TUNAHAN ÖZDENİR



SU GİBİ

Yine çöllerdeyim
Arıyorum
Bir yudum seni
Su gibisin su gibi

Bir damlan bile yetiyor bana
Ama çok kıymetlisin su gibi
Nerdesin söyle hadi
Kıyamadığım

Bazen gökten
Sel olup yağıyorsun,kalbime
Bazende çöllerde beni mahkum ediyorsun
Avuçlarımda tutamamki seni

Su gibisin su gibi
Kayıp gidiyorsun toprağa
Kıyamadığım
Yağacaksan rahmetle yağki

Ellerinden kayıp gitsende toprağa
Ağlamaya mecbur etme beni

©  Tunahan Özdenir



AY IŞIĞI

Ay doğar ,güneş batar
Yaz biter,kışlar gelir,kalpler donar
Kimi zaman aşk biter alışkanlık başlar
Ama ben hala ilk günki gibiyim

Sana ait
Sen olmadan geçen ömür olmasın
Bir başka azaptır yokluğun gözlerime
Her sabah seni görmek ümidiyle

Yokluğun yolda karşılar beni
Sıla acısı,gönül yarası,kalp acısı derken
Geçti yıllar beraber
Bunca acı,bunca sevinç ve aşk

Senle sevdim hayatı,kendimi
Satırları sevdim sana ait,benim gibi
Şiirleri sevdim,hep seni,seni anlatıyordu
Sonra ay ışığını sevdim,en çokta onu sevdim

Çünkü gözümün bebeği,ay ışığı,ay yüzlüm
Ay'ı her seyrettiğimde seni gördüm

©  Tunahan Özdenir



ŞİİR VE SEN

Yollara bakıyorum bazen
Beni en çok ta bu üzüyor
Satırları okuyorum bazen
Beni en çok ta onlar anlıyor

Ama anlatamıyorum
Nedense hangi şiiri okusam
Kendimi içinde buluyorum
Camlarda kalıntı isimler görüyorum
Sonra aynaya bakıyorum
Gözlerim bir iki damla yaş
Sevginin gülüşü olsa gerek
Seni seviyorum

©  Tunahan Özdenir



ZUĞAŞİ-BERE (DENİZİN ÇOCUĞU)

Balıkları dalgalar koşturuyor
Tıpkı bizi rüzgarın konuşturması gibi
Uzaktan hep güzel bakıyor
Karşı kıyılarda hiç bilmediğim
Görmediğim sevgilim
Benim canımı dertler yakıyor
Derde çare,çareye de dertler
Hiç fark etmeyecek dünyaya
Seni sevmek
Çünkü ne sevenlere kıydı
Bana da gülmesin artık
Senin varlığından duyduğum
Hazla yaşıyorum
Bilmem ki belki insan
Sevgisiz yaşar ama
Ben nasıl...!
Seni kimse gibi değil
Korktuğum sularda ki
Deniz kadar seviyorum
Gülmeyin asi kalpliye
O güler ben ağlar
O ağlar ben nasıl yaşar
Bir inanç ki sorma gitsin
Ama olmasan da içimde
Hep var olacaksın
Kalbimin bir yerinde
Susman daha güzelmiş
Konuşan dudaklarında
Konuşmak gibi susmak
Yalnız sana mahsustur
Şimdi hüzün çok
Mutluluk biraz daha da
Ötede...!
Yağmur geldi
İşte başlamış gözlerimin ucunda
Geldi,Beklemedi senin gibi
Ama nedense korkmaya başladım
Senin gibi sevemem onu
Ya kızarsa bana,Deniz

©  Tunahan Özdenir



YILDIZSIZ VE SENSİZ

Yıldızların karalığını bilirmisin?
Sayılmayacak kadar çok,
Bir o kadar da karanlık
Hiç kimse anlamaz halimden

Onlar zaten aydınlık
Siyahın mavi ye döndüğü yerdeyim
Kimsenin bilmediği bir uzak diyarda
Güneşin yanı başında

Ama karanlıkta......
Yolların en uzununun
Daha en başındayım
Kimsenin bitiremediği yollarda

Güllerin ortasında
Olgun ay çiçeklerinin
Gülüştüğü bir yerde
Senin kalbin deyim

©  Tunahan Özdenir



AĞLAYAN UMUTLAR

Alabora olmuş bir sandal kıyıya vurmuş
Bir eğrelti düş kendini arıyor şimdi
Kaybedilmiş binlerce umut gülücüğü
Bir araya dizilmiş ağlıyor şimdi

Bilinmez yarının ne olacağı
Ne ararsın ne bulursun
Kırık dökük bir hayalden başka
Silinmiş binlerce hatıra var aklımda

Solmuş resimler ve geçen yılların yarası
Bilmediğim bir yoldayım sanki karanlık,kuytu
İstesemde istemesemde yürüyorum ürkek ve
Nereya gittiğimi bilmeden

©  Tunahan Özdenir



MAVİ GÖZLERİN

Bahar her mevsim
Gözlerinde
Gözlerin her mevsim
Bahar gibi açar kalbinde

Hangi yeşil bakış
Seni alan bu maviliklere
Kuşlar gibi bakışların
Güneşin kalbinde

Güneş gibi parlayan hangi gözlerdi
Sen yakma sakın kuşların canını
Güneş açsın her sabah onlarla
Sen sevkı kırmızı goncayı

Güneşte seni sevsin
Duyki martıların sesini
Denizde sahillerde seni beklesin
Delki vadilerin ardına

Bulutlar hep senle gelsin
Sus ki hiç konuşma
Bülbüller hep seni sevsin
Sen gelki oda, sana koşsun

Sen onu sevki oda, seni sevsin
Sudan topraktan, var olmuş
Mavi gözlerin

©  Tunahan Özdenir



DOLUNAY

Güneşin mutlulukla
Gülümsediği bir gün de sevdim seni
Kalbimi ona verdim
O da sana vermiş
Şimdi yağmurlarla
Bırakıp gitme beni

Bir dolunay gecesi gülümseme, sakın
Ay kıskanır sevgimizi
Çekemez Güneşin saadetini
Üzmesin sakın beni
Bir dolunay gecesi

Aslında sende
Şalkıslarda bir dolun aysın
Baharlarda Üzme beni
Ne olur,sor güneşe
Söylesin derdimi sana

Ben söyleyemem
Ay ışığı küsmesin bana
Anla artık şu divane halimden
Söyletme beni
Seni sevdiğimi

©  Tunahan Özdenir



BEKLİYORUM



Neden yoksun hala
Yorgun gözlerim
Aşkına ağlamakta
Bak şimdi kapanacak
Çabuk gel bir tanem, bekliyorum
Aşkın kitabina bir baktım da,şöyle
Bir tek beyz sayfa kalmamış,bize
Ben sana kalbim de ki
En güzel sayfalarda yer vereceğim
Sana olan tutkum ,aşktan da
Sevgiden de büyüktür....,Diyorum ya
Seni sevmek benim için
YAŞAMAKTIR...!
Seni semek ALLAH'ın bir fermanı
Oldu bana
Beni üzmek ,dünyanın saadeti
Yalnız sana....!

©  Tunahan Özdenir



AŞKIMIZ Bu kabus karanlığı aşacağım bir gün Bu yıldızsız gecelerin sonu gelecek İnanması zormu,biliyorum,ama Bilki aşkımız herşeye yetecek...! Engin denizlerin en ulaşılmazı biziz, Biziz bu güneşin doğmasına sebep Bırakın bu sahte,cilali yüzleri Biz aşkı yaşayacağız Bu ayaz kokulu,vernikli yüzlerin Hepsi sahteden,sahte yani...! Bir gerçek var o da aşkımız

©  Tunahan Özdenir



YAŞATIYORUZ Dönmez yolundan Eğilmez kılıcı Topraktır Güç yetmez o na Gük yüzü dür Eldeğmez o na Şanını bilmeyen Eremez murada Kişi o dur ki Yılmaz....! Yalçın kayalardan Tozlu yollardan Vurulsa düşmez Yorulmak nedir bilmez ki, Türk askeri canını, Vatanı kadar Sevmez ki...! Varlığının telidir Bu temeli Bu vatanı kimse Yıkamaz....! Kahramanlık madalya değil gülüm Kahramanlık dir ki: Şu bir avuç toprağa Bu canı, Bu kanı,Bu sevgiyi Veren düşünce dedir. Kahramanlık madalya değil değil: İlk safta atılmak Ne mutlu ki,Eyer Şehit olabilmişsen Alnın dan vurulmaktır Biz savaşmıyoruz GÜLÜM...! Bu toprakları Aşk ile sevgi ile YAŞATIYORUZ.....!

©  Tunahan Özdenir



İSTANBUL OLMAK Hayat ta yşama sebep ölmeye sebep Sevmeye koskacaman bir hiçlik canım istanbul hayatım istanbul sen dıyorsun kı zayıf olan yaşayamaz ama sevemez de değil ya istanbul olmak mı yok sa canım istanbul Sensiz senin yarını sevmek mi Yok sende bir duygu varsa yoksa Acın çekilmezliğin birde bitmeyen atılmadenin kalbi yüreği altındır taşın toğrağın ne gühahı olsun, sen seni bilmez ken neden yaşıyorsun peki hangimiz şevkati hakettik Bizim ölümümüzden kime ne Dünyada bu kadar insan ölürken filistinde açıktan istanbulda aşksızlıktan dünya hangizini sevdi Biz dünya isek Hangisini koruduk ve sevdik Bir kalpte biel şevkat kalmamışken bir yüreğimizde bile yervermez ken hangimizin içined bir acı idi hangimiz hakettik sevigiyi YADA SEVİBİLMEYİ meyer biz öylece aldan mışız ki uyanmak acı vermiş kapatmışız kalbimizi dünyaya belki bir gün açılırmı hiç bilmem ama şimdi sonlarana kadar kapalı

©  Tunahan Özdenir



DENİZİN DELİSİ UNUTMAK MI DELİSİN DENİZİN DELİSİYİM DERİNLİĞİN KADAR DELİ MAVİLİĞİN KADAR GÜZELSİN SEB GİTSEN DE BEN HEP ORDAYIM SAHİLDEYİM SENİNLE,YANINDAYIM SEN GİTSENDE GİTTİĞİN KADAR GELİRİM DENİZ GÖZLÜ,MERCANKALPLİ ^^DENİZİM^^

©  Tunahan Özdenir



BULUTUMSU Yüzen bulutlar Kaçan bulutlar Melteme bürünmüş koşan bulutlar Dağları,vadileri,zümrüt yeşili ormanları Aşan bulutlar (Liliencron) Yalnız,yalnız kalbimiz Olmayan şu ıssızlığını Bultular....! Bulutumsu bakışları Bulutumsu aşkı Kalbi de gözleri gibi Asi ve BulutumSu Yalnız bir yer var ki,Fırtına Kasırga yada bultumsu gibi Güneşi görünce gizlice ağlar Yağmurda gülersin Tıpkı BulutumSu gibisin ^^BulutumSu^^ aşkım

©  Tunahan Özdenir



SEF-NERGİS Küsersin ağlarım Gidersin ağlarım Ağlarsın ağlarım Ben aşıkmıyım sana Gidersin canım ister sarılmak Gelirsin zülümdür yaklaşmak Bilmem neden bu utanmak Ben aşıkmıyım sana Yüz sene görüşmemişler gibi Görünce boş boş seyrederim seni Aslında bende bilmem nedenini Ben aşıkmıyım sana Bırak duygularını yüreğime Kalbinde buldum kalbimi Sana nergisler gibi sadık,senin gibi Yalnız ikimize yer var karlıdağlarda

©  Tunahan Özdenir



MARTILARIN GÖZLERİ Seni sevdiğim gibi martıların gözlerini seviyorum, Bulutların saçlarını,Güneşin bakışlarını seviyorum Aşkım,sevgilim...!Seni ne çok Seviyorum. Bakışların mavi,yeşil,kırmızı,siyah yada kahverengi gibi Hep güzel bakıyor. Yokmu şu banı sana çaresiz kılan gülüşün, Hasretle kimsesiz,yalnız bırakan sözlerin Kalbin taştandeğil biliyorum. Bahşı selametli güzelliğine bakmaktan Nasıl alamam,Nasıl sevirim gözlerini Sevmeye korkutuyor Aşkın...! Ama hiç korkmuyorum...Seviyorum...! Seni beyaz kuşlar gibi Küçük,sevimli yapraklar gibi Seni Seviyorum Aşkım Seni seviyorum. Belki sözlerim kan gibi bulanır Sayfalara...! Ama,seni hep seviyorum Aşkım,martıların gözleri gibi Seni seviyorum Seni seviyorum Seni seviyorum Seni seviyorum Seni seviyorum Seni seviyorum Seni seviyorum Seni seviyorum Seni seviyorum Seni seviyorum Seni seviyorum Seni seviyorum Seni seviyorum Seni seviyorum Seni seviyorum Seni seviyorum Seni seviyorum Seni seviyorum Seni seviyorum Seni seviyorum Seni seviyorum Seni seviyorum

©  Tunahan Özdenir



AŞK'IN TEHLİKELİSİ DE VARDIR Meğer ne kötü bir şey miş Bu aşk denen duygu Nasıl oluyorda Sevilen,sevmiyor Bir aşk için ne canlar Ne kalpler yok oldu Bir dudaktan çıkan hayırlar Kıyametlere hasret bıraktı bizi Bu nasıl sevgi dir Nasıl bir aşk tır ki Anlayamıyorum Çabalıyorum,çalışıyorum Ama yinede anlayamıyorum Seven nasıl sevilmez Sevilen ise nasıl sevmez

©  Tunahan Özdenir



SEF-A.B Haram olmuş gözlerime Bütün gözler Haram olmuş kalbime Bütün kapler Haram olmuş bana Başka sebgiler Yalnız senin gözlerini Yalnız senin kalbini Yalnız senin sevgini Yalnız seni seviyorum Sen sevmesen de Sen gelmesen de Sen hiç bilmesen de Ben seni seviyorum Seni güneş sandım Gün batışına kadar sevebildim Güneşim,sen denizden batarken Sularına bıraktım kendimi Hiç durmadın Ardına bile bakmadın Şimdi ben ,senin aşkının kıyılarına vurmuş Sei bekliyorum sahillerinde İster gel,ister gelme Seni seviyorum Ama bir gin olurda gelmek istersen Gökyüzündeki kızıl bulutların Aladığı sahilin Kayalıkların sonundaki,çiçekler arasında Kuşların beklegiği,mezar benim dir. SENİ SEVİYORUM

©  Tunahan Özdenir



ŞiiRCiLER Aşk insanı ya şair eder Yada sarhoş eder, Ben galiba şairdeb çok Sar-hoşum bir tanem Senin sevginin,aşkının,kalbinin O bakmaya kıyamadığım O gözlerinin sarhoşuyum Şairmisn diye sordular: Seviyorum bir garip aşığım dedim İnanmadılar aşk'a Cezalandırdı onları Sevgi meleği,cehennem azabında Bir parça mutluluk derken İşte bitti bitecek hayat Mutluluğu soranlar: Bir kilo namus(yağsız) ::)) Bir damla aşk,Bir tutam sevgi Bir parça da hayat tır

©  Tunahan Özdenir



SENİ HEP SEVİYORUM Çatık kaşlarlabakma sakın gözlerime Dayanamam ölürüm o an Kalbimdeki ateş,yangın olur Geceleri güneşi Gündüzleri yıldız Kıskandırı...! Sakın üzme,acı söz söyleme Hep seni seveyim Kollarımda yada uzak sahillerin Limalarında, seviyim seni Gel her sabah ayrı bir hasretle kucakla ki Hiç bitmeyen sevgim Hiç bitmesin Hep sus ki, Hiç konuşma sakın Doyasıya bakmalıyım gözlerine Belki bir daha göremem Gidersrsen ,Bu dünyadan Korkma sevgilim Hiç bekletmeyeceğim seni

©  Tunahan Özdenir



İÇİMİZDEKİ SEVGİ Dalmıştım yine Sensizliklere Farkında olmadan İki küçük göz yaşı süzülüp kırpıklerimden Gözlerinden gözlerime Kala kalmıştı Dayanamazdım senin Bu yanlızlık göz yaşına Ama silemedim nedense, Bu eller bemin değil Umudun,hayalim Herşeyim oldu Bu iki küçük göz yaşı Silemedim işte seni Senin gibi bir kerede Gözlerime bakarken gözlerin Ben sana nasıl Yalan.söylerim,nasıl Bir satır daha sensizi kaldım Bir sayfam yada bir hayat gibi Işıklar yanmıyor Anladım ki sensizim Yine başladımı,kabuslar Bir şesler var kulağımda Haykırıyor gibi bağırıp duruyor Acıları,kara zalimliği Vede sensizliği Bir ses daha var ki Bir fısıltı,bir mahsumluk Kimsesizlik ve koybulmuşluk Sabki bir şelalenin Şarkısı gibi Çok küçük,ince bir mutluluk Anlamlı ,anlamsız Senin adını ilahi bir sevgi gibi O kadar güzel O kadar hoş O kadar içten Söylüyür ki Biraz daha da anliyorum sana sevigimi Karanlıklarda Işık olmuşsun Anla beni ,lütfen Gidersen,gidersin ama Gitme ne olur Elini bulupta tutamıyorum Karanlıklarda Yoksa sen mi uzaksın Bu koskaca karanlık yanlızlığında Bü gözlerimde ki İki küçük yaş kadar O kadar parlak ve kutsal ki İki küçük elin Bazen sadece bir anlık Hayal edebilirim bu sevginin Çoklara sığmaz büyüklüğünü Son bir şams Son bir umut daha Evet yada ölüm Hoşçakal Benden sana dünya Bitti bitecek artık Doğduğum gün öleceğim Bırakıp gitme beni Bir nefes gibi Muthacım sevgine Ne desem,ne yazsam Şu mısralara Seversen,sonsuza kadar Gidersen ,hoşçakal Ama unutmaki seni senden çok seven Bir kalbi çöllerde senin sevginin Issızlağında bırakıp gitme Beni öldürde öyle git..! Dalmıştım yine Sensizliklere Farkında olmadan İki küçük göz yaşı süzülüp kırpıklerimden Gözlerinden gözlerime Kala kalmıştı Dayanamazdım senin Bu yanlızlık göz yaşına Ama silemedim nedense, Bu eller bemin değil Umudun,hayalim Herşeyim oldu Bu iki küçük göz yaşı Silemedim işte seni Senin gibi bir kerede Gözlerime bakarken gözlerin Ben sana nasıl Yalan.söylerim,nasıl Bir satır daha sensizi kaldım Bir sayfam yada bir hayat gibi Işıklar yanmıyor Anladım ki sensizim Yine başladımı,kabuslar Bir şesler var kulağımda Haykırıyor gibi bağırıp duruyor Acıları,kara zalimliği Vede sensizliği Bir ses daha var ki Bir fısıltı,bir mahsumluk Kimsesizlik ve koybulmuşluk Sabki bir şelalenin Şarkısı gibi Çok küçük,ince bir mutluluk Anlamlı ,anlamsız Senin adını ilahi bir sevgi gibi O kadar güzel O kadar hoş O kadar içten Söylüyür ki Biraz daha da anliyorum sana sevigimi Karanlıklarda Işık olmuşsun Anla beni ,lütfen Gidersen,gidersin ama Gitme ne olur Elini bulupta tutamıyorum Karanlıklarda Yoksa sen mi uzaksın Bu koskaca karanlık yanlızlığında Bü gözlerimde ki İki küçük yaş kadar O kadar parlak ve kutsal ki İki küçük elin Bazen sadece bir anlık Hayal edebilirim bu sevginin Çoklara sığmaz büyüklüğünü Son bir şams Son bir umut daha Evet yada ölüm Hoşçakal Benden sana dünya Bitti bitecek artık Doğduğum gün öleceğim Bırakıp gitme beni Bir nefes gibi Muthacım sevgine Ne desem,ne yazsam Şu mısralara Seversen,sonsuza kadar Gidersen ,hoşçakal Ama unutmaki seni senden çok seven Bir kalbi çöllerde senin sevginin Issızlağında bırakıp gitme Beni öldürde öyle git..!

©  Tunahan Özdenir



YAĞMUR Karanlığın ortasında bir yerde Bir ışık demeti görüyorum Karmaşık buğulu manzaralarda Bir tek yağmuru tanıyorum Sırılsıklam olmuş bir güvercin Yalvarırcasına bakıyor gözlerime Sonra rüya bitiyor,uyanıyorum Camdan bakıyorum,yağmur yağıyor Biliyorum bu şehrin her yanını Her yeri çamur kaplamış Zorla tutunduğum bu şehirde Her gece bir güvercin can veriyor

©  Tunahan Özdenir



SEF-A.S Yine ufka bakıyor Seni düşünüyorum Sanki sesimi Duyacakmışsın gibi Seniçağırıyorum Kalbimden hissediyorum Sanki beni duyuyorsun Şu gelip geçen kuşlar Hep senin dıyarına gidiyor Alıp götürseler beni de Takılsam bir gökçe kanadın peşine Koşsam yalın ayak Sonu gelmesede Yoksa hayalmi,hepsi Sama olan tutkum Sevgi değil mi Peki nedir bu çaresiz,acıların sebebi Korkuyoruym, o dudalarından Sakın konuşma Bir hayır,sadece,bir hayır Öldürür beni o anda Ben sana ne desem ki Sen beni sevmeyeceksen Sen sus,boş ver Ne başlasın,ne de bitsin,bu aşk Kalsın ömre bedel Kalsın orda bir yerde Korkuyorum,o dudaklarından Ama nasıl anlatamam İçimde,iliklerim de Ta...! en derinlerde Ufunet ile bir hiski Parçalar bedenimi

©  Tunahan Özdenir



SEVGİ Kim bu insanlar? Nerden gelip,nereye gidiyorlar? Sorarmısın bir tanem onlara Sevgimizden ne istiyorlar? Bu suskun duruşun niye? Neden bu tepkisizliğimiz? Bu iyi niyetin karşılığı nerede? Sevgiyi güçsuz sananların başı dertte, Biz varız işte kocaman,orta yerde Sadakat, bağlılık isteyenlere Haykırıyorum sevgi bizle birlikte

©  Tunahan Özdenir



ŞaiRiN ÖLÜMÜ Dayanamıyorum Güçüm yok artık Sensiz bir nefese Sensiz bir ana daha Tahammülüm kalmadı Yaşayamıyorum ALLAH'ım beni affet Ne olur affet Ama dayak yemek gibi Bir acı değil Bu sevgisizlik Yaşayamıyorum Bu aynadaki Ben,benmiyim Diye sorarsın kendine Battıkça,batarsın Yanlızlığa...! Uyumaksa her an haram Gözlere Demiştim ya ölüme götürür hasret,beni Geldil işte yolun sonu Ya sen ya ben Bir tanem bir son ver hayatıma Sanki ölmek sana kavuşmak mı,hayır İnşallah Cennette hayalin Seni bana unuttutamaz Ben seni hiç umutmayacağım Şu en son anlarıma dek...!

©  Tunahan Özdenir



BEN SENİN-SEN BENİM Olmalısın demiş şair Pekte doğru Sen yoksan eyer Bilki her an gözlerim yolda Her an camlardan yolunu gözlemekteyim Bir ferman gibi bana gülümseyişin Sen varken ancak, Aşkımı,kendimi yaşatabilirim Sensiz kimsesiz kaldığım anlarda Her şeyden nefret eder oldum Bakmam hiç bir güzel göze Hiç bir gülüşe Sanki,sanki uzatsam elimi Tutacakmış gibi elini O kadar güçlü Aşkın... Ama o kadar uzaksın ki Elimi titretiyor Aşkın... Sen diye seviyorum ağaçları, Sen diye öpüyorum çiçeklerimi, Senmişsin gibi bakıyorum onlara, Beklerim belki de bir ömür Belki de bir an,belki de bir zaman Kimbilir, ne zaman geleceksin Bilgiğim tek gerçek sensin SEN BENİMSİN,BEN DE SENİNİM AŞKIM...!

©  Tunahan Özdenir



AŞK TA SABIR HARAMDIR Eriyor damla damla Sabır taşım Sessiz laleler arasında Yollarıma bulutlar karşıcı Mehtaba yol alıyorum Kalbimde bir hazin duygu Sıcak topraklardan sıcak kalbim Çöl ölmüş hasretının denizin de Hiç kimseye hayır demedim Yalnız sana sustum Anlamıyormusun artık DAYANAMIYORUM

©  Tunahan Özdenir



DENİZ KALPLİ denizim benim deniz gibi sarmışsın benı denizler bitsede mavi göklerdesın sen sen gitsen de ben hep geleceğim bulut gibi kalbindeyim bil hani güneş gibi her diyarın bşr başka güzel senın derinliklerde saklı o gözlerın derdim sensin dertlim ben gedikçe gece ay gibi geliyorsun sen gitsende ben hep ordayım gittiğin kadar geleceğim kalbi denizden de güzel göklerden de büyük aydan temiz güneşten parlak denizim benim

©  Tunahan Özdenir



SANA HAYAT Sensiz geçen bu kaçıncı gün Sen yokken bir gerip tat var burada Yıldızlar ağlamaklı,yakamozlar suskun Ve suçlu gibi bakıyor şiirler...! Ellerim soğuk,sanki hiç ısınmayacakmış gibi Gözlerim dolup taşan birer deniz gibi Her an sel olup akmaya musait Dedimya Sen giceli havalarda bozuk zaten Yanlış anlama,yağmuru yine seviyorum tabii, Ama gidişini hatırlatıyor,unutmaya yalvaran gönlüme Artık kollatrımda sarmak istiyorum seni Dün ağladım ,ayrıldığımız yere giderken,her gün ki gibi Yağmurda ıslanan bir kedi yavrusu gördüm Sende bendensin diyesim geldi Ve sonra karalığın ortasından ansızın annesi çıkıverdi Hesap sorarcasına bakışlarını bende topladı ve... İşte o an ,o yavru kadar şanslı olmak istedim Çünkü seviliyordu....! Seni sevdiğimi binlerce ,milyonlarca kez söylemk istiyorum Sen haklısın,ben suçluyum ama yine soruyorum Allah aşkına söyle ben seni Sevmekten Başka ne suç işledim.....!?

©  Tunahan Özdenir



İTİRAF Benim göz bebeklerim de tutuşan hasret Bir hayal uğruna tükettiğim yıllar, Beni hıç kırıklara boğan bu kabus Sabki,hiç yaşanmamışcasına Yine giriyor hayatıma Ve sen yollara kanımla adını yazdığım güzel Ellerim soğuk,gözlerim yaşlı Ben de attim hasreti kanayarak Seden gelsin dedim sabrettim Birazda hasretin özlemini çeksen Ben sana kalkan olurdum Boş ver sırtımda hasretin kamçısı Gözlerimde sensizliğin acısı Yaşıyorum bir yanım yaralı...! Şimdi gerlir diyor birileri kulağıma Sanki umutlarını karşılıksız dağıtıyorlar Seni bekliyorum Ansızın gelecek diyorum Yanılıyorum Ve sonra Denizlere haykırıyorum İtiraf ediyorum Seni seviyorum

©  Tunahan Özdenir



YOL Yollara bakıyorum bazen Beni en çok ta bu üzüyor Satırları okuyorum bazen Benı en çok ta onlar anlıyor Ama anlatamıyorum Nedense hangi şiiri okusam Kendimi içinde buluyorum Camlarda kalıntı isimler görüyorum Sonra aynaya bakıyomrum Gözlerım bır iki damla yaş Sevginın gülüşü olsa gerek Seni seviyorum

©  Tunahan Özdenir



ŞİİRLERİNİZ