklarda al tülün altından süzülürken
Çocukluğu gözünde canlandı
Bahçe kapısında bir an durakladı
Oynayışlar ,gülüşler ,annesinin sesini işitti o an
Film şeridi misali sergilendi birden
Birkaç adım ve halaylar
Hüznün ve sevincin birleşmesi
Çocukluğu kiraz ağacının altında kalmıştı
Umutla çıktı kapıdan
Buruk ama kalbi çarparak
Bilmediği yeni hayatına dogru
Dualarla , ağlayışlarla


©  Canan Mumcu


ALIŞMAK




Özleme doğru yola çıkılır
Tutarsın ellerinle sımsıkı sararsın özleyişleri
Gözlerin dalsada geri dönüşlerde yine buruklukla
Alışmak zor olmaz zamanla yarışırken
Yok olurken dünya üzerinden
Sonsuz üzüntü yaşasanda
Yarınların azaltır kederini
Bir daha görme umudunun yokluğunda
Çaresizlik benliğini bitirsede
Umutsuzluğun umudu vardır yüreklerde
Gözler görmesini
Dudaklar söylemesini bilmeli
Gayret ,alışmaya doğru ilerlemeli
Zor geçilen dağlar olsada önünde
Çekmenin kolayı bulunmalı
Hüznün rüzgarı savurmayı denesede
Karşı koymanın sevinci bedenine yerleşsin
Yarınlar olmayabilir zaman senin


©  Canan Mumcu


GEÇMİŞE ARALIK




Geçmişi şöyle bir araladım
Dün gece tam uykuya dalacakken
Önce gözyaşlarım sıraya girdi
Anlattılar birer birer damlalar halinde
Baktımki ömrümün yarısını çalmışlar benden
Mendilim yetişti imdadıma
Ardından yanaklarım konuştu çoskuyla
Dost eli gibi yanıbaşımda
Gülüşüyle hep koruyan bir melek gibi
Oda olmasa halim harapmış
Anladım
Dudaklarım zorlamasa sözcükleri
Zincirleme kaza kaçınılmaz ölesiye
Duyduğum sözler boş
Davranışlar fütursuzca sergilenmekte
Ben yine aynı ben
Bende kalan hüzün ertesi serinlik
Mutluluğun gölgesinde yatarken
Ellerime vuran ayışığı beni selamlarken
Gece mavisi çoktan yıldızların beyazına boyanmış
Sessizlik kaplar içimi
Huzur benim yanıbaşımda uykuya dalarken


©  Canan Mumcu


GEÇMİŞİN ESİNTİLERİ




Seksek oynardık sokaklarda
Bahçelerde ağaç gölgeleri vardı
Dalından koparılacak mevsimli meyveler
Taze sütten yapılmış katıksız yoğurt yenirdi
Iki omuzunda tepsisiyle dolaşan mahalle yoğurtçusundan
Karanlığı beklerdi bozacı geçerken
Kapımızın önünden
Siyah beyaz
Ekran yerini renkli dev ekranlara bıraktı
Kayboldu sihri geçmişin
Zamansız meyveler yenirken
Bahçeler yok oldu çöle döndü
Yiten sokak oyunları gibi
Özlemler anlatılırdı geçmise ait
Kaybedilen değerlere
Biten masum aşklara
Karmaşada yiten sevgilere
Ne taze süt kaldı
Nede o eski oyunlar...


©  Canan Mumcu


HAYATA FERYAT




Hayatı kazanmaktı adı bilinmeyen
Kokuları farklı vücutlar arasında
Zamanı , para karşılığında
Satılan benlikler
Gecenin gömülen karanlığında
Kan akıtırken gözlerden
Bir başka sabaha feryatla uyanırken
Adı fişlenmiş , cüzdanı damgalıydı
Bu yola düşmesinin sebebi sorulmazken

Ey kader nerdesin...


©  Canan Mumcu


KALAN ANILAR




Hüzün yollara dökülmüş
Gidişin akşam güneşi karşısında
Gözler geriye bakar , ama nafile
Dönüşe çoktan girmiş bu yürek.
Canlanır günler birbir ,
Topraklara gölgesi düşer anıların
Gözyaşı dolu sözler anlatır ,
Kaldırımda yazılan iki satır özlemi.
Haykırışlar yağsada gönlün en derin noktasına
Çaresiz yollara düşülür
Akşam rüzgarı eşliğinde
Üşüyen beden değil yürektir
Huzursuz çıkılan gidişlerin ardından


©  Canan Mumcu


AŞK RÜZGARI




Rüzgar öyle estiki yüreğine
Sevdanın türküleri dilden döküldü
Onca yılın acısına rağmen
Kekelemeden ,
Soluksuzca akarak dudaklardan nağmeler
Heyecanla dans eden kelimeler
Zincir halkası gibi kilitlenmiş,
Üzüm tanesi gibi tatlı,
Burkarak damağı
İçi dağlar sevdanın acısını
Sazlar söyledi sevdanın acısını
Yılların eskitemediği aşkın çiceğini
Kırlar düşsede saçlara kederli,
Hüzün kaplasada gözleri çaresizce,
Umutsuzca bekleyiş , birgün gelir diye
Karşılık bulur diye
Acı kaplı sevdası güler diye
Onca yıla rağmen...


©  Canan Mumcu


HÜZÜNLÜ BİR SONBAHAR GÜNÜ




Yapraklar mutlu toprağa düşmekten
Rüzgar umutlu agaçları savurmaktan
Ruhlar süzgün , gözler yaşlı
Hüznün melodisinden.
Dalgalar kayalıkların davetinde
Yosunların kokusu yakın ,
Yağmurun neşeli yağışından.
Ahmaklaşır kimi zaman
Bedenlere düşerken ,
Geçmişi anımsar dalarız
Damlaların arasında
Titrek ellerimizin içi dolar ,
Yağmurun dansıyla
Dağılır düşünceler oradan oraya
Pencere önüne düşen ,
Her damlada aranır sevgi ,
Sorulur hüznün sonrası ,
Beklenir  ,
Gökyüzünden parlayacak güneşin pırıltısı
Umut kıpırıtısı güneşte saklıdır
Gülücükleri içinde biriktirir
Her parlayışta dağıtır
Çimenlerin üzerine,
Uçsuz maviliğin derinliğine
Yeşil dağlara bırakır
Saklı bir hazine gibi


©  Canan Mumcu


SEVDA YALNIZDIR




Derinlerde yaşanır sevdanın çığlıkları
Uzaklarda biçare aşk yaprakları,
Gelin utangaçlığı misali salınır.
Duyuramaz coşkusunu
Haykıramaz sevginin göz yaşlarını.
Atılan her adım aşka koşar,
Sözler kilitlenir iki dudak arasına
An gelir sarhoşluğun etkisiyle
Kavrulur kelimeler
Korkuyla çıkar, sevda damlaları
Gözlerdeki ışıltının,
Bekleyişi heyecan dolu.
Umudun içinde umutsuzluğun harmanı
Hayat yükünün altında,
Yok olmayan aşka,
Yitmeyen sevgi dolu kalbe
Ağırdır zamanın yolculuğu,
Ağırdır sevdanın yalnızlığı.


©  Canan Mumcu


BİR GÖZ AÇIMI




Bir yol var yanıbaşında
Güneşin parladığı yeşil topraklar
Yağmurun aktığı çamurlu yollar
Akıp yitmiş ,
saça düşmüş çoktan aklar
Yaşadıklarındır sende
Geriye kalan biraz sevgi
Bir avuç dolusu hüzün
Uçan zamanın ardından
Bir göz açımı hayat
Baslangıç ve sonuç
İşte okadar......


©  Canan Mumcu


MUTLULUK ANAHTARI




Yüksek bir dağ gibi
Tırmandıkça yorgunluk veren
Uğraştıkça keşfedilen bir hazine
Bitmeyen bir yol , sonu görünmeyen
Dolu dizgin gidilen yaşamın
İnişleri kolay
Çıkışları çözümsüz bir problem
Kimi zaman gülüşlerin içinde
Kimi zamanda damlalar arasında
Aranılan mutluluk anahtarı
Bulmak güç,saklamak zor
Uçan zamanın girdabında


©  Canan Mumcu


PERİLER ÜLKESİ




Taşında , toprağındadır sözün
Notalarında gizilidir hüznün
Neşen boldur , gökyüzünün mavisinde
Huzur bulur kuşlar sessizliğin çoşkusunda
Nefesler rahat , uykular sakin
Keşmekeşten uzak topraklarda.
Sıkıntılar  nehirden akıp gider ,
Kaya oyuntularında ayrı bir giz
Türbelerinde geçmişin masumluğu saklı
Yüreklere kazınan ezan sesi ,
Gün batımının rengiyle birleşir.
Ellerde ayrı bir marifet çömleklere yansır
Sevda türküleri yollarda dolaşır
Ulaşır gönül kapılarına ,
Ulaşır hasret dolu yüreklere
Özlem akıtan gözlere doğru
Gurbet ellere uçar maviliğiyle
Parlak yıldızların ışığı yansır
Çekilen akşam fotoğraflarına
Bir ani bırakılır yıllar sonrasına
Perilerin ülkesinden

©  Canan Mumcu


YENİDEN DOĞUŞ




Gün bitiyor güneşin alaca kızıllığında
Ay ışığı yerini alırken ,
Yıldızların pırıltısı sarıyor gözlerimi
Sesler yükseliyor yüreğimin derinliğinde
Çağlayan ırmaklar kadar soğuk
ve hızlı ,
Alev gibi yakıcı ve sıcak
Kıpır kıpırım yağmurun hızına karşın
Dur yok  , durak yokken koşuyorum
Dağların eteklerine
Yeşile sarılıp ,
Ağaçlara şarkılar söylüyorum
Hayatın gülümsemeleri arasında
Sıra bende çoşkuda
Sıra bende kederin ertesinde
Sıra bende yaşların bitiminde
Çiçekler elimde mis kokulariyla
Dağıtıyorum tüm hüzünlerin
Üzerine doğru
Parıltısı gözlerimde güneşin
Yeniden doğus gibi
Hayata sarılış .
Yeniden tutunmak umudun sabahında
Yeniden yeniden...


©  Canan Mumcu


GÖZLERİNDE KAYBOLDUM




Gözlerinde kaybolmanın sarhoşluğu
savururken ,
Saçlarının renginde buldum kendimi
Ben sendeyim sevdanın büyüsünde
Sevdam çoktan senin ellerinde
Tunmuş sarmaşık misali sarmalanmış
Bedenim kilitli bedenine
Bırakmazki sevginin çoşkusunda
Kokun dağlarda çiçeklerle bezenmiş
Rüzgar seni arar yana yakıla
Ay geceye umutla doğar
Seni görmenin beklentisinde
Gece bir başka hoş
Güneş bir başka ışıltılı
Seni andığım her an
Seni düşlediğim her saniye
Gözlerinde kayboldum sevgilim
Gözlerin gözlerim
Ellerin ellerim bundan sonra
Ben senim bundan böyle
Sende ben
Aşkının gözbebeğinde..


©  Canan Mumcu 24.12.02


YILLARA RAĞMEN




Dakikalar geçti habersiz
Ömrümün heybetli yıllarından
Bugün yaşanırken
Yarına göz kırptı zamanın tiktakları
Kimi zaman üzgün ,
Kimi zaman neşeliydi hayatın yolları
Girdaplarda debelenirken
Deniz kıyılarında rüzgara bıraktık gönlümüzü
Martı olduk uzandık gurbet ellere
Yunus misali derinliklere ulaştı bedenimiz
Saf mavi enginliklerde
An geldi ağardı saçlar
Nezaman , nasıldı derken
Uçtu yıllar .
Acısıyla yandık
Çiçek bahçelerinde gülücükler saçtık
Yıllar yaşlandı ,
Zaman ağırlaştı duyguların yoğunluğunda
Ömür bitiyor yılların bittiği gibi
Ömür başlıyor yeni yılın başladığı gibi
Umuduyla ,huzuruyla
Beklenti hep aynı


©  Canan Mumcu 12.30.02


BENİM SON NEFESİMSİN




Bir sözdü  ,dudaklarımdan kağıda dökülen
bir anlık öfke  ertesinde.
Aşkın kalbimde
Yaşatan  sen ,
Büyüten yine sen sevgilim
Satırlar yaşla beslendi ,
Aşkının ardından dökülerek
Sevdana kapılıp gidiyorum ,
Aklım sen ruhum sendeyken
Yolum belirsiz sensizken
Rüyalarımda kayıp
Uykusuz gecelerimde
Susuzum çölün ortasında kalmış mecnun misali
Ayrılamam sevdanın pençesinden
Kopamam gülümün kokusundan
Gözlerine esirim ,
Sözlerine aşık
Sözlerim acı dolu
Sana yazılan satırlarda
Buse konduramadan  dudaklarına
Sıcaklığını son defa hissedemeden
Gidiyorum ,
Aşkın yüreğimde
Ben seninleyim
Son nefesim gelene dek


©  Canan Mumcu 24.12.02


TUTUNABİLSEM




Tutunsam kalacağım gözlerinde
Baksam göreceğim pırıltını
Seveceğim doyasıya inan
Rüzgarın ağaca sarılışı ,
Denizin kıyıya vuruşu gibi
Haşin ama çoşkulu
Sevgi yüklü
Sözlerim akacak
Aşk şarkıları mırıldanan dudaklarımdan.
Bağlanmışım ,habersizken sevgimden
Gözlerim utanmış ,sesini duyduğunda
Kızarır yüzüm karşılaştığımda
Söylemek zorken sevdamı
Sana haykırır yüreğim
Duyurmaz ,duyuramaz
Heyecan doluyken,
Özlem içindeyken,
Yıllar bitirmedi
Aşkın sarmalandı bedenimde
Sen karşımda ,
Ben sessiz yanıbaşında....


©  Canan Mumcu 24.12.02


HÜZNÜN PERDESİ




Gözleri ıslaktı hüznün perdesini araladığından beri
Ayrılığın ağırlığı sarmıştı her yanını
Yüreği paramparça
Sözleri sığamıyordu dudaklarına
Boğazı düğümlendi kelimelerin çıkmazında
Karlar yağdı minicik bedene
Yaz ortasında.
Haykırıyor gitme diye
Sesi duyulmuyor çığlıkların gölgesinde
Kor ateşler yüreğinde mesken
Çaresizlik ayaklarında pranga
Umudun gemisini kaçırmış ellerinden
Sonsuzluğun karanlığına
Bedeni çökmüş ayakta dimdikken
Anılar önünde sıra halinde
Kaybetmenin pençesine düşmüşken
Hayatı minik ellerinde hissedip
Gözleriyle uğurladı son yolculuğa
Giden atasını
Hüznün perdesini araladı
Gözler ıslak ,
Gözler özlem dolu,
Hasret ve acı iç içeyken.


©  Canan Mumcu 24.12.02


UZAKTAKİ ÖZLEM




uzak topraklar ,
uzak hayaller hep gözümün önünde
özlemler avucumun ta içinde sıcacık
yollar gidilmesi zor,
mevsimler yaşanılası imkansız,
bu yabancı şehirde yaşasamda.
uzak denizler
maviliğin göz kamaştıran rengi
yok buralarda
gri renksiz memlekette
rüzgarı başka eser ,
havası başka koku yayar
çiçek bahçesinde olsanda.
renkler değişik
tatlar lezzetsiz gelir
özlemin doruğunda yaşarken
kulağımda ezan sesi
yüreğimde anamın sıcacık eli
başımı okşarken sessizce..


©  Canan Mumcu 24.12.02


NİYE




korku içimizde ,
korku yanıbaşımızda ,
umudun beklentisi yarınlarda belirsiz.
askıya almak niye barışı ,
niye savaşı sevmek ölesiye ,
bir çocuğun korku dolu gözlerini görmek niye ,
rüyadan uyandırıp
kaybolan dünyanın içine atmak niye
dehşeti yaşatmak ,
oyunlarından mahrum bırakmak niye.
şeker yerken doyasıya
lunaparktan alıp ,
sığınaklara hapsetmek niye.
güç gösterisi yapmak uğruna ,
kan damlaları akıtmak niye
kaldırımlarda insan yığınları ,
köşe başlarında insan ruhları
bekletmek niye.
gülmek yok çehrelerde
nefesler tükeniyor toplu halde.
niye ağlar çocuklar
niye ağlar analar
niye.niye...


©  Canan Mumcu 


SANA KOŞARKEN




sözlerim ağırlaşsada vakitsiz
gözlerim özlesede gözlerini sabırsız
ansızın gelen öfkeme aldırma
sevgim gözlerimde sana uzanan gülücüklerle
hayatın sıkıntısı biriksede omuzuma
yollarım çıkmaza düşsede
kuytularda kalsamda çaresiz
sözlerim sana söylenir şarkılarda
umudum boşa çıksada sonlarda
dermanım bitsede dizlerimde
çalmayan kapılarda beklerken beni
unutma zaman benimle
sana koşarken yüreğimle


©  Canan Mumcu 


VAHŞET




umutlar yitiyor bir mermenin ucunda
sevdalar gömülüyor toprağın derinliğine
sözler yarım , duygular kayıp
korkular sarmışken köşe başlarını
sessizlik hakim
bilinmezlik yanıbaşımızda
bir melodi hafızalarda
dehşet ve acının söylevi
ağıtlar yakın
gündüzler geceye açık
güneşi kaybettik çoktan
siyah bulutlar bedenlerde gizli
her biri vurguncu
her biri öç peşinde
kan almanın eşiğinde
zevkle bekleyen  bir avcı gibi
dudağından akan salyalarla
tüm insanlığın gözü önünde
kahkalar atılacak ölülerin seyrinde
ne için
hiç birşey için
hemde hiç.....

©  Canan Mumcu 


YANLIZLIĞIN ÇAĞRISI




bir çiçek soluyor onümde
bir tomurcuk filizlenmeden tükeniyor
omrünün ilk ışığını göremeden.
hayatın tadına varamadan göç ediyor
bilinmeyen diyarlara doğru.
bir korku etrafını saran
bir haykırış belki , dünyaya duyurmaya çalıştığı
anlamsızlığın  girdabında anlam arayan
çare bir gün ışığı bilemediği
gecenin kokusunda kaybolup
toprağın derinliğinde huzur isteyen
duymadan dinlemeden kimseleri
yalnızca yalnızlığın çağrısı
kulaklarında duyulan.
özlemi kendi
gün sayımındayken hasreti
gecenin karanlığı üzerinde
soğuk rüzgarın esintisinde....

©  Canan Mumcu 


ŞİİRLERİNİZ