NESRİN PEHLİVANKÜÇÜK







Her insanın bir öyküsü vardır, ama her insanın bir, şiiri yoktur. Yaşam öyküleri, sanıldığınca karışımsız değil, karışımlıdır. Her bir yaşam öyküsü, öbür yaşamların parçacıklarıyla tamamlanır.

Özdemir Asaf



Sizlerle burda paylaşmak istediklerim şiirlerim. Yaşam öykümün temeli sadece şair ağzıyla o malum parçacıklar değil, kaya gibi ilkeleriyle ve sevgisiyle halen içimde yaşayan rahmetli Babam. 1964 Bursa doğumluyum, 1966`dan bu yana Almanyada yaşıyorum. Üniversite mezunu olup, 2 oğlum ile Frankfurtta yaşıyor ve çalışıyorum. Hayat (tüm acısıyla ve tatlısıyla) devam ediyor!!! Sizce şiir nedir? Bence bireylerin ilk önce kendisiyle paylastığı, sözcüklerden ibaret renga renk şekillenmiş ifadeler verdiği ve sonra okurlarının ilgisine sunduğu duyguların ifadesidir. İllaki aşk meşk olması gerekmiyor şiir konuları bence; hayata bakış acısının ne demek olduğunu kendimce göstermek istedim. Sevdiğim bir şairin sözleriyle başladım ve dilerseniz yine onun yorumu ile geciş yapıp,
şiirlerime buyrun diyorum.



Şiir

Sana bu güzellikler bizden kalsın,
Bugünlerden bir şeyler bizden kalsın..
Senden almak isterler, bizi söyle;
Geleni bize gönder, bizden alsın.

Özdemir Asaf








Almanya YABAN olmayanlara

Türkiye vatanımız dediler,
vatan hasretini ana sütümüz`le ek gıda diye beslediler.

Almanya`da geçti çocukluğumuz, gençliğimiz.
Kapı eşiğinden içeri mükemmel TÜRK-,
kapı eşiğinden dışarı mükemmel ALMAN-
olma çabalarımızı ama hiç fark etmediniz.

Tesadüfler ve diğer lütuflu etkenler,
bizleri bugüne bugün ALMANYA-TÜRKİYE basıncı altında
herşeye rağmen sağlıklı birey edenler.

Kırgınlıklarımı tespih ederken maziye bakıp,
bir`de ne göreyim: TÜRKİYE galip !!!
Demeyin sakın "ne acaip?", çünkü:
Almanya`da TÜRK olmayı öğrendim`de,
Türkiye`de ALMANCI olmaya yer yok kalbimde.

ALMANYA`mı TÜRKİYE`mi diye kamçılamayın benliğinizi,
ey dostlar ...
... Seçeneğiniz daima kendinizden yana olsun,
"DEU-KISCH" diye kendime isim verdiğim sentez
sizin`de kalbinizi ve mantığınızı
evrensel zenginliklerle doldursun.

Not: Deu - tsch
        Tür - kisch


01.03.2002 © Nesrin Pehlivanküçük



... Ebruli günler ...

Siz hiç ebruli günler yaşarmısınız ?

Hani renkler diyarında gezi şeklinde,
renk`ten renge zoom yavaşlığında ağır çekim,
ya`da geriye dönüş ışın hızıyla ...
...ve olmadı baştan diyerek tekrar incelemelere
serüven adı vermek hayal gücünüzde ...

Biliyormusunuz,
ben böyle günler`de uç`tan uca dokunup
bu dünyanın güzelliklerinden güç alıyorum ...

..Ya siz?
Siz kime derdinizi anlatır
ve devalarınıza güç bulursunuz ?


12.02.2000 © Nesrin Pehlivanküçük



...Leben atmen.....

Die Raupe meiner Einsamkeit ward zum Schmetterling.
Ein hübscher Falter ist bereit zum Lebensflug.
Verträumt und schüchtern wagt es sich ins Sonnenlicht.
Erste Flugversuche, sicher das sie gelingen ...
...Anschleichende Übermut im schwungvollen Flug.
Anlauf zum galanten Sturzflug der Lebensfreude,
Scharfe Besinnung in vernünftigen geraden Kurven,
Pflichtwege der Übung zur inneren Sicherheit.
Schnell erwacht die Vernunft,
geweckt durch die Übermut der Gefühle.
Besinnung und leise Trauer,
über die kurze Adoleszenz eines Falters.
kurze Pause - und das erlangte Bewußtsein
zur Botschaft meiner Bestimmung.
Erwachsen-Sein soll öde sein?! ...
denkt sich der farbenreiche Falter -
während sie besinnlich ihre Farbenpracht mit ihren Augen putzt ...
...oder tun dies Schmetterlinge etwa nicht?
lächelt der Falter verschmitzt und beschließt gleich morgen
- oder am nächsten Sonnentag erneut loszufliegen.
Das Leben ist zu kurz um der Freude zu schmollen.


09.09.01 © Nesrin Pehlivanküçük



...Adem-oğlu-adem...

"Bir elinde cımbız, bir elinde ayna" ... demişler ...
...acaba niye o kınanan kadınların eğitim hamurlarına
aynaların ardına bakabilme kaabiliyetini eklememişler ?

Sözde objektif kınayan bir erkek,
subjektif kanayan ise binlerce kadında yürek !

Desene Ademoğlu,
icad edildiğinden bu yana
sen yine hamur işinden bir şey anlıyamadın, bre erkek ?!


15.07.1999 © Nesrin Pehlivanküçük



Bile bile yaşıyorum

Kırgınlkklara karşın
güçlü olup mücadele verebilirsin,
yıkılmamak için direnebilirsin,
kendini ezdirmemek için hakkını savunabilirsin,
veyahutta
duyarlı biri olduğunun acı gururunu bilinçle yaşayıp,
issız bir köşe`de bazen sadece ağlayabilirsin.


26.09.1993 © Nesrin Pehlivanküçük



Ağlıyorum

Ölen benim ... herşeyimle,
duygularım, sevgim, umutlarım, neşemle.
Yok hayır,
yaşıyorum aslında.
Yüreğim atıyor, gözlerim bakıyor, kulaklarım duyuyor.
HAYKIRIYORUM !
Tıpkı hayvanlar gibi.
Ölsene ruhum, benliğim ...
...yani benim aşkım, ümidim, hislerim,
inanki hepsi ama hepsi
en fazla`da "seni sevdiğim" gerçekti, yemin ederim.
Sen yine`de dert etme sevdiğim !
Yaşıyorum ben, ölen yanlız ruhum.
Kalbim boş, gözlerim dolu dolu
... ve ben ağlıyorum.


08.07.1989 © Nesrin Pehlivanküçük



... Ölüm bazen

Çaredir bazen çaresizliğin okyanusunda,
terk edilmişliğin yılkısıyla,
kurtuluşundur belki.
Seversin gönlünün sınırlarını zorlarcasına,
yırtmak istersin önündeki kağıtları,
sanki yazamadıklarının suçlusu onlarmışcasına.
Açarsın sevgini ilk fırsatta cesaretle,
kalır fakat avuçlarında hasretle.
Sen yıkık, sen paramparça, sen mahzun,
hisedersin içinde kopan fırtınayı
ve duyarsın ağlamaklı uğultusunu
yıkılan umut ağaçlarının çatırtılarını.
Anlarsın yaşamın bomboşluğunu,
acımasızlığını yapayanlızlığın ve sevilmemenin.
Çaredir ölüm sanki o an,
çaredir ölüm bazen.


08.07.1989 © Nesrin Pehlivanküçük



Gözler

Senin gözlerin,
benim gözlerim,
insanların gözleri,
onların asıl özleri.

Gerçeklerden çekindikleri kadar,
dikkatli bakışlardan`da korkarlar.

Bazen dalgın, bazen haz bakışlar`la
özlerler keşfedilme arzusuyla dolu...
...ne özlerler kimbilir?...

Bunu yanlız herkez kendisi için bilir.

Kimi şan şöhret,
kimi gerçek dostlar`la sohbet.
Öyle bir bulmaca`ki bu,
sorulmamaya görülsün.

İnanmazsan dostum,
bak!!!
Bak etrafına`da
her yerde arzu dolu gözler görürsün.


25.06.1984 © Nesrin Pehlivanküçük



Arayış, çözüm ve güneş

Arayış içinde çözümlerimin peşinde koşarken,
seçeneklerin arasında çözümlerin çözümsüzlüğünü
kendime ispatlamak
ve bunu "mantık" diye kendime inandırma çabalarım,
bana hedeflerime bakış açımı sis ile kapatıyor ....

...oysa dışarıdaki batan güneşin berrak edası bana

 "gel!" diyor.


04.06.1990 © Nesrin Pehlivanküçük



İnsanlık hali

Çevremdeki insanlar arayış içinde,
ortalıkta bir buruk hava...
Yalın bir monotoni rüzgarı esiyor batı`dan,
güney`e bakıp bakıp boşuna samyeli beklentilerimiz.
Monotoni, derdi olmayanların derdi diye düşünürdüm hep,
oysa dünya`yı satamayanların
bezginlik molası haline gelmiş meğersem.

Herkez ruhunun yulaf torbalarına dalıp dalıp
boşluklarla dolu çıkıyor eski ufuklara...
...ben`se yeni ufuklar peşinde,
eski dünyamdan yarı memnun.

İnsanlar ne kadar sevgiye susamış,
nice yanardağ patlamaya hazır,
kadın erkek yuvarlanıp kapağını bulmaktan aciz …
…ben`se nelere tutsak olduğunu çözemiyen aciz.


26.05.2002 © Nesrin Pehlivanküçük



Yorgun gözlerimi kapatıp
için için nefes alışımda
hayatın bezginliğini tatmak
ve hızla zifiri boşluk kuyusuna inmek hoştur....

.... fakat her gözlerimi açışımda gerçekleri
korkunç ak yüzleriyle daha net görebiliyor ...
...ve... ürperiyorum!


09.09.1984 © Nesrin Pehlivanküçük



Hoşgeldin lutuf !!!

Bekliyorum,
Özlüyorum,
Düşünüyorum,
Düşlüyorum,
Ümitleniyorum,
Gülümsüyorum,
Yıpranmıyorum,
Hatırlıyorum,
Yüceliyorum

çünkü

Seviyorum !!!


14.12.2001 © Nesrin Pehlivanküçük



İki yüzlülük

İki yüzlülüğün bazen en olgun misali
         -Arkadaşlık -
Herkesin ağız kokusunu çekmeye mahkumluk,
herkesin keyfine çöplük olmak,
çöplüklerden nefret edercesine...

Kavga denilen doğru kelam pazarından sonra
yine herkez kendi kişiliğini korumaya garezli.
Ne pahasına olursa olsun,
kimin lehine olursa olsun.
Kimi kırılır, kimi yılışır.

Herkez "ben" diyor, kimse seni sormuyor.
Çöpten temizlenmiş kişiliklerini
hayal köşklerinde gizler ve yüceltirler.
Çamur ve toprak ile yamanmış o köşklerin
dünya malı olduğunu görmeksizin
kendine özgü duygularını yüceltirleeeer,
yüceltirler...
...gitsinler bakalım ...!!!
Ben yeryüzünde çöpleri toplaya dururum.


11.12.1985 © Nesrin Pehlivanküçük



Ruhumun bugün yağmurlu günü,
gönül penceremden hüzünle dışarı bakıp
yağmur damlaların ölüm anındaki
birleşmelerini, bütünleşmelerini izliyorum
...ve seni özlüyorum !


19.03.2002 © Nesrin Pehlivanküçük



Çarkı felek sorusu

Keşke bazı insanlar
kim ve nerde olduklarını
daha net görebilseler ...

...dünya`ya,
vatan millet`e,
şehir ve kasabaya,
köydeki ailelere
hatta kendi ailelerinden evvel
kendilerine önce hayırları dokunması gerektiğini
kazara bir anlasalar ...

... halen kendi gerçeklerinden başkasına umursamadan
    yaşamaya devam edebilirlermi acaba?


05.03.2001 © Nesrin Pehlivanküçük



Fani dünyada sağlıklı yaşam

Sevgi güzel`de ...
... duygular olmasa.

Duygu güzel`de ...
... mantık ezdirmese.

Akıl güzel`de ...
... ah gönül bir dinlese.

Hoş kalpli insanlar güzel`de ...
... insan-cıklar bazen bezdirmese.

Yaşam güzel`de ...
...ölüm ayırmasa.

Peki o zaman bu dünyadan
top yekün ne kalıyor avuçta elde?


23.05.2000 © Nesrin Pehlivanküçük



Orange-blue çağım

İçime çöktü yine
o çözemediğim sıkıntı,
adını dahi bilmiyorum.
Nerden gelir, nereye gider
ve en önemlisi, benden ne ister ?

Dünyanın akışını
seyirci olarak takip etsemde,
benim bu akıntının içinde
ne önem taşıdığımı çözemiyorum.

Ben nerden geliyorum, nereye gidiyorum
ve en önemlisi, hayattan ne bekliyorum ?


29.02.1984 © Nesrin Pehlivanküçük



Türk kadınları
oryental haklar ve ayrupai görevlerle 


Türkische Frauen,
mit orientalischen Rechte und europäischen Pflichten


ister cahil                         ister okumuş
ister tek dilde                   ister dilsiz
ister türkçe                       ister almanca
ister evli barklı                 ister dul ya`da kız
ister güzel                        ister bakımsız
ister namuslu                   ister uçuk bilinçli
ister zeki                           ister daha uyanmamış
ister erkekli                      ister sahibesiz
ister kendini bulmuş        ister bilinçsiz ...

...söyleyin bakalım hanımlar !!!
        -geçmişinize inat -
sizin anlatabilip anlatamadıklarınızı
varmı çevrenizde anlayacak, kıt kanaat ?


 05.03.2001 © Nesrin Pehlivanküçük


ŞİİRLERİNİZ