MERT DOĞAN ÖZEVİN







   BİR KERE 

BEN BİR KERE SEVDİM ÖMRÜMDE
YARAM YOKDU TAŞ BASILASI YÜREĞİMDE
YILDIZLAR ÇOK İDİ GECEMDE
GÜNEŞ PARILDIYORDU GÜNDÜZÜMDE
BEN BİR KERE SEVDİM ÖMRÜMDE


BEN BİR KERE KÜSTÜM ÖMRÜME
HAYAT AKIP GEÇERKEN YALANLAR ÜSTÜNE
KALLEŞLER DOST MİSALİ GÜLÜŞTÜĞÜNDE
KANLI ŞAFAĞIMA GÜNEŞ YÜKSELDİĞİNDE
BEN BİR KERE KÜSTÜM ÖMRÜME

 
Mert Doğan ÖZEVİN


İNSANLAR İÇİNDE YALANDAN BİR SEN VAR ÖNÜMDE OYSA HEP YALNIZDIM ÖMRÜMDE İYİ GÜNÜMDE KÖTÜ GÜNÜMDE YAPAYALNIZIM İNSANLAR İÇİNDE YALANDAN BİR GÜN VAR ÖNÜMDE GÜNÜMDE GÜNEŞ YOK HEP AYDEDE İYİ GÜNÜMDE KÖTÜ GÜNÜMDE YAPAYALNIZIM İNSANLAR İÇİNDE YALANDAN BİR GÜL VAR ÖNÜMDE DİKENİ KALMIŞ GÜLDEN ZİYADE İYİ GÜNÜMDE KÖTÜ GÜNÜMDE YAPAYALNIZIM İNSANLAR İÇİNDE YALANDAN BİR DAMLA YAŞ VAR GÖZÜMDE ASLEN GÖZÜMDE DEĞİL YÜREĞİMDE İYİ GÜNÜMDE KÖTÜ GÜNÜMDE YAPAYALNIZIM İNSANLAR İÇİNDE
Mert Doğan ÖZEVİN


AĞLAMAK İSTERİM SAZIMIN BAM TELİ ÇALINCA DÜNYAMDA YALNIZ KALINCA BİR YILDIZ ÇIKAR ÇOBANCA AĞLAMAK İSTERİM USULCA ÇOBAN YILDIZINA BAKINCA GÖZLERİM SEMAYA DALINCA DÜŞLE GERÇEK ARASINDA KALINCA AĞLAMAK İSTERİM USULCA YÜREĞİMİ SESSİZLİK SARINCA ÖFKEM TOZU DUMANA KATINCA ELİM DİL MİSALİ HAYKIRINCA AĞLAMAK İSTERİM USULCA
Mert Doğan ÖZEVİN


GÖÇEMEZ VEFA BİLMEYEN İNSAN SEVEMEZ İNSANI SEVMEYEN KIYMET BİLEMEZ DOST DERGAHINDAN HER BABAYİĞİT GEÇEMEZ YANLIŞ YAPAN İNSAN ÇEKMEDEN GÖÇEMEZ KEM GÖZLER GÖNÜL KAPISINI BİLEMEZ GÖNÜL KAPISINI BİLMEYENİN GÖZÜ GÖREMEZ HAYAT YOLUNDAN KEM GÖZLER GEÇEMEZ YANLIŞ YAPAN İNSAN ÇEKMEDEN GÖÇEMEZ
Mert Doğan ÖZEVİN


YALNIZCA Diğer yıldızlar yokken semada Çoban yıldızı kalır yalnızca Camlar kırılıp giderken Canlar kalır yalnızca Aşklar da yok aşıklarda Hikayeleri kalmış yalnızca Divane dervişler yok bu zamanda Dergahlar kalmış yalnızca
Mert Doğan ÖZEVİN


YALNIZ Kardelen gibi yalnız,yapayalnız Rüya gibi ansız,apansız Uzaklara kayan bir yıldız Misali ağlıyor bir adam yaşsız Aldığı yaralar koca yüreğinde acısız Bir şeylere umuyor hatırasız anısız Yıldızlı bir geceyi,yenidoğan güneşi belki de eceli ama tanıksız Rüzgar sesi,dalga sesi,kuş sesi işte bu bizim şarkımız
Mert Doğan ÖZEVİN


CAN BEDENDEN VAZGEÇER Bazı günler zor geçer Kabusum olur da biter Sen gelince aklıma Can bedenden vazgeçer Gözümden yaşlar akar da gider Yaşların her zerresi binbir keder Ruhum geceye boğulsa da Yine de şafak söker Bu handan aşklar gecer dostlar geçer Herşeyi unutur da gider Başbaşayken yalnızlığımla Can bedenden vazgeçer
Mert Doğan ÖZEVİN


HIÇKIRIK AYAZINDA SABAHIN YARISINDA HAYATIN BAM TELİNDE SAZIMIN BOĞULURUM HIÇKIRIK OLUR DA ORTASINDA AŞKIMIN DERYASINDA YALNIZLIĞIN BAM TELİNDE SAZIMIN BOĞULURUM HIÇKIRIK OLUR DA
Mert Doğan ÖZEVİN


ŞİİRLERİNİZ