TAHSİN ÖZMEN







DUYURU: Değerli şiir dostlarım, özür dileyerek, bu paylaşımın sizlerle son
paylaşımım olduğunu belirtmek istiyorum. Zira ‘Bez Bebekler de Üşür’ isimli şiir
kitabımı yayımlayan yayın evi ile yapmış olduğum anlaşma da, bir yıl süre ile
kitapta yer alan şiirlerimin internet ve benzeri kitle iletişim araçlarında
yayımlanmaması kararlaştırılmıştır.

Öte yandan sizlerden aldığım e-maillerde, kitaba ve kitabımı nasıl satın
alabileceğinize ilişkin bazı sorular sorulmaktadır.
Kitabın tüm geliri, Ankara Gazi Üniversitesinde çocuk doktorluğu yapan
arkadaşım Doçent.Dr. Figen Şahin’nin başkanlığını yaptığı ve son derece
üst düzeyde akademik ve bilimsel çalışmalarla desteklenmeye çalışılan
‘ÇOCUK İSTİSMARINI VE İHMALİNİ ÖNLEME DERNEĞİ’ne bağışlanmıştır.
Kitaba ilişkin temel bilgiler aşağıda verilmiştir.
Saygılarımla,
Kitabın Yayın Tarihi: Eylül 2006    Ebatlar: 13.5x21 cm
Kağıt: 80 gr 1.Hamur   Kapak: 300 gr. Mat selefon  Sayfa: 192
ISBN: 9944-475-01-7  Barkod: 9789944475013
Fiyatı: 5 YTL  Şiir Adedi: 161

ÇATIM VE BASKI                                              TEK DAĞITIM
YAYINCILIK                           İKİA YAYINCILIK VE DAĞITIM
03123978720                            0212 272 45 46
03124725740



ADINI SİZ KOYUN - 20 -bütün yalanlar…kısık seslidir- çıngıraklı yılanlar…üniformalarını çıkartsın... bana aynaları göster!... ve sen… körkütük sis…başıma çöken bilmez misin…? cahilin aklına düşmüş… talihsiz düşünceyi…ne kalem ne de mürekkep yazmak ister ve nasır tutmuş beyinler…rüyasız gecelere benzer … -umut kokan… söylenememiş her söz…dilde yara- ve sen… zorba çığlık…gölgede serinlemek yasaktır diyen bilmez misin...? ayazda kalmış… yavru kuş gibi hisseder kendini… ressam tuvaline girememiş her boya ve kekeme bir udun hüznünü taşır şarkılardan kovulmuş her nota … -yalnızdır… yankısını bulamamış her ses- ha alevler içine düşmüş kar tanesi… ha sararan yapraktaki yeşilin çırpınışları /bir yangından bir yangına göçüştür/ son nefes bilirim!... -gülümsemez her masal… ve her zaman gül sunmaz namlusundan hayat- kızıldır öfkenin rengi… ölümün yarısıdır böyle yaşamak ve sen… rap rap vicdanımı çiğneyen çek tetiği… vur güneşi sol yanından…çürümüş dünyaya inat … .. bilirsin!… -ölümü yenmek/tir…şiir - sakın ağlama!… güneş üşür… .. . 1996 *tahsin özmen, bez bebekler de üşür, çatım&baskı yay,ank

Adını Siz Koyun - 17 nasıl da tenhayım bu şehirde…bir bilseniz her yanımdan…tıklım tıklım yalnızlık taşar … mektubu yitik bir zarf gibi /sokaklarında dost bir gölge arayan /yüreğim her defasında zifiri sessizliklere bürünür göz değmemiş bir mısra… hiç bakılmamış bir ayna hüznünü yaşar … sanki güneşim çalınmış…ufkumda siyah bir perde var sorularımın cevapları kayıp sahipsizliğimi sahiplenen yok tek arkadaşım…sadece kendi kendiyle konuşan…bakir yalnızlığım bana bezer bütün boz bulanık sular … hangi bulutu üflesem…yeşil değil artık yağmurlar oysa damarlarımdan…köpük köpük sevgi nehirleri akar … … ayağa kalkın ölüler…! .. /kan kırmızı yağıyor kar/ . ve bu kentte; yüreksiz ve bir sanrıdan ibaretmiş tüm kalabalıklar… 1995 … *tahsin özmen, bez bebekler de üşür, çatım&baskı yay,ank

MONA LİZA GÜLÜŞLÜ KOKULAR ç i ç e k l e r d e n t ü l k e l e p ç e d i r…y ü r e k t e s e v d a!… işte aşk…işte sevgi ya dilediğince avuçla ya da… tokuştur derdini derdimle çile patikaları uzanır alnımda h e r a ş k…v o l k a n i k b i r h i s t i r!… -taze somun buğusu misali- bitirildiyse eğer…sessizce savrulmalı külleri tohumun çatlamak gülün açmaktır biricik derdi … ne ayrık otlarını sevindirmeli ne de gökleri bak…! nasıl da ıslak…denizin kirpikleri t e k y ı l d ı z d a n o l u ş m a z y a ş a m!... ya ağaçları yeşile boyamalı…göğü maviye ya da…kapı gıcırtılarını resmetmeli kumsala serilmiş yakamoz bakışlı gölgeye hayatın gözleri parıldasın diye h i ç b i r h a y a t ö d ü n ç d e ğ i l d i r!… yine de… mona liza gülüşlü kokulara…nice hayatlar verilir en mutlu deli benim şu anda bilsem de gün gelir bütün düşler iğdiş edilir söyle rüzgara…! saçlarımı yolmasın…! göğü kaşıma…! gülüşlerim yalınayak kalmasın mutluluk ol…! zindanıma vuran ilk ışık ol…! biraz yağ bana…! ama…potinlerim ıslanmasın beni en çok…içli bir ağlayış ıslatır rüzgarlı bir gülüş…eflâtun bir duruş hüzünlü bir şarkı…şakağımdan vurmuş … ya renkleri yitik bir gök kuşağı ya bir bebek… parmağı ateşe dokunmuş ya da…yavru bir kuş…kanatlarını yuvada unutmuş s ı m s ı c a k y ü r e k t a ş ı y a n h e r m e k t u p u l a ş a m a z s a a d r e s i n e ö l ü r k a h r ı n d a n okyanusa döner tek bir damla acı bitmez tükenmez…durur zaman … ve h e r n e f e s t e…b i r y u d u m d a h a e s k i r i n s a n!… paspasın altına süpürüldüğünü sanan duygular…nasıl da mutsuz olur bilmez ki…! mutluluk…bazen bir ömür bazen sadece…ama sadece bir an …. oysa… -ö l ü m ü n g ü n d ü z ü y o k t u r- güneşin serçe parmağına tutunabilmektir…önemli olan- ….. … .. . /herkesin mutlaka mona liza gülüşlü bir kokusu vardır/ mesela: (-anam, babam, kızım karım; benim mona liza gülüşlü kokularım…-ya sizin?) 1998 tahsin özmen,bez bebekler de üşür,çatım&baskı yay,ank,2006

KIZIL BİR GÜLDÜR HAYAT kaçıncı basamağında olursan ol yaşamın karamsarlığa kapılıp…umutsuzluk hırkasını giyme sakın boyun eğme kadere çekiver ipini umutsuzluğun…ilmek ilmek sökülsün taptaze umut çiçekleri ek gönül bahçene…gerisi gelir elbet bir gün yenik düşmez karanlığa aydınlık yumma güneşe gözlerini…acıları gizler karanlık bir merdiven daya gökyüzüne gök kuşağı topla yıldız topla saçlarını tara pırıl pırıl güneşin sitem etme düşlerine yağan kara damla damla erir elbet bir gün susturma yüreğini kalkar her boran her sis…her şey unutulur en umutsuz bir anda yağan yağmur toprakta…capcanlı bir umut olur bir bahar dalının coşkusunu tomur tomur sana da verir elbet bir gün göz yaşıyla dolup taşmaz deniz meraklanma…! uçurtmasını yitiren çocuğun gözyaşları kurur, üzüntüsü durur ararsan ipinden kurtulmuş serseri bir uçurtmanın özgürlük sevinci seni de bulur…bulur elbet bir gün yaprak ödünçtür dallarda önemli olan umuttan yoksun kalıp gözlerde ışığı söndürmemek, direnci yitirmemek dikenli de olsa kızıl bir güldür hayat soldurmadan yaşamak yaşatmak gerek yeşile düşman bir bahçıvana...kendini sevdirmez çiçek yaprak yaprak ölür elbet bir gün yık barikatları erit prangaları halka halka…zaman defterini kapat dört mevsimi var…her daim kış olmaz hayat merhaba deyip yaşama tekrar derin bir soluk al kızıl gülden /acıdan ıstıraptan arıtılmış damla damla sevgiden damıtılmış/ yepyeni bir dünya yarat insan yere çakılı yalnız bir ağaç değildir…tek başına rüzgârı bekleyen karanlıkta el sallayıp, göz kırpma yeni yol ve yüzler dene her acıya ilâçtır sevgi…asla vazgeçme sevmekten sünger çek maziye yak ne varsa kötü gönlünün ocağında geç karşısına sevgi kahvesini, dostluk kahvesini yudumla umudun şefkatli kucağında bırak saçlarını okşasın rüzgâr apak karlar düşsün karanlıklarına her şafakta doğan güneşi karşıla batarken kızıllığını şarap şişelerine doldur yıllansın unut sonbaharı…başka baharlar ara çisil çisil yağmur yağsın hayat harmanına…ağaçlar tomurcuklansın aç yüreğinin kapıların…sen uçur bir kuş da özgürce kanat çırpmanın tadına varsın bahardaki uyanışı gök kuşağındaki gülüşü…zarafetini gülün muhteşem hazzını bir bebeğin omzundaki gamzeden öpüşün lâpa lâpa yağan karın sesini köpük köpük aşkı soluk soluğa çimler üstündeki sevişmeleri düşün sonu ölümcül bir oyun da olsa yaşamak; harikulâde…mavi bir düştür öyle mi ya ölüm öyle mi ya ölüm? / unutma…! umut ekersen gökyüzüne ışıl ışıl göz kırpar yaşam ufuk çizgisinden yeni doğacak her güne / //…hayat gülmeyi bilene güler…sevmeyi bileni sever her şey seninle başlar…seninle biter…// Ocak, 2005 tahsin özmen,bez bebekler de üşür,çatım ajans&baskı yay,ank,2006

Adını Siz Koyun -9 bazen dert dinlemekten…kaldırımlar da yorulur ve umutlar siyaha döner kuytularda hüzün büyür…dinleyecek kimseler kalmayınca biz hatırladıkça başkaları unutur ve cenazesi kaldırılır vefanın kapının tokmağı nasıl da üşür…kimseler çalmayınca dallarının taşıyabileceği kadar meyve verir…hayat ağacı ve ölüm hep yaşamın kıyısında durur bütün dertler toprağın kabulüdür…kimseler almayınca
Tahsin Özmen - 1991


ŞİİRLERİNİZ