TOPRAK
Dün gece sevda ırmak oldu,
aktı gece boyu.
Rengi kan kırmızıydı.
Yapraklar ağıt yakmaktaydı,
keskin rüzgâra fon oluştururcasına....
Dün gece,
ırmağa karşı cesaretimi
denemek istedim,
yüzme bilmediğim halde....
Denedim, denedim, denedim! !
Irmak pes etti,
tât oldu sustu sevdam karşısında, UTANDI.
Irmak çöl oldu kurudu.
İşte o zaman gerçek sevdayı gördüm
çatlamış topraklarda;
işte o zaman ben toprak oldum...
Barış Ardahan
Şişli-Güneşli
25.06.2001 İSTANBUL
Anlamı yok sensizliğin
Perdeler, gökkuşağı, gölgem
Dışarıda güneşli bir haziran sabahı...
Sabah olur bir istanbul gecesinin ardından
Akşam giyinir beyaz elbiselerini
Ne söylesem boş, kelimeler bir, bir; istanbul hanımefendisi
Kocaman parıldayan bir kalp
Kömür karası gözler alev alev...
Anlamı silinmiş bir hüzün;
Sen gelince cezaevinin parmaklıklarından atlar.
Düşmek üzeredir gecenin gizi koynuna
Bir İstanbul akşamı,
Şişli-güneşli hattı
25.06.2001 İSTANBUL
Akşam güneşim, sudamlam, paylaşılmazım
7 renk ve ümit, bir sevi şiiri
Geceleri gülün dikeni,
Ne arar insan, ne bulur şu fani dünyada...
Akşam üstleri, gündüzün bekçileri, İSTANBUL
Anlamı yok pencerelerin, güneşin
Perdeler, gökkuşagı, birde sen
Akşam yine giyinir cezaevi elbiselerini
Ne söylesem boş...
Nasıl sevebilirim ki sensiz?
Anlamı silinmiş kömür karası geceleri...
Barış Ardahan25.06.2001 İSTANBUL
Kimse bana AŞIK olmasın
Kimse bana aşık olmasın....
Etten ve kemikten biriyim sizler gibi
Sadece düşündüklerimi görür,
Hissettiklerimi yazarım
Kimse bana aşık olmasın....
Sizler gibi soluk alıp veren biriyim
Geceleri uyuyan, gündüzleri bekçi
Yıldızlardan kopan biriyim gözleri benekli
Kimse bana aşık olması....
Kelebeklerden kıskanmasın kimse beni
Onlar kadar yaşayan,
Yaşadıkça ölen biriyim
Barış Ardahan
Kader, /; işte öyle birşey
hani bir yağmur damlası düşer ya dudaklarına
hani bir anne basar ya bağrına evladını
hani gözyaşların sel olur da durmaz ya
kader, /; işte öyle birşey
****
****
hani uzatırsın elini birden kaybolur
hani gözlerin ufka bakar da kaydolur
hani bedenini yumarsın da pamuk olur
kader, /; işte öyle birşey
hani annen seslenir sana uzaklardan
hani korkar kaçarsın ya tuzaklardan
hani öper gibi sever ya insan
kader, /; işte öyle birşey
hani kelimeler kifayetsiz kalir ya derler
hani bilenler aba altından sopa yerler
hani sevdiğinle yerler gökler inler
kader, /; işte öyle birşey
hani korkarsın ya şimşek çakınca
hani durup düşünürsün ya yüreğine kurt düşünce
hani sessiz durup ta ağlarsın ya kaçınca
kader, /; işte öyle birşey
hani eller kelepçelenir gözler bağlanır
hani seven yürek mahkum olur gün bağlanır
hani diller gardiyan olur dün bağlanır
kader, /; işte öyle bir şey
Barış Ardahan
Ağlar mısın BEYAZIM?
Bir gün kötü haberimi alsan,
Ağlar mısın beyazım
Solmuş resmimin elinden tutup
Beni kara topraklarla paylaşır mısın?
Bırakır mısın beni yapayalnız,
Gözyaşlarımı dindirebilir misin?
Bir bebeğin ağlamasına kulaklarını tıkayabilir misin?
Ya beni sevmediğini söyleyebilir misin?
Üzülür müsün beyazım bana birşey olsa,
Mezarımı ziyaret edebilir misin?
Ellerinle bana bir avuç su verir misin?
Soğuk gecelerde bensiz yapabilir misin?
Ellerimi uzatsam sana kavuşmak için;
Ellerinle ellerimi tutar mısın?
Bana yeni bir hayat bağışlar mısın sevdiğim?
Çocuklarımın eşi olur musun?
Gözlerimin içine bakıp SENİ SEVİYORUM dermisin?
Barış Ardahan
Bir Ben Var
Bir ben var benden farklı
Benim anlayamadığım, tanıyamadığım
Sevdamı benden daha iyi;
Hayatımı ona göre düzenleyen
Sanki ben değilmişim gibi,
Beni benden fazla tanıyan, benden farklı
Bir ses var benim duyamadığım.
Kalbimden gelip, beynime ulaşan...
Pranga mahkumlarını şimdi anladım
Bir parçası vücuttan ayrı,
Bir ben var, birde yabancı.
....
Kendimi tanıyamıyorum artık
Kalbimin sesi ayak seslerine karşı,
Gözlerim bir gerçeği birde onu,
Sevdası yalnız beni,
Hayatım ise sadece onu tanımlıyor artık
Barış Ardahan
Gidenlerin Türküsü
Kimdir ki bu dağları böyle hırçınlaştıran
Yüreğine kamçılar vurup ah eden sevdiğine
İhaneti dost bilip varlığına sırt çeviren
İhanet; sessizliğin ilk adımı, düşman başına...
Dinmedi içimdeki öfkem
Sessizliğim oldun gitgide, yalanlarım
Farkında değildim geçen baharların,
Kışım oldun, unutmak istedim seni
Son bir umutla haykırdım geceye kal diye
Vagonlarına yükledim sorularımı hayatın
O kim di? Sen kimdin? Biz kimdik?
Barış Ardahan
Ozan ol dediler
Şiir yazmayacaktım çok ısrar ettiler
Bu çocuk şiir yazmayı beceremez dediler
Her yazdığım şiirin arkasından güldüler
Şiir olduk yine ne fayda
Elimden tutup bir ozana verdiler
Al eline bir bağlama ustan gibi ol dediler
Kırdığım sazların parasını da vermediler
Şiir olduk yine ne fayda
Dayanamadılar el kızına gittiler
Kaynanama dert yanıp hırslarını güttüler
Bir de sopa bulup belim ağrı dürttüler
Şiir olduk yine ne fayda
Ellerim tutmaz oldu belim büküldü
El kızının narin teli zülfüne döküldü
Ben seni sevdim boşver dedi dikildi
Şimdi ozan olsam kime ne fayda
Barış Ardahan
Tütün Mahkumu
Yine bir akşam eski akşamlardan farksız
Yine uykusuz gecelerin mahkûmuyum ben
Gökyüzünde bile birkaç yıldızın ışığı yanıyor
Bense yalnızlığınla sohbet ediyorum.
Uzanmış gecenin bir yarısı şiir yazıyorum iyi mi?
Garip bir duygu kalem oluyor seni her düşündüğümde
Kalbimin zoruyla yazıyor ellerim
Ve sadece ben duyuyorum yazdıklarımı
Ellerim, tütün sarısı ellerim
Sadece senin için mola veriyor
Sadece senin için, gecenin bir yarısı
Dumanların kapladığı zehirli akşamlarda
Barış Ardahan
SuSKuN NeHiR
ve benzememek yangında yanan bir dala
Yok olmamak, ezilmemek yangına
Barındırabilmek amacım daha fazla kuşu dallarımda
Ve onların seslerini duyabilmek taşıyabildiğim sürece
Kavgam bunun için, sevdam, düşüm
Hergün bir fikir ileri gidebilmek
Bir adım ilerleyebilmek, büyütebilmek adımlarımı
Bana sunulanla yetinmemek...
Her gün ileriye taşımak amacım kendimi
Alabildiğim kadar; en az verebilmek!
Bir su gibi yol bulmak engelli yollarda
Her gün sulayabilmek bir susuz tarlayı
Konuştuğumda ifade edebilmek kendimi
Ve benzememek savaşlarda yitirilmiş evlere
Her gün yeniden başlayıp bir tuğla daha koyabilmek üzerine
Her gün yeni bir kat çıkabilmek amacım hayata
Ve hayatın üzerine
Barış Ardahan
KoRKuYoRuM IŞIĞIM
Korkuyorum sesini duyamamaktan
Elimi uzatıp elini tutamamaktan
Artık gecelerden de korkuyorum
Karanlığından
Barış Ardahan
ŞİİRLERİNİZ
|