SEVDAN

Aşığı çektiği dert usandırmaz
Başımdan aşağı dökülür sevdan
Ben sana susuzum sular kandırmaz
Dağ gibi üstüme yıkılır sevdan

İnsan sevsin yakın eder uzağı
Aşk ateşi yakar eritir dağı
Şu yüreğim olmuş sevgi yumağı
Çektikçe ucundan sökülür sevdan

Haydi gel usulca göğsüme uzan
Uyandırıp beni derin uykumdan
Dolaşıp dururken damarlarımdan
Süzülür kalbime çekilir sevdan

Bülent Özmen




BEN SENİ ELLERE YAR EDER MİYİM

Deli gönlüm dertlerini tazele
Çevirmişler yüreğini gazele
Can verip kefene sarılsam bile
Ben seni ellere yar eder miyim?

Yanık yüreğimin yanık türküsü
Sevda değil sanki ömür törpüsü
Kırık düşlerimin hazin öyküsü
Ben seni ellere yar eder miyim?

Çok zamandır görülmemiş güldüğüm
Çözülmüyor saçaklarım kör düğüm
Her uykuda düşlerini gördüğüm
Ben seni ellere yar eder miyim?

Kırık kadehimde kanlı şarabım
İçtiğim gün dünden daha harabım
Ah can özüm benim nazlı serabım
Ben seni ellere yar eder miyim?

Su almışım okyanusta batığım
Eskimişim bir çöplükte atığım
Mutluluğu dudağında tattığım
Ben seni ellere yar eder miyim?

Göz yaşımla doldu muhabbet tası
Bu hallerim bir soysuzun mirası
Gönül defterimin yırtık sayfası
Ben seni ellere yar eder miyim?

Bülent Özmen




NERDEN BİLSİN Kİ

Yar bir mektup yazmış sitemle dolu
Ben ölüp gitmişim nerden bilsin ki
Duygularım hasta hislerim ölü
Tükenmiş bitmişim nerden bilsin ki

Ne mekanın belli ne de adresin
Yarim bihaberim söyle nerdesin
Yüzüne baktıkça gülen herkesin
Aklımı bozmuşum nerden bilsin ki

Perdeyi mi açtın aman çabuk ger
Hastayım çoçuğum yatağımı ser
Ne hayal kurarım ne umut eder
Hayata küsmüşüm nerden bilsin ki

Ne fiş istiyorum ne de fatura
Şu kefenlik bezin topu kaç para
Sokak cadde bulvar tüm duvarlara
Adını yazmışım nerden bilsin ki

Bülent Özmen




HİLALİM

Kör olmuş gönlünün gözü Hilalim
Niye hiç gülmemi istemiyorsun
Bu gece kapını çalmak hayalim
Uykunu bölmemi istemiyorsun

Bir onulmaz dertsin düştün bu cana
Usanma ha bire sabrımı sına
Nereye gidersen düşüp arkana
Peşinden gelmemi istemiyorsun

Tutundum hayata sana sarılıp
Sende şekillendim sende durulup
Mecalim kalmayıp bir gün yorulup
Ardında kalmamı istemiyorsun

Şu tuhaf haline aklım ermiyor
Gönlüm senden başka gülü dermiyor
Bana bir damla su bile vermiyor
Sararıp solmamı istemiyorsun

Irala gönlümü koynunda uyut
Bele yüreğinde sevdamı büyüt
Ben seni seveyim sen beni unut
Uğruna ölmemi istemiyorsun

Uzakta değilsin duydum sesini
Eskit hasretini al hevesini
Ya çilede sonu ya adresini
Arayıp bulmamı istemiyorsun

Bülent Özmen




DÜNYA

Dünya şu yüzümü güldüremedin
İçinde sevmeye değer yar yok mu
Akan yaşlarımı dindiremedin
Çekip gideceğim hiç bir yer yok mu

Ne edeyim senin kalpsiz sineni
Ne sen beni sevdin ne de sen beni

Canımdan can aldın her bir dönüşte
Saadeti gördüm rüyada düşte
Ben matemde iken yarim cümbüşte
Söyle dünya sende haya ar yok mu

Ne edeyim senin kalpsiz sineni
Ne sen beni sevdin ne de sen beni

Benzim solmuş benzim hep sarımtırak
Gönlüm hep sürgünde o ilden ile
Çalarım kapımı her gün korkarak
Yabancıyım kendi evimde bile

Utan dünya utan diyorken sabret
Köşe bucak senin her yerin gurbet

Ne bu kabus niye hep yineliyor
Damarımdan kanım çekildi benim
Allahım üstüme dağ mı geliyor
Niye böyle belim büküldü benim

Bir yanım gülerken bir yanım yasta
Anlamaz halimi yüreğin hasta

Bülent Özmen




TUTUNDUM GÖZLERİNE

Şu yaşlı gözlerimi
tebessümünle donat
Isıt şu yüreğimi
şu kara kışa inat
Nereye gidiyorsun
arkana bak bir dönde
Kör olası talihim
benden bir adım önde
Sevgiye aç değilim
sayende yüreğim tok
Tutundum gözlerine
düşmeye niyetim yok
Haydi gel tarayalım
o güzel saçlarını
Dur da bir bağlayalım
gönlüme uçlarını
Hele seslen duyayım
göreyim sen nerdesin
Ben ağaran tandayım
sen hangi seherdesin

Bülent Özmen




GÖZLERİMDEN YAKINSIN

Geceler mi uzadı
ağarmayacak mı tan
Ne bu sessizliğin ney
ne bu suskunluk keman
Vatansızım yüreğin
olsun bana memleket
Işıklardan süz beni
dudaklarında tüket
Nerede bu bahçıvan
bülbül dadanmış bağa
Gözlerimden yakınsın
bakmıyorum uzağa
Severken üzüyorum
var mı bunda bir kasıt
Üşürsen yüreğimi
yak ellerini ısıt

Bülent Özmen




BEDDUA

Uzak iklimlerde hasret çekerken
Vakit gelip geçti sanma ki erken
Sevgi okyanustu sen de bir yelken
Yüzmesini bilemedin ah gönül

Hayal ağacıyın meyvaları ham
Umut bağlamazdım yerinde olsam
Sevda bir resimdi sen de bir ressam
Çizmesini bilemedin ah gönül

Her gece sonunda hazin bir sabah
Her gün batımında çekersin eyvah
Sevda uzak diyar sende bir seyyah
Gezmesini bilemedin ah gönül

Uymadın sözüme hep ettin kibir
Terk etti sevenler bak bizi bir bir
Sevda bir şiirdi sen de bir şair
Yazmasını bilemdedin ah gönül

Siyahmış saçların uzunmuş boyun
Dilerim allahtan tükenir soyun
Bir değil ki bana ettiğin oyun
Bozmasını bilemedim ah gönül

Bülent Özmen








ŞİİRLERİNİZ