KADRİYE ÖZDEMİR



DERMAN

Onca kapının ardındadır dermanım, Bazen bir gülün dikeninde Bazen bir lokma ekmeğe muhtaç bir fakirin Solgun yüzünde. Işığı görür gibi olurum kimi zaman Kimi zamanda hayali dolaşır gözlerimde sevgilinin.......... Onca kapının ardındadır dermanım, Bazen bir paranın edalı gicırtısında Bazen öksüz bir çocuğun gözyaşlarında. Serseri olurum kimi zaman Kimi zaman en seçkin kişilerle Ve sevgilimle......... Onca kapının ardındadır dermanım, Bazen bir sazın en ince telinde Bazen bir aşığın kıl dolaşmaz dilinde. Acıklı bir şarkı olurum kimi zaman Kimi zamanda coşkulu bir name gönüllerde, sevgiliminde......... Kadriye

RÜZGAR

Ey deli rüzgar! Kapımda dolaşma boşuna Alabilirsin herşeyimi,sevgim hariç Ne giderse hoşuna Ey sulu yağmur! Pencereme vurup durma Yıkayabilirsin herşeyimi,sevgim hariç Bunun için sularını boşa harcama Ey sıcak güneş! Sen,en karanlık köşelere vurupta Canımı,birtanemi sakın unutma Bir sen umutsun,bu ölümsüz sevdaya Ne olur sevgimizi karartma..... Kadriye

SEV BENİ

Öyle gizli gizli değil sevgilim, Şelaleler gibi çağlayarak sev beni Mor menekşe,sümbüller gibi Kan kırmızı güller gibi sev! Öyle hüzünle değil sevgilim, Gülücüklerin en boluyla sev beni Güneş,yağmur,toprak gibi Hatta sessiz yağan kar gibi sev! Leylalar ,mecnunlar kadar yüce, Tüm benliğinle isteyerek sev beni Hatalar,kusurlar,tüm saçmalıklar Hatta şu kahrolası kıskançlığımla sev! Kadriye

GÜL YÜZLÜM

Sen gülünce gül yüzlüm, Gönlümde çiçek açar. Üzülürsen kara gözlüm, Hemen ümidim kaçar. Sevsen sevene, sevmesen sevmeye Öpsen öpene, öpmesen öpmeye hasretsin. Sen olmazsan gül yüzlüm, Ölüm bana çabuk uğrar. Hayatımda sen kalsan Kaçar saklanır,kenara pusar. Baksan bakana, bakmasan bakmaya Gülsen gülene gülmesen gülmeye hasretsin. Kadriye

ŞANSSIZIM

Yıllarca düşünsem aklıma gelmezdi. Hakikat bu kadar yakınımdan geçmezdi Hani herkes beni çok çok severdi Canına yandığımın dünyası... Kızlar annesinin dizi dibinde biterdi. Nasip bulunur,birgün el evine giderdi. Gurbet yalnız bir kıza denk değildi Nuruna yandığımın dünyası... O coşkun ses "ya yardım et,ya hiç ilişme"derdi Yardım edenler niçin arkadan kötülük etti. Ayrılık seni beni daha niceleri mahvetti. Canına yandığımın dünyası... Anne,baba evlat ayrılığı istemezdi. Evlat neden ayrılığa itelendi Para illeti yeni açan gülümüde mahvetti Nuruna yandığımın dünyası, Felek bana en büyük haksızlığı etti.... Kadriye

MARTI

Martı olup süzülürdün rüyalarıma, Denizlerin koynundan nasıl ayrıldığını merak ederdim. Bazen denizide taşırdın beraber, Hayali dolaşırken sevginin kanatlarında bir çırpınıp denizide kucaklayıverirdin. Sonsuza çırpardın kanatlarını hep Gözlerindeki tılsımı saçarak dalardın denize Deniz seninle bir başka güzelleşirdi. Rüyalarımdan uyanmamak için bende çırpınırdım. Kalbimin rüyalarımda attığın Kalbimin rüyalarımda attığını ve uyandığımda durmasını isterdim. Benden çok çok uzak ihtimalleri çekerdim sineye Seni yaşardım. Gel! Ne olur yine süzül,sadece göreyim. Gidişinden dahada acı oldu yokluğun. her saniye uzaklaştığını bilmek ve kopmak hayattan........ Kadriye

PAPATYA

Papatyam derdin,papatyam! Seninle seni özlerdim gülüşünün ahenginde dansetmek gelirdi içimden Halbuki gülmen ikimizinde matemi idi aynı zamanda o kadar huzur bulurdum yanında. Sevmek okşamak isterdim seni sihirine doyamadığımız deniz kenarında sabahlarken. Gece ve seni kendime cok görerek yaşardım ve korkarak yitirmeye ikinizi birden. Yitirip kolsuz vede bacaksız kalacağımı bile bile doya doya içime çekerdim gecede seni ve sende geceyi.. Tanrım! Bana papatyam derdin! Yanında bile özlerdim seni.... kadriye

GÜNEŞİN AĞARMASI

Gecede umut bekliyorsun ya, işte öyle kaçınılamz güneşin doğması isteklerini kendince dile getiriyorsun, gece kadar ve umutlar kadar yakın güneşin ağarması... Gözlerin yatmak isterken uyanık kalırsın anlamsızca. Göğüs gererek isyan edersin geceye Düşünmeden gün ağarınca kaybolacak umutlarını... Kanına işleyen yalnızlık anbe an peşindeyken, Bağırıp sessizliği yaran nağmelerle, özgürlüğünü haykırırsın. Ateşin yanması,suyun kaynaması Mumun ışığının çıplak duvara ürkekce yansıması inan bana hepsinden gerçek, daha da gerçek Güneşin ağarması..... Kadriye

KUĞU

BiR KUGU iKEN SEVGi DENiZiNDE, GÜVERCiN OLUP UCUVERMEK, SÜZÜM SÜZÜM SÜZÜLÜRKEN, BOYNU DiK BASI DiK, GÖZLERi GÜLERDi iNANKi, UMUT DOLUDUR ,MÜJDELiDiR, TÜM ZAMANLARIN DURDUGU AN, SAiRLESiR HER CANLI, SiiRLESiR HER BiR YAN, SU ONU OKSAR O SUDA ÖZGÜR, SU ONUNLA BiR DAHA GÜZEL, OYNASIRLAR BiRLiKTE, HALKALAR OLUR SUDA, CIRPINTILARLA BASLAR DALGALAR, AZGINLASMAK iSTER DiPLERDEN TiTRESiR, VURUR KUGUNUN GÖGSÜNE, OKSAR HER YANINI ,SESSiZLiGiNDE ORMANLARIN, SESSiZLiGiNDE KUMSALIN, YUMAK YIKAMAK iSTER SUCA BiRi, YUNMAK YIKANMAK iSTER KUGUCA DiGERi, SOYLANMAK SOYLUCA YASAMAK, BÜTÜN OLMAKTIR TEK DiLEKLERi.... SONRA BiR MARTI BELiRiR ,CiZGiNiN ÖTESiNDEN, ÖFKEYLE KANAT CIRPARAK VEDE, CIGLIK CIGLIGA GiZLEMEDEN KISKANCLIGINI, BiRDEN BOCALAR ÜZERLERiNE, “GÖZYASI CiCEKLERi” Ni....... CIRPINIRKEN SULAR , CIRPINTILAR CAN CEKERKEN, BAKAKALDILAR ARDINDAN KUGUNUN, BiR “AK GÜVERCiN” OLUP UCARKEN, UZAKLASIP YOK OLUNCAYA DEK....... Kadriye

YILDIZLARIM

GÖKTEKi KÜCÜK YILDIZLARIM, iSTE YiNE SiZE SIGINDIM, ACIN KOLLARINIZI BENi SARIN, ONUN YOKLUGUNA DAYANAMAYACAGIM! GÖKTEKi KÜCÜK YARAMAZLARIM, ARTIK SABRI SONA DAYADIM, MUTLU GECMEYECEK Mi HiC BU HAYATIM, ONUN YOKLUGUNA DAYANAMAYACAGIM! GÖKTEKi KÜCÜK HIRSIZLARIM, BENDE SiMDi KALBiMi CALDIRDIM, iSTEMEZDiM BÖYLE HASRETLE YANAYIM, ONUN YOKLUGUNA DAYANAMAYACAGIM! GÖKTEKi KÜCÜK SARHOSLARIM, ASK SARABINDAN NiHAYET TATTIM, SEVGiMi ONUN UGRUNA ADADIM, SiMDi YOKLUGUNA DAYANAMAYACAGIM!! Kadriye

YAŞAMA DAİR

aslında...... ne güzelmiş yaşamak, yaşadığının tadını doya doya çıkarmak. Hayata merhaba deyip, her sabah aynaya bir öpücük kondurmak. aslında...... Savaşmak bir yandanda eskiyi gömmek eskiye yeniye kucak açmak.. sevdiğin insanı kucaklamak gönülden vede bakmak gözlerine içten vede içten... aslında..... koşmak hayallere yolların boyunca hiç durmaksızın. Sevinci yakalamak korkuyu,nefreti sonra alabildiğine salıvermek uçsuz bucaksız sevgi meydanlarına aslında .... Hayat ve sen yalnızsın yapayalnız! Kadriye

SANA SESLENDİM

Beni duymayacağını bile bile seslendim seslendim yine sana Bu kara gün bir türlü açılmadı Gülümsemen çıkınca hayatımdan tüm çiçeklerde soldu Biliyor musun? Sen olmayınca nefeste alamaz oldum Ayaklarım ellerim benim değil bende değil sanki bebeğim! Beni duymassın biliyorum ama ben yinede seslendim bebeğim mis kokunun yerini igrenç birşey almış midem bulanarak yinede kokluyorum belki beni duyarsında gelir usulca kokunu bırakırsın diye bebeğim! Sana her sabah sesleniyorum Ve her akşam Seni benden alan ölüm bile bıkacak bekle bebeğim ben seslendikce herşey yoluna girecek. Birgün yine kavuşup beraber olacağız.... Kadriye

ÖZLEDİĞİM SULARDA

Suya baktım önce, uzaktan uzağa..... Pırıltılar okşadı gözlerimi Kıpır kıpırdı dalgalar güneşle içiçe,şimararak oynaşıyorlardı...... Bir yürek olmuştuk gemi usulca süzülürken Ve gözler uzaklarda birşeyler ararken Evet,orada hiç ulaşamayacağımız limana doğru yola çıkmıştı bile yüreklerimiz.... Sığınacak bir çift kol bulamayacağımız, kanatlanıp uçamayacağımız, hatta martıları bile duyamayacağımız liman........ Yinede usul usul süzüldü gemi sessizce bekledik,konuşmaya korkarak gelecek sonu.. Ufukta kaybolan hayallere inat Mutlu olduk ve hayal kurduk! Kadriye

SU KADAR

Baktığım yerleri görmedi gözüm içimden koşup sularda özgürlüğe kucak acmak geldi. yapamadım. Köpürsün istedim sular içimdeki sevgi kadar coşsun. Mümkün mü? Göz alabildiğince uzağı görmek, olabildiğince yakındakini seçememek koşup özgürlüğe kucak açacakken Korktum. Vurgun yemiş balıkcı misali çıktım kıyıya geriye dönüp bakamadım. Bir cift göz aradım karanlığın tam göbeğinde sevgiyle bakan... Yaprak dökümünde süzülmüş yapraklar gibi kalakaldım kıyıda bakakaldım içimdeki yangına aldırmadan akan suya... Gözyaşı çok basit kaldı. Ama yinede ağladım. Seslensem duyacaktı sanki beni Ama olmadı. Sesim çıkmaz yine beni duymaz diyede korktum . Yalandan uzak bağıracaktım oysa gerçeğin ta kendisini.. Seni seviyorum! Ama olmadı. Su kadar sessiz kaldım,su kadar.... Kadriye

GECE

Bu ıssız gecede karanlıklara kaybolan umutların inadına yine güneş gibi doğmak için gideceğim. Bir bahar günü Açan bir elvan çiçeğinde Bir kelebeğin kanatlarında yeniden doğacağım Masum bir tomurcuktan Gül olup açacağım. Duygularım lavanta kokacak Gönlüm solmadan ıssız gecede Ben kelebek olup uçaçağım. Yalnız bırakıp seni hüznün aynasıyla paramparça bir yürek sunacağım. O gizli dünyadaki muhteşemliklere Merak etme ben kelebek olup yine döneceğim hayallerine... Gece kadar ıssız olmayacak bu dönüş Ve gece kadar uğursuz..... Kadriye Özdemir

İLK KEZ

İlk kez kanıma işledi yalnızlık, sesimi duyuramadım sessizlikte içime damla damla akan kızıl kan gözlerimden yaş olup döküldü. Nafile gönlüm anlatamadı derdini, Suçumu affet derken bittim. İlk kez yaralı bir kalbe keskin bir bıçakla nankörlüğümü işledim. İlk kez boğularak bir sayfa kapadım hayatımdan.... Gece küstü bana! Ben hayata! Hayat kadere.... İlk kez acıdı içim içime kapandığımda kara bulutların yollandığı yere aktı benliğim damla damla yağmak için çabaladım yalvarmak için tekrar vede tekrar.... Kadriye

KİMSESİZ ŞİİR

Gök yine ağladı bugün Bulutlar özlem çeken damlalarını yolladılar. Kavuştu damlalar bin yıl gibi gelen ayrılıktan sonra özlem çektikleri hasretliklerine Ya sen? Hangi gökkubbenin arkasına gizlendin Hangi dağı aşmalıyım ki gülen yüzünü göreyim Ve hangi hayali düşlemeliyim ki sana geleyim! O gök tekrar ağladı bugün... Evet dedim özledi işte yolladı sağnak yağmurlarını buraya gelecek ve bitecek acılar ama...... Kapı çaldı korktum,ürktüm birden Yağıyordu yağmur hala Ufalıp,küçülen benliğime bakmaksızın Gelen umuttu,sevincin yanından mutlu haberler getirmişti İçimdeki fırtınayı bilmeden anlattı,anlattı dinledim..... Duyduğum her olumlu söze karşılık Canımın bir parçasını kaybettiğimi anladığımda Yağmur hala yağıyordu. Gittikce belirsizleşen hayallerimin ardından Canımın o parçasıda çıkmıştı yola! Ardından bakmayacağım! Daha görsem yoluna çıkmayacağım! İçimdeki sahipsizliği takmayacağım! İnan bana seni hiç ama hiç unutmayacağım! Kadriye

HEP AKLIMDA İSEN

Gözlerimde hala denizin pırıltısı O güzel gözlerin Silinmiyor istesemde silinmeyecek Aklımdasın an gibi düşümcemde hayalimde.... Bakma öyle! Sesim çıkmıyor diye vazgeçiyor değilim. Sesim çıkmıyor diye bırakacak.. Gittin,gittin ve kanımı donduran yellere bıraktın onulmaz yüreğimi evmek suç mu? Ya sevmemek? Benliğini alan öpüşleri hayal etmekte suç Hepsinden öte yokluk en acı olan Ümitsizlik... Gittin,gittin ve içimi sızlatan ah lara bıraktın yapayalnız beni... Hala aklımda isen, Ve ben hala ölmüyorsam, Ya tanrı bana acıyor, yada.... Kadriye

NE SANDIN?

Kaçacak mıyım sandın? Tüm çıkmaz yollardan Acılar sokağı kapısından Meydanda yükselen darağacından Kaçacak mıyım? Uçacak mıyım sandın? Kanatlanıp hayallerinin prangalarından Sonsuz dertlerimin sığınağından Hayat yolunda cirit atan yalan rüzgarından Ürkecek miyim? Sapacak mıyım sandın? Doğru bildiğim yoldan Ela gözden mağrur bakıştan Güneş yüzü görmemiş vaadlerden Korkacak mıyım? Kadriye

KARA GECEDEN

Kara geceden sabaha uzanan yoldayım yine... Akasya kokuları ile dolu evim Masada yanan minik mum Ve her zerresinde eriyen Kaybolan umutlarım! Kara geceden sabaha uzanan Handayım yine... İçki kadehim önümde içtikce uyuşan kollarım Ve her bardağın dibinde aradığım Mutluluğum! Kara geceden sabaha uzanan Camdayğm yine... Bakıyorum toprağa içten Kıskanıyorum rüzgarla perdenin sevişmesini Ben ,benliğim ve geçmişteki tüm acılarım! YİNE BAŞBAŞAYIM! Kadriye

ŞİİRLERİNİZ