MEHMET NURİ PARMAKSIZ







KELEBEK ÖMRÜ

Sevdâya alışkın bu gönüller seni bekler
Son darbe de her cân o ölüm bûseni bekler

Sevdâ denilen çölde çiçekler de tuzaktır
Vuslâtı yakın sanma fizandan da uzaktır

Ellerde avuçlarda senin ismin anılsın
Gönlümdeki aşkın yine yoklukta sanılsın

Yükselsin o rûhum göğe çıksın sana değsin
Çektirdiğin âhlarla gönül gökleri eğsin

Hakkın bizi halk ettiği toprak ne de paktır
Herhalde bu yüzden ki mezâr taşları aktır

Heyhât! Kara sevdâ denilen yol ne de dardır
Aşk bitti mi dünyâ kelebek ömrü kadardır

© Mehmet Nuri Parmaksız


SANIRSIN Efsûnlu hayâtın sonu hiç yok mu sanırsın? Yetmiş senelik ömrünü sen çok mu sanırsın? Mahşer günü şeytan bile ürker de azaptan Hep cân alan Azrail’i sen tok mu sanırsın? Göklerde olan kudreti noksan mı sanırsın? Her nîmeti sen boş yere ihsân mı sanırsın? Bayram günü koçlar bile korkar da kasaptan Âlemdeki tek canlıyı insan mı sanırsın? Dünyâyı o bomboş geçen ânlar mı sanırsın? Sevdâyı sebepsiz yaşananlar mı sanırsın? Mahşer günü dağlar bile titrer de hesaptan Hâk bilmez olan sevgiden anlar mı sanırsın
© Mehmet Nuri Parmaksız


AŞKI REDDEDEN ADAM Gönlün gemisiz liman dalga vurmayan sahil Kuşlar bile sükûtta hata yaptın bunu bil Kadere karşı durma teslim ol artık eğil Aşkı reddeden adam olmak hiç kolay değil Kabuslarım bitmiyor haksızlık mı yaptım ne Biten aşkın ardından artık her şey bahane Mutlu musun cevap ver dön de bir bak kendine Aşkı reddeden adam olmak hiç kolay değil Mazi erimeyen kar dağların eteğinde Hapsoldum rüzgârım yok koskoca bir enginde Çözüm belki ölümde belki de hep sevginde Aşkı reddeden adam olmak hiç kolay değil Ömrü fedâ etsem de geri gelmez hayâller Aşkı bir kez kaçırdım sükûta koştu eller Dönmek çözüm olsa da onurum hep engeller Aşkı reddeden adam olmak hiç kolay değil Niyetim dönmek değil bunu böyle bilesin Sükûta alıştım ben bil ki kararım kesin İsterse herkes bana varsın divâne desin Aşkı reddeden adam olmak hiç kolay değil
© Mehmet Nuri Parmaksız


ŞİİRLERİNİZ