DERYA PARMAKSIZOĞLU







ESEN RÜZGAR

Umutsuzca esen sevda rüzgarları var üzerimde.
Nereye gittiğini bilmeden öylesine esiyor.
Bir oraya bir buraya hiç aldırmadan

Gök gürüldeyip, şimşekler çakacak bir gün,
yağmurlar yağacak,fırtınalar kopacak.
Ne zaman dur diyecek bu sevdaya ,
zarar verip incittiğinde belki.

Belki; denizler taşacak,belkide güneş açacak,
bilinmezki yüzüne ne zaman şans gülecek.

7 ocak 1998 Derya Parmaksızoğlu


Derya Küçük bir kız çocuğuydu o, eski taş mahallede büyüyen. Saçları güneş sarısı, gözleri gök mavisi, yırtık pabucu darmadağan saçları, akan burnu, basma entarisi güzelliğinden bir şey alamıyordu. Küçük bir kız çocuğuydu o, adı Derya evin en küçüğü, demir parmaklıkların arkasında anne; diye seslenişi ürpertiyordu. Titriyordu, sanki o sokaklar, çaresizdi dermansızdı insanlar. Biliyordu; biliyordu onlar, annesinin çok çok uzaklarda olduğunu. Dönüşü olmayan bir yola gittiğini. Küçük bir kız çocuğuydu.Derya Anneye acıkmış, sevgiye susamıştı adeta ümitsiz değildi sarışın kız, ona sevgisini veren babası vardı. İşten gelişini gören mavi gözler, sevinçten durmadan haykırarak, babam diyerek inletirdi sokakları. Düşerdi, kalkardı, yine düşerdi. Babam babam diyerek sarılırdı ona. Küçük bir kız çocuğuydu o, Sevmeye aç sevilmeye muhtaç...
2.4.1998 Derya Parmaksızoğlu


BEN Ben; sevgiyle sulanmak, sevgiyle yeşermek, sevgiyle büyümek isterdim. Ben; gülen gözler, gülen yüzler, tatlı sözlerduymak isterdim. Hep büyüklerimden ben.. Ama ben: Her sabah kavgaları, yoksulluktan isyanları duyardım. Ama ben: Uykularımda yaşardım, korkularımı ve nefretlerimi Cehennem gibi. Bugün ben: Bir güle bir demet sevgi, bir tebessüme binlerce gülücük veriyorum. Bugün ben: insanı seviyorum, Bugün ben; Yaşamayı, yaşamı seviyorum
Derya Parmaksızoğlu


ŞİİRLERİNİZ