DİLEK AKSOY





HAYATI

MERHABA DOSTLAR!

1975 yılında leylekler ailemize son kez uğramışlar ve beni bırakıp gitmişler. Böylece ailemin 7. bireyi de ben olmuşum. Dört erkek evlattan sonra bir kıza kavuşmanın sevinci ile önce Songül ismini koymuşlar. Ertesi güne ise ne kadar çok kız çocuk istediklerini anımsamışlar ve Dilek isminde karar kılmışlar.

Su gibi akıp geçen çocukluk yıllarımdan sonra, kimi zaman eşek sırtında, kimi zamansa at terkisinde geçecek olan eğitim koşusuna başladım.1980 yılında Denizli’nin Çivril ilçesinde 30 Ağustos İlköğretim Okulunda başlayan eğitim hayatım daha sonra Cumhuriyet İlköğretim Okulunda .... devam etti. Hala da hayat okulundan mevzun olamadım. Her gün yeni bir şeyler öğrenerek eğitimim devam etmektedir.1990 yılı ile 2002 yılları arasında da Avusturya’da yaşayarak Gurbetin adını da, tadını da çok iyi öğrendim.

Daha sonraysa İstanbul’a döndüm ve burada da ... AKTÜEL İSTANBUL dergisi haber koordinatörlüğü, KADINCA dergisi reklam yönetmenliği görevlerinde bulundum. 2005 Haziran ayına dek RADYO BAYCAN da haber spikerliği ve haber müdürlüğü görevlerini yürüttüm. 5 eylül 2005 itibarıyla da TGRT FM de program yapımcı ve sunucusu olarak göreve başladım.

Ne zaman şiirden bahsedilse, duygu dolu yüreğimin dile geldiğini ve içimdeki haykırışları duyduğumu hissederim. Ne zaman bir şiir kitabını elime alsam, sanki şairin yüreğini avuçlarıma aldığımı hissederim.

Çocuk oldum şiirler, genç kız oldum şiirler, evlendim şiirler, gurbete gittim şiirler ve anne oldum yine şiirler. Ne zaman duygularımı şiire döksem kendimi hep çok mutlu ve hafiflemiş hisseder, gizli bir gücün beni destekleyip sahiplendiği duygusuna kapılırım. Anlaşılamama kaygılarımı yendiğimi ve kendimizi anlatmanın korktuğumuz kadar zor bir şey olmadığını anlar, yaşama karşı daha bir cesaretle sarılırım.

YÜREĞİNİZ DUYGUSUZ, DİLİNİZ ŞİİRSİZ KALMASIN DOSTLAR, İYİKİ VARSINIZ!

DİLEK AKSOY



Ne Yazar

Biliyorum ateşsin, tutarsam yanacağım,
Zararı yok bir tanem, küle dönsem ne yazar.
Biliyorum güneşsin, çıkarsam solacağım,
Zararı yok bir tanem, hazan olsam ne yazar.

Sen bir serap ben ise aciz bir çöl kuluyum,
Hayalinle coşup da seller görsem ne yazar.
Sen bir rıhtım ben ise esen meltem yeliyim,
Dalga dalga gelip de sana vursam ne yazar.

Aldırmam ki istersen deli diye gülde geç,
Alemlere anlatsan, beni yersen ne yazar.
Kulun oldum kapında ister isen çiğne geç,
Alınmam inan beni, yüke vursan ne yazar.

Bana veda ettin ya! Ben adımı i unuttum,
Yaralandı yüreğim, gelip sarsan ne yazar.
Bana unut dedin ya! Gözyaşımı kuruttum,
Geri dönüp deryalara beni salsan ne yazar.

Yoksun diye gönlümde ne bahar, ne yaz kaldı,
Yaralı bir ceylanım, çekip vursan ne yazar.
Kolay olmadı sensizlik, gidişin beni benden aldı,
Gelsen de bir gün beni çarmıha gersen ne yazar.

Geldin, sevdin, yaktın, yıktın bulamadım kendimi
Gelsen gönlümü alsan, Beni sarsan ne yazar.
Kolay olmadı sensizlik, yenemedim sevgimi,
Unutulur mu bu acılar dersin? Benim olsan ne yazar!

Dilek Aksoy


Bu Sabah Göç Var İstanbul'da Bu sabah yağmur var İstanbul da, Ne sokaklar ıslak, nede parklar gözlerimden yüreğime yağıyor mübarek Gözlerim bulut, kirpiklerim damla, Döküldükçe doluyor, boşalıyor gönlüm Bu sabah yağmur var istanbul da Bu sabah özlem var istanbul da Aşkım bir sen eksiksin, şehirse yerinde Her köşeyi yoklayasım geliyor, Hani acaba... Bulutlar değil de gözlerim ağlıyor Bu sabah hasretin var İstanbul da Bu sabah rüzgar var istanbul da Estikçe işliyor taa derinime Değdikçe acıtıyor aciz tenime Ne deyim ah istanbul ne deyim Yüreğim bir çöl, özlemim fırtına Bu sabah rüzgar var İstanbul da Bu sabah hüzün var istanbul da Unutmak istedikçe ben seni Alışmak istedikçe sensiz bu şehre Acıttıkça acıtıyor, hasretin beni Hüzünler bir sandal, gönlümse sığınak Bu sabah hüzün var İstanbul da Bu sabah, saatin beşi ben hala ayaktayım Ne burada, ne orada iki aradayım Cismimle burada, hissimle yardayım Vallahi sensiz olmaz aşkım inan dardayım Olmaz işte, olmuyor işte daha ne demeli? Bu sabah isyan var İstanbul da Al işte Duy Karar Verdim Madem ki Seni Unutmaya Yetmiyor Gücüm, Ya gideceğim Yada Atacağım Şu Köprüden Atacağım Seni Kendimi Ve Bu Sevgimi Bu Sabah Ya ölüm Yada Göç Var İstanbul da!
Dilek Aksoy


Dikenli Tel Olup Geçtin İçimden! Kuruyan dallarına bir damla suyu, Aşkınla bulmuştu bu deli gönül. Alemler de aradığı en tatlı huyu Tek sende görmüştü buldu deli gönül Tam buldum der iken gittin kayboldun, Sayende kışlara döndü bu gönül. Bir tanemdin, aşkımdın neden yok oldun? Pembeyken, karanlık düşlere daldı bu gönül Veda edip gidişin zamansız oldu, Yanan ateşlerimi küllere saldın. Bıraktığın acılar dermansız oldu, Yokluğunla deli diye beni dillere saldın. Bir dikenli tel olup geçtin içimden, Kapanması imkansız yaralar açtın. Bütün karaları tel tel seçtin saçımdan, Yerlerine bembeyaz karları saçtın. Oysaki yönüm sana, gönlüm sendeydi, Sanki aşkımdan korktun da bulunmaz oldun. Kıymıştık gönül nikahını, ömrüm senleydi, Korkaksın gittin işte lakin bu yüreğimden silinmez oldun!
Dilek Aksoy


Bırak Ey Sevdiğim Bu sevda masalı burada bitsin, Zorlama sevdiğim yorma kendini. Bize vuslat yoksa, kader ne yapsın? Elden bir şey gelmiyor anla halimi. Sevdik, söz verdikse olsun, dönelim, İzninle istiyorum senden kendimi. Gel beraber bu aşkı tarihe gömelim, Artık bir taş gibi taşıyayım kalbimi. Gayrı gönül buradan yad ele gider, Dönüşü yok sevdiğim kesme yolumu. Bu acı hikayemiz ibreti aleme yeter, Esen kal, dağlara vuracağım artık kendimi.
Dilek Aksoy


Yüreğim Aheste Seni Bekliyorum! Ta! orada, sokağın girişinde, Gölgen belirecek, Bekliyorum! Ah! bir dönersen bana geri, Mekanım şenlenecek, Bekliyorum! Kulağım seste, her telefon çalışında, Sesin duyulacak, Bekliyorum! Yüreğim aheste, her kapı gıcırdayışında, Sen girivereceksin, Bekliyorum! Yüzüne ilk baktığımda bana, Yine gözlerin gülüverecek, Bekliyorum! İlk merhabada her ikimizin de, Dilimiz düğümlenecek, Bekliyorum! Karşılıklı göz göze geldiğimizde, Yine gamzen belirecek, Bekliyorum! Bekliyorum, Tüm bunları çok istiyorum.. Çünkü seni seviyorum!
Dilek Aksoy
ŞİİRLERİNİZ