OSMAN YÜCEL






Bitiyor iste burada bu soguk odada
Sozlere gerek var iste bu sefer
Yaziyorum son sozlerimi
Nefretimden , yanlizligimdan
Kufrediyorum hepinize
Yalanci dostlarim
Ikiyuzlu sevgililerim
Ve de hayatimin sokaklarindan gecen herkes
Elveda

Birazdan bir tekme atacagim su
Ucuzluktan aldigim sandalyeye
Bitecek butun hayatim ve dertlerim
Olmayan asklarim
Soz sozlerim kalaca bendenn geriye
Elveda sarkim calacak fonda
Arkamdan aglayacak insanlar
Iyi cocuktu diyecek herkes
Gercekten seven cikrsa eger
Soyluyecek sevmezdim kendisini
Iste bitirdi yapti juulesini
O elveda dedi
Siz yine yalanci kaldiniz
O gitti siz yine aynisiniz.
Iyi bilmezdiniz kendisini
Yalan soylediniz her zamanki gibi
O elveda dedi size
Siz yine ayni yerde kayboldunuz.

Osman Yucel 08/07/2006


Durdurun zamanı yarını gormek istemeyen olabilir ! Guneşin doğuşuna küfrederek yaşayan, Sabah ezanını okuyan imama küfrederek Uyanan olabilir…
Osman Yucel 01/03/06


Güneşe koşmak


her sabah uyandiginda gormek istersin gunesi kosmak istersin cesurca ortadogunun kizi Kosanlar vardir elbet gunese sen katil onlara sair olmak kosmaktir gunese sende katil onlara

© Osman Yucel



Japon kızı

Metroda bu sabah ağlayan bır Japon kızı Gözlerinde eski bir aşkın izleri Kin dolu bana bakıyor..... Belki bütün erkeklerden nefret ediyor Belkide sevmemeye yemin ediyor. Bu sabah metroda gözü yaşlı Japon kızı Ağlayan Japon kızı Üzülen ben Dökülen onun göz yaşı Kahrolan ben Bir ask romaninin sayfalari gibi post-modern cagin asigi Sevmekti onu inciten Aglmak belki kurtulmakti Sabah,sabah metroda Aglayan bir japon kizi Guneş imparatorunun ulkesinin kızı söyle niye ağlarsın sevdamıdır yoksa gözlerinden akan Yoksa ihanetin.... Tamam sustum beni bile dinlemek istemiyorsun ben zaten burada iniyorum sende sevmekten Fazla uzaklaşma .

© Osman Yucel



Sana çıkıyor

çiktiğim her yokuş, çiktiğim her merdiven Gittiğim her şehir, Bindiğim her tren,vapur,otobüs, Hepsi sana çikiyor Geldigim ev, sevdigim her yemek, dinlediğim radyo programi Seni hatirlatiyor. Sokaktaki kedi, bekçinin düdüğü sabahci kahveleri Her görüşümde içimde bir sicak esinti eser. Camiden çikan ezanda kilisedeki çanda Ruhsuz sevişmelerde hep Seni ararim. Bulamayinca yolumu Kutupyildizi olurum Hep seni ararim susuz toprakalarda

© Osman Yucel



Sende katıl !!

Bir Avuç insan olsun milyonlar, Emeğimiz kazansin . Paylaşarak coğalalim , Zaferleride paylaşalim, Yenilgileride. Yüzleşelim dünyayla, Kaldıralim Sosyalizm'in bayrağini Çekelim en yükseklere Paylaşimin ve Emeğimizin , Özgürlük dünyasını kuralım .

© Osman Yucel



Ey yolcu !

Ey yolcu ! kimsin ,nesin nereden gelir nereye gidersin ? Ey yolcu ! düşünmelisin yürüdüğün yol , nereye çıkar, nerede belirsizleşir. Kimdir bizlere, türküler yazdıran , ey yolcu kimdir ? söyle!! Denizleri tutmak istedin mi ? yolcu ! Özgürlük nedir ? mutlu geelceğimiz nerdedir ? Ey yolcu ! söyle ? sen bu yolun yolcususun, susma . Güneşe nasıl koşulur ? nehirler gibi İşci eylemleri gibi grevler gibi nasıl dayanışır insanlık ? söyle bana Ey yolcu ? Bilgiye hasret yüreğim.

© Osman Yucel



Post-modern çağın insanı

Kendiliğinden oluşan, kendiğinden yaşanan , bir şey değil bu ! farkında olamadıkların , belkide farkında olmaktan , korktukların vardı. Post modern çağın insanı Arayış içinde kaybolan insan!! Yürümek! yürümekten korkan, gerçeklerden, korkan insan. Yüzleşmen lazım kendinle, Yüzleşmen....

© Osman Yucel



Hani ilk yağmur düşmeden gelecektin öğle yazmıştın hani ölümden gayri ayrılık yoktu desene geçen sene Sende yalancı çıktın Ey efkarına yüreğimi dağıtıgım....güzel çicek

© Osman Yucel

14/09/2003 Paris


ŞAİR OLDÜ

Bağırarak koşan adam şöyle sesleniyordu ; - Şair oldü !! - Şair oldü !! - Onu biz oldürduk !!! - Ruhsuz sevişmelerimizle - Kişiliksiz aşklarla - Onu biz oldürdük ..... Şaşkınlık içinde insanlar etraflarına bakındılar insan olmaktan cıktıklarını Bile fark edemediler.. Ölmuştu şair Hemde ağır,ağır Acı çekerek bir işkence havasızlığında Boğularak ölmuştu. Cenazesini sokak kedileri kaldıracaktır. Kücücük patileriyle gözyaşları icinde uğurlayacaklar... Aç kurtlar yerine sahibiyle papazı bulmuş kopekler son sefoniyi seslendirecekler Ve son senfoni çalmaya başladı.. Sokak kedilerinin sırtındaki tabutta taşınarak son yolculuğuna ugurlandı Şair... Soluk bir yüzde sıcacık bir gulumseme ile... Alevlere daldı...

© Osman Yucel

07/octombre/2003


GEMİ

Kim bilir nereye gider bu gemi kimbilir nicedir yolcusu yok kaptanı ve çalışanı yok aslında gemi de yok şiir de Yazan kalemimde yok Silgim de yok Varolan tek şey SADECE Yoklar...

© Osman Yucel

13.octombre.2003


birden bire kavga birden bire ayrılıklar küfürler ve hakaretler birde küçücük yüreklere düşen bombalar,kurşunlar Savaş-MA Savaş-Ma Haritalarda olmayan şehirlerde ölen çocuklar yok aslında hiç birinin ulusu Suçu yok suç yok sevgi yok Sevgisiz ve ruhsuz sevişmeler tutkusuz ve cep telefonu mesajı kıvamında aşk(ızlık) lar Savaş-MA Savaş-MA Seviş inadına tutkuyla ölüme,ihanette inat seviş taş yürek çocuk barikatlar için Savaş-MA SEVİŞ

© Osman Yucel

26.octombre.2003 Aubervillers


Şarap olmasa bile aşkının sarhoşuyum ne sana git diyebildim ne de kal ben bu şehrin sokak kedisiyim ne sana ağladım ne de gülebildim... Yanlızlığım şehire armağan Kaldı...

© Osman Yucel

18.Nov.2003


çıkıp gelsen diyorum bir gün beni de alsan çıksak diyorum Toroslardan Himayalara gitsek çok uzakalara Para olmasa ihanet olmasa diyorum bütün bunlar için HEWİRDANIM

© Osman Yucel




           "Bir garip Orhan Veli'ye"
           
 
Şarap şişesinde balina olsam
taşırsam şarabı
kadehlerden
kıpkırmızı
bir sevdam olsa
ve unutsam bütün geçmişi
ne şiş yansa nede kebab
ah bir şarap şişesinde BALİNA olsam


© Osman Yucel



ŞİİRLERİNİZ