KENAN TOSUN

adım Kenan Tosun 1967 Muş Varto doğumluyum 1987 den beri Almanya Berlinde oturuyorum.Varto endüstrü meslek lisesi mezunuyum, evli ve iki çocuk babasıyım. Uzun bir süre ailemden uzak yaşadım şiire olan merakım o yıllarda başladı. Aileme olan özlemim yıllarca içimde birikti kaldı .Duygusal bir yapım var buda beraberinde bir ilham getiriyor, şiirllerim öyle çok düşünülerek yazılmış değil tamamen anlık yaşadıklarımla ilgili . Siz şiir dostlarına çok teşekkür ediyorum .Ayrıca Cahid kardeşimede şükranlarımı sunuyorum. Bu sitede şiir yazan diğer katılımcılardan şiirlerim hakkında her zaman kritik yapmalarını rica ediyorum, çünki onlardan öğreneceğim çok şey var.

ADRESIM :   "kenan_tosun@hotmail.de"

Bana her konuda yazabilirsiniz,
Dostca kalın..





REHİN KALIRSIN

Yaşamın neresine tutunsan
rehin bırakırsın bir yanını
eksilir ıssız kalırsın
ve bir yel eser ıssızlığına
savurur izlerini sürgünlere.
bir seni bırakmaz
süzülemessin umudun çemberinden
şöyle bir haykırarak.
ve bir iç çekersin
bitmeyen gecelerin kıvamında
damla damla biriken insanların
seyrine dalarsın.
bir anda ufkun kararır
gök hüznünü yağdırır ıslanırsın
ve bir yanın daha yaralanır
çirkefin ta ortasında
ne tutulacak bir dal bulursun
ne'de dalı yeşertecek bir kök.
siper et öyleyse göğsünü
yaşamın amansız kurşununa
sürgünlerini ezipte gel
damlalarla biriken insanlar gibi.
biriktir buram buram umutlarını
yeşert köksüz dalları
yaşamın en amansız döngüsünde
rehin biraktığın bir yanını
almaya gel ey dost.

Kenan Tosun


YAZGIM Dalmışım derine düşünüyorum bir köşede öylece matemi andıran soğuk kış gecelerinde Yazgım bu toprağın soğukluğunu bozkırların sessizliğini ve yıllara sığdıramadığım sevda ateşlerimi düşünüyorum üzerime çöken zifiri karanlığın bana yaşattığı yılgınlığı bilirim bilirim sisle kaplı şehirlerin üzerindeki kahırları tıpkı saksıda açan çiçeğin Hapsi gibi. sindirilmiş hayatların kurgusunu yapıyorum daralcığımin bir köşesine ve kahırlar yükleniyor omuzlarıma Daralan zamana firar eden bütün baharlara düşmanca bakıyorum ölümleri açlıkları düşünüyorum düşündükce tiksiniyorum ve bir kahır daha yüklüyor yazgım yüreğimin köşesine gizlice.
Kenan Tosun


ÜŞÜDÜKCE Üşüdükce ben boğazıma düğümlenen kelimeler çığlık atarcasına haykırmak istiyor biriktirdiğim öfkeler bir bir canlanıyor hafızamda yaşamın çirkin yüzü beni sürükledikce üşüdüğüm ve yenik düştüğüm yıllara dönüyorum başımı nereye cevirsem yaşadıklarımın dayanılmaz karanlığını görüyorum Görüyorum dipciklenen yaşlı amcayı kucağında ekmek taşıyan cocukları bir bir alınan insanları. kara bulutların kapladığı hiç bir yolun umuda çıkmadığı gözyaşının işkencenin kol gezdiği diyarımın nasıl kırıldığını görüyorum. Ve üşüdükce ben döndüğüm yılların gizemindeki taşla kaplı evleri sokak aralarındaki çocuk seslerini özlüyorum. şimdi uzaklardayım yaşamın bu çirkin yüzünü asla unutmadım unutmadım diyarımın asi evlatlarını dağlarını sularını hep onurlu başı dik o güzel yüzlü insanları üşüdükcede olsa unutamıyorum.
Kenan Tosun


SEVGI Bana öyle biryer gösterinki icinde cikarsiz sevgiler olsun. yildizlardanda parlak gök gibi sonsuz olsun bütün paylasimlari ortak bir o kadarda ilik rüzgarlar gibi hasret koksun Anliya bilmekmidir sevgi paylasa bilmekmidir ortakca herseyi varmidir dört bir yaninda dünyanin böyle sevgiler. varmidir ilik rüzgar gibi kokan hasretler. Bana öyle biryer gösterinki savaslar baris getirmesin cocuklar cikarsiz sevgilerle büyüsün cocukca aglasin sarkilara icinde emek olsun ve dokunabilsin bütün mutluluklara.
Kenan Tosun


BIR ANNENIN SABAHI Ogul sordu annesine nasilsin anne Anne ici acisada iyi olmasada yilgin ve yorgunca iyiyim oglum dedi ogul tebessüm etti. farkinda degildi belki firtinalar kopuyordu annesinin dünyasinda. kimi zaman hayatina son vermek istiyordu Öylesineki anlamini yitirmisti her sey onun icin bir tek cocuklari anneye sevgiyi aci bir sekilde hisettirebiliyordu. ne onlari okula yolcu ettirebiliyordu nede okul dönüsü cocuklarina yemek yapabiliyordu. yilgin ve yorgundu olmak isteyipte olamadigi ve yasayamadigi yiginca sey vardi hafizasinda ya bunun suclulugu yada hayatin anlamsizligi onu umutsuz kilmisti. bir seylerin ters gittigini biliyordu. doktorlar anneye depresyon gecirdiklerini söylemislerdi. hafizasindan silemedigi gecmisi ona pahaliya malolmustu. cirpiniyordu durmadan herkese iyi görünmek icin en cokta ogluna cünkü her gün sabah olacakti ve oglu hep soracakti NASILSIN ANNE. bu siir tamamen bir annenin anlatimindan kisa bir kisimi alinarak tarafimdan siire dönüstürülmüstür. umarim eski sagligina kavusur ve hep sabahlari ogluna iyiyim der.
Kenan Tosun


ÜLKEM Bir seyi düsünmek kavusmusluktan kopuk ve ayri yillara sigdirabilmek her seyi hatta ölümü bile. acinin öteki adini bilirim ben daglarimdaki isyan gibi. ölümüne sevmeyi ve ayriligi namludaki kursun gibi bilirim. yanlizligin bir ucuna tasindim kirda bir cicegin acisini ucan her kusun geri dönmesini beklemek gibi özledim ülkemi. cirpinmadan kolaydir kavusmak kolaydir adimlamadan yolu katetmek tipki yeryüzündeki kahpelik gibi bilmem kac kanat cirpacak belki ülümler kol gezecek. kirda son acan cicegin düsüsünü görene ve hatta hasreti ölümle noktalayana dek beklerim ülkeme kavusacagim günü ------------------------- (bu siir 1993 yilinda yazilmistir.o yillardaki duygularim bunlardan ibaretti, simdi ülkemle ilgili yazmak istersem belki farkli sekilde özlemimi dile getirebilirim.)
Kenan Tosun


SAFAKLAN GEL. Hadi git yolun acik,olsun. düsünme beni Ben karanlikta kaybolur tutunur acilarima yok olurum. Gün olur dönersen eger yüregin beni animsatirsa sana Ben hep biraktigin yerde olacam. geleceksende safaklan gel günesinide getir öyle bir aydinlatki karanligimi gör bak ey dost görki nicelerdeyim.
Kenan Tosun


AND OLSUNKI Bu son bakisimdi,sana sen uyurken son seyredisimdi. özlemlerimide alip gidiyorum Adini bilmedigim diyarlara. beni unut demiyorum cünkü unutamayacaksin,biliyorum. biliyorumki,bensizlikde sensizlik kadar aci verecek. seni ben icime kazimisim nasil unutabilirim. seni unutursam o son unutusum olsun baskasini seversem o son sevisim olsun. ama gitmeliyim seni sensizce sevmekde güzel and olsinki ben seni severken ölecegim.
Kenan Tosun


ISTERMISIN rüzgar olup gelmemi,istermisin elinden tutup götürmemi istermisin türküler yakip sevdamizi yad etmeyi istermisin hüzünlere ortak olmamizi kus olup ucmamizi. acilarimiz ortak mutluluklarimiz hep buruk istermisin zincirleri kirip kaldirimlarda yagmur,altinda mirildanip düne dönmeyi ari olup ciceklere konmayi mutluluk türküleri,söylemeyi. bügün yanlizligima bir gün daha eklendi yüklendi bütün umutsuzluklar sirtima. öfkemi arkamda,birakip yatagimin bir kösesine tanimadigim yüzünü astim. istermisin dudaklarina dokunmami titreyen yüreyini dinlememi hüzünlerine ortak,olmami söyle gülüm hep yaninda basucunda gözpinarlarini silmemi istermisin. Biliyorum hayellerini o sehir caldi özlemlerini,umutlarini yarinlarini söndürdü söyle bana,yurdumun asi kizi rüzgar olup gelmemi kus olup ucmamizi seni hep seni sevmemi istermisin.
Kenan Tosun


HANGIMIZ hangimiz umutlari,yesertip yasamasini bildi. hangimizin,bügünü dündende aydinlik hangimiz,sevginin kiymetini bildi hangimiz savaslara karsi birlesip barislari yesertti. hangimiz cikarlari ugruna yalan,söylemedi hangimiz afrikadaki aclar icin caba sarf etti. hicbiri hep birileri baris adina savaslari cikarti baris adina insanlar zarar gördü. ben iraktaki cocuga aglarim ben insanim insanca yasamayi bana savaslar ögretemez. ben umutlarimi hep yeserttim insanlik icin. gün acacak o gün farkli bir gün olacak insanlar birlesecek savaslara karsi hep ayni dili konusacagiz. cocuklar ölmesin cicekler hep tadinda acsin. birileri bizi bölmesin. biz insaniz hayvan degil. yarin bir baska olsun umutlar tazelensin hep sevgi icin. onlar hepimizin cocuklari. hangimiz en önde olacak. hepimiz. haydi halklar birlesin.
Kenan Tosun


ASYALI o bir,asyaliydi gözleri hep gülerdi yarini yokmus,gibi yasardi. icinde zararsiz kötülükler vardi incitmek istemezdi sevilecek kadar tapilacak kadar,güzeldi. aglanilmiyacak,seylere aglardi o bir asyaliydi hizmasi vardi uzun saclarini mavi esarpla örterdi. umursamazdi yasami yarin ölecekmis gibi,yasardi. cocukca aglardi sarkilara hep günese dokunmak isterdi sevilecek kadar ugruna ölecek kadar güzeldi. o bir asyaliydi bagrima bir ates düsürdü gün isigini unutturdu yarinlarimi anlamsiz kildi. aglatti incitti ve gitti. icimde bir yangin gözümde yas ve yüregimdeki son sevgi kirintilarini kül eyledide gitti. o bir asyaliydi umut getirdi yesertmeden umudu yüreyindeki benle sonsuzluga gitti. o bir asyaliydi.
Kenan Tosun


HASRET yürüyorum öylece gözlerim bugulu üzerimden yagmurlar geciyor bak yine sonbahar,geldi ben yine sensiz yine aglamakli dün gece yine sen vardin uykumun bir kösesinde menekseler icinde o gül yüzün isildiyor hep türkümüzü söylüyordun. adina agitlar yaktigimiz o daglarin heybetinde bir doguyor bin ölüyordun. yüreyim sürgünde sensiz her sey bos ve anlamsiz. EYYAR iste yine yanlizim yüreyim sürgünde hep hasret hep aci dolu seni yitirdim dilinde o türkü hep sana hasret hep sana özlem dolu EY YAR bekle beni sürgünlerimi ezip geleceyim. sana kavusmak hep rüya hep hasret dolu EY YAR gün agarmadan oradayim.
Kenan Tosun


kaybolan simdi uzaklarda bir yerde izleri halen,dis gecirilmiscesine yüreyimde sakli bir karanligin,gizeminde kayboldu dogacak gün kaygili yüregim seni arayan bin yürekler ve seni soran daglarin eteklerindeki,sular aglamakli. bir hayat kaymisti,o bagirdan dogacak her safak ve gecen her saat seni bir dirhem daha aratir oldu. ve gün dogdu onsuzlugun ilk safagiydi bu hic bitmedi o gün yüregim bir dirhem umuda muhtac dogacak her safakla karanligi aydinliga cevirircesine sönmezcesine bir atesle onu yüregimin sezsizliyine gömdüm.
Kenan Tosun


bu son bakisimdi sana bu son serzenisimdi öyle bir sonki omuzlarimdaki yük ve yüregimdeki sizi bu sonla son buldu.
Kenan Tosun


hayal tomurcuklasmamis,sevdalar vardir boynu bükük ac bir cicek gibi akintisi durmayan bir irmak gibi, tükenmek vardir,dudaga dokunmadan. adini bilmediyim olgudur bu kuru bir agacin,yesermesi misali. tene dokunmadan ayriligin kokusudur,üsürcesine. ve gizlidir her bir misrasi öylece duran yasanilmayan her sey icin. ey umut durgun bedenimin,ardindaki koruluk bittimi dersin ellerini tutamadigim sevdam. ey coskun su ve son siginak, bir yer ac karsiliksiz sevdama ve onsuz,yeni bir günün safagi sevdalara kapandi,yüreyim. gecilmesi dar bir,koruluk var önümde ya ben kayboldum,yada her gün yasanilan. sirma bir agacin tel,tel dokunan sirmasiklari gibi bazen vatanim oldun bazen yüreyimdeki yara. ve daraldi,zaman elveda,hayellerim.
Kenan Tosun


taki gün olur,biter her sey gün,olur dogmadan safak uyaniverirsin aniden. baka kalirsin derin derin ardindan o an iste anlarsin bittigini her seyin. umut tükenir gözyasin sel olur akar birde bir aci hisedersin karanligin ta ortasinda ve alev alir yüreyini taki dönüp gelene dek. kaybolursun acilarin icinde gülmeyi unutur gözyasina dost olursun tasirsin yüreyinde kor acilari ve gün dogar sen umutlanirsin halen,bir kösesinde,vardir sevinc baka kalirsin ardindan umudun taki kaybolana dek.
Kenan Tosun


umuda dogru uzunca yollarin beni sirtladigi bir,kambur gibi gidiyorum öylesine bir umuda dogru. kimi zaman bogazima dayanan o hancerin öfkesine takilir gözlerim kimi zamanda bir sevinc alip beni uzaklara götürür. bi careyim yürüdüyüm yollar aglamakli oldugum o gece karanliginin ürpertisinden. umut belki ,uzun yollarin engebesinde sakli belkide üzerinde yürüdüyüm taslarin cigliklarinda. gözlerime takilan bütün umutsuzluklardan uzak sakli oldugu yerde umutlan bulusmaya,gidiyorum
Kenan Tosun


ŞİİRLERİNİZ