TUNCAY ACI



Tuncay Acının Kendi sesinden okuduğu şiirleri:

Ateşin bir ucu
Hasretim



Annem

Geldim gurbet ellere annem senden habersiz
Bana göre değilmiş buralar çok sessiz
Sağa dönsem sensiz sola dönsem sensiz
Çaresizim anneciğim çok çaresiz

Yalnızlık boynumun borcuymus demek ki
iyiliğe kötülükle verirler burada bedelini
Nasılda incittim zamanında ben seni
Çok pişmaım,nolur affet annem beni

Geldim buraların faydasın göremedim
Bir bayramın bile hala tadına eremedim
Ne kadar zormus ah, canım anneciğim
Gurbet ellerinde böyle yalnız gezerim.

Sana hayırlı bir evlat olamadım
Hayaller kurdum, yurdumda duramadım
Geldim ama insanları tanımadım
Tatlı sözlere kandım, yarı yolda kaldım

Bir yuva kurmak için çalısıp çabaladım
El kızı kıymet bilmez, cok gec anladım
Senin sevgin gibi hala bulamadım
Ne yaptımsa sevdin atmadın anacığım

Ve

20 Ocak 2004....

Ben bu siiri okuyamadim annem sana
Sen hayatta iken şöyle doyasıya
Üzülesin istemedim kıyamadım sana
Ve anlatamadim acıları, dertleri bir çırpıda.

Tuncay Acı



Ateşin Bir Ucu Ben senleyken sensizliğin hayalini kurdum hep Sen bunu tanıştığımızın ilk gecesi mühürledin de Hep bir güvensizlik oluşmuştu sana karşı içimde Ve ben senleyken sensizliğin acısını çektim hep Ayrılığımızı hayal ettim birleşemediğimiz ufuklarda Ateş oldun içimde, yandın, beni yaktın, Yangın oldun gönlümün en hücra derinliklerinde Umutsuzluğa attın zamanla vurdum duymazlğınla Bir yandan ateşin bir ucunu tutarken Diğer yandan kalan küllerini hayalledim de ben O küllere dokundu ateşi tutan ellerim Küllerinin arasında kaldı en güzel hayallerim Umursamadın çoğu zaman güneş kadar sıcak sevgimi Umursamadın uğruna feda ettiğım en güzel şeyleri Umursamadın binlerce kilometre öteden seni düsünmemi Hani ölümüne seviyordun beni Hani ancak ölüm ayırırdı bizi Tutamadin sözünü Böyle çabuk mu unutacaktın Bize şahit olan tomurcuğundan yeni açan çiçekleri Gezdiğimiz parkı,koşuşturduğumuz şehrin caddelerini Ve söyle kime verdin ki sen gönlünü Bir hiç uğruna feda ettin herşeyi Sana en çok ihtiyacım olduğu anlarda yoktun Uzaklardan bahaner buldun, uzağımda durdun İşte hep o anlarda beni arkamdan vurdun Sanmaki sana suç buluyorum, Hayır, hayır adeletsizliğıni anlatıyorum yalnızca Bencilliğine beni kurban edişine acıyorum Ve acıyorum sana,sevginin kutsallığını anlayamadığına Mutsuzluk bıraktın şimdilik bana ama unutmaki Asıl mutsuzluk seni bekliyor, mutsuzluk senin yarınlarında ......................... Birgün anlayacaksın, ağlayacaksın, kendine kızacaksın Ama geç kalacaksın Al gururunu şimdilik, ama unutma sakın Birgün kendi gururunla hesaplaşacaksın.. Tuncay ACI Hamburg

HASRETiM Hasretinin kollarındayım Susuzluğum bitmiyor Bardakta son damlalar İçmeye dudaklarım gitmiyor Sana yol alan dşlerime Karanlık önüme çekilmiş bir perde Adımlarım mecalsiz kaldı Nerdesin Hasretim nerde Görebilecek miyim seni son nefeste Resmini çekti göz lerim İçimdeki sensizliğin Tarifini yapamadı daha ruhum Bendeki bedelsizliğin Çünki karşılıksızdı benim sevdim Sonra Yokluğunda çığlıklar saldım İcimde kopan fırtınalarla Onlar şimdi kaybolmakta sensiz Kimbilir uzayın hangi boşluğunda Sen duymuyorsun feryatlarımı Bilemezsin o zaman tabiki İçime attığım acılarımı Sensiz her gecede ben Avuçlarımın içinde boğuyorum zifiri karanlığı Tarif ettim sana binlerce kez pişmanlığı Neden söyle neden Neden Çarşaf çarşaf üzerime saldın ayrılığı Halbuki ben sonuna kadar sana açtım Kalbimin kapılarını……………
Tuncay Acı


Avare Ben yıldızı olmayan kara geceler gibi Bahtına küsmüş avare oldum Rıhtıma yanaşan paslı gemiler gibi Kuytusuna çekilen biçare oldum. Tuncay Acı

Gözyaşım Ey gözyaşım, düşen gözyaşım Ne olur, sen de terketme beni Sen zalim olma bari, kopma benden Akıpta gitme,gitme benden bir parçayken Bilirim yerinde durmak bilmezsin Bilirim duygularımla iç içesin Zaten sen de onlardan bir parçasın Gitme nolur, terketme beni,kopma benden Ben çok kaybettim kazanmak isterken Çok yaşlar aktı sen daha yokken Bari sen orda kal gözyaşım, kopma benden. Hep hüzünlüyüm, sana zulmetmekteyim Bilirim seni de yerinden etmekteyim Ama sen aldırma bana, bu benim doğal halim Alıştım yalnızlığa, alıştım mutsuzluğa Bari sen orda kal, gitme gözyaşım Ey gözyaşım, madem anlamazsın beni Hadi sende git onlar gibi kırgın değılim Bırak beni kendi halime, artık ağlayacak değilim Sen son gözyaşımsin, bunu bilmelisin. Tuncay Acı

Gurbetten Ahirete Tadı tuzu yok buraların uzağımda olan anam, Bizler kaderine mahkum gurbet kuşları olduk, Kanadımız kırık, uçmak yasak, ellerimiz bağlı, Dizlerimizde derman yokki yurdumuza varalım. Böyle bilmezdik biz yaban ellerini, kahırlı, Katlanması güç imiş ama boyunlar eğik, Dön derler bize dost ve düşman bilmeden içimizi, Ayrılığı içimize çekmişiz, kopması çok zor ondan. Kimileri gününü gün eder eğlenir gezer, Kimileri evlerinde sızlanırken gün geçer, Ya çalışmak uğruna bunca sene ezilenler Ve bunları merhametsizce, insafsızca ezenler Sokaklar çok sessiz annem, buralar sakin Yağmurlar tepemden inerken yalnız gezerim, Çünki dost yok anne burda, insanlar zalim, Herşeyi orda bıraktım,burda bir kendim. Anam, garip anam Ölümünün acısı beni hergün ezer Anam Ruhun hergece ruyalarımda gezer Yedi bu gurbet beni bitirdi Bittim anam bende, ancak ölüm temizler..... Hamburg Tuncay Acı

Hancı Bu dünya fani, bu dünya yalancı Kimler geldi, kimler geçti,söylesene hancı Sende gideceksin buralardan biliyorsun, Ve söyle, var mı saltanat kurmanın ilacı? Ne diye kötü olayim ne diye kalp kırayım, Kırılmış bir kalbi sonra nasıl onarayım, Zaten vatanıma hasret uzak diyardayım Anlamaz halimi dost bildiklerim hancı. Üç beş kuruş uğruna ihtiraslı olanlar, Kin ile yatıp kin ile kalkanlar, Para uğruna kurulacak dostluğu satanlar, Söyle nasıl katlanayım bunlara ben hancı? Nefret koymak istemem küçük yüreğime Masumluğu bozulmasın ellerin sözüyle, Biz büyük sevgiler besleriz o küçücük yürekte Ne dersin, dua edelim mi onlar için hancı? Rab büyüktür, yücedir, herşey O’na muhtaçtır, Gelişimiz O’ndan, dönüşümüz de ancak O’nadır. Bizim dualarımızda düşmanlara bile yer vardır, Düşman olmasın isteriz dostlarımız bize hancı. Bir süredir ruhum incinir birinden dolayı, Usül mü bilmez ki, böyle davranır bu dost adayı Biz onun için, iyiliğine dualar ederken, Neden planlar kurarmış ki arkadan bu kişi ey hancı? Bu düzen hep mi böyledir bilemedim bir türlü Düşünmekle geçiririm çogu zaman günümü Okur ögrenirim yetmez, bitirsem de ömrümü Bir güzellik bırakasim gelir arkamdan ey Hancı. Arif olana söz gerekmez gözlerine bakmak yeter Diller susar, duygular gönüllerde yer eder Gül yetisir gönül bahçemizde, sevgi içindir o güller Gel bu güllerden sende kokla, uzaklarda durma Hancı. Tuncay Acı

Hayatımın Çiçeği Ne bilsin esen rüzgarlar kalbime düsen ateşi Bulutlar kendi halinde zaten yönleri belli Yıldızlar aydınlatmıyor yalniz gecelerimi Uzağımda durur nedensiz hayatımın çiçegi. Bir üzerlerinde gezdiğim kaldırım tasları Birde sele karışan, durmayan gözyaşları Bunlara şahit yalnızlığımı paylasan gece yarıları Anlatsınlar sana tek tek cektiğim aclıarı....... Tuncay Acı

Nefsin için Nefsin için cehennem ateşi olup yakma beni, Savurupta atma karanlıklara küllerimi Ve Rabbimi unutturup gayesiz bıraktirma beni Ya yanimda ol bana güç ver, ya da tümden bırak beni. Yaptığım duaların başlangıcı ve sonunda Adını anmak isterdim, ta ki bu kalp attıkça Öyle bir sevgi yaşat ki, ölmeden hazanımda Ellerini tutup ta göç etsin ruhum, ebedi hayata. Hamburg, 07.10.2005 Tuncay Acı

Sen gittin Sen gittin, ben bittim, ben tükendim Sen dermanımı bitirdin Ben hasretini içime çektim Halbuki söylememiştin, ne gideceğini Ne de ayrılık var diye Ve hiç bir şey söylemeden terkettin Nerde kaldı verilen sözler Nerede o fırtına gibi kopan kelimeler Gittin bak mahsun kaldı bu gözler Baharlar gelir mi sanırsın artık Doğar mı güneş, parlar mı yıldızlar Uğramaz meltemler,uğramaz esen rüzgarlar Ve açmaz olur güller, papatyalar, zambaklar Bırak bırak ezilen ben olayım Yolları bekleyen, bu yollarda gençliğini eskiden Ve yılları hiç yaşanmamış gibi Bir çırpıda arkasında bırakıp giden Olur mu, olur mu sanıyorsun? Hayır mümkün mü, nasıl silerim yılları Nasıl silerim anıları? Ben acı çekmeye alışkmışım Ve ben acıların adamıyım... Acılardan zevk almaya başlamışım Ve ızdırıpların çemberlerine dolanmaktayım. Bin defa düştüm, bin defa kalktım Ama bak en son vuran sen oldun Sen, sen beni attın… Ölmeden öldürmeye kalktın Gülmeden, güldürmeden ağlattın Ne günahım vardı, ne günahım vardı? Hani demiştimya sana, söylemiştimya Mutsuzluğa bir imza atsam şöyle kocamanca Çeksem kalemimi bir uçtan bir uca Sanki bağrıma bir taş, bir yumruk vururcasına Kalbime bir ok saplanırcasına Ve demiştimya hani sana Anlamaz mutsuzluğun bahçesinde gezmeyen Anlamaz gülerken ağlatan Anlamaz varlığında sevdiğinin yokluğunu çekmeyen Nihayet bir ip çekeceğım, bir ip çekeceğim senli geçmişe Üzerinden atlanmayan, altından geçilmeyen Prangalar vuracağim kinime, nefretime, sevgime Senin olmadığın bir hayat seçecegim kendime... Hamburg, 07.10.2005 Tuncay Acı

Vatanıma Hasret Annem gitme demişti gurbet ellerine Gidipte oralarda dert çekersin,sefil olursun Tak kendi memleketinde koluna altın bileziğini Yap sanatını Azıcık aşım, ağrımaz başım dersin ama Geçinir gidersin oğlum Derdi canım anam ama Dinlemedim onu Kabıma sığmamıştım bir zamanlar İlle de Avrupa dedim ve doksanbir şubatında geldim Dertte çektim, kederde Aradan 14 koca yıl geçti Gençliğimin en güzel yılları rüzgarlarla savrulan Tozlar gibi geçip gitti ve bitti Bitti zamanın akışında kaybolan umutlarım Acılara dayanmayı, dertlere katlanmayı tam öğrenmiştim derken Yıl ikibin üç, onbirinci ayın obesi Annemi kaybettim ben İşte o andan itibaren hasretin keskin bıçağı biraz daha fazla Biraz daha fazla parçalar oldu yüreğimi Daha çok özler oldum vatanımı Sefilliğini sokakların, yağmurunu, karını Özler oldum vatanımı Çamurunu sokakların yağmur sonrası Özler oldum gecesini Ve horoz ötüşlerinde sabahını Ne olursun ey vatanım Dönmek istiyorum artık Bana da ac o sıcacık kucagını. Tuncay Acı

ŞİİRLERİNİZ