DEMET FERİKOĞLU





SUSUZ GÜL


Kurumuş gülleri saklar mısın?
Ben saklarım sana benzedikleri için
Yağmurlu bir günde kendini yollara atar mısın?
Ben atarım göz yaşlarım yağmura karışsın diye
Hiç terkedilmek nedir bilir misin?
Ben bilirim sensiz kaldığım o günleri
Tekrardan sever misin beni eskisi gibi?
Ben seviyorum eskisinden de deli
Yine bırakıp gider misin gizlice beni?
Ben gidemem seni bensizliğe esir edemem
Ama şunu bil ki; ne zaman unutursun beni
İşte o susuz gül soldurur kendini


© Demet Ferikoğlu



AŞKTAN ÖZÜR DİLEMELİSİN Yıllar sonra, geri gelip; Seni birden sevdim deyip, Herşeyimi değiştirtip, Ansızın gittin terk edip... Çatıları çökmüş, Duvarları, damları yere inmiş, Bir kente döndü dünyam!... Dipsiz bir kuyu oldu yaşam!... Sen bana değil ama, Aşka ihanet ettin, Benden değil , Ama, aşktan özür dilemelisin mutlaka... Tabii, bunca ihanetten sonra, Özrünü kabul ettirebilirsen aşka!...

© Demet Ferikoğlu



SANA BENZİYORUM Akşamı buyur ettiğimiz dakikalar Saat yalnızlığı vuruyor. Ben, ağlamamaya çalışıyorum, Sen, “Neden sustun?” diye soruyorsun. Açık unutulmuş çeşmelerde, sevgin Buğday buğday başaklarda, tenin Soyadımın başında, ismin Çingenelerce okunacak fallarda... Avuçlarım ıslanmıyor diye, Tükürüyorum içine (sevdanın). Derken bir el çekiyor beni, Birdenbire sırılsıklamım. “Aşktır bu, aldırma” diyorsun, Biliyorsun madem, neden gidiyorsun? Çatladıkça dudaklarım, ellerin Islandıkça yanaklarım, gözlerin Üşüyüp titredikçe, bedenin Çarpar durur zihnimin duvarlarına... Biliyorum, Dönmeyeceksin! Geride, söylediğimiz şarkılar kalacak, Dinledikçe sonraları ıslanacak yanaklarımız. Geride, bu şiir böyle boynu bükük kalacak, Biliyorum, Dönsen de, Hiçbir şey eskisi gibi olmayacak! Üşürken sokak kedileri, sıcaklığın Titrerken kavaklar, ağlamaklılığın Savrulurken gençliğim, çıplaklığın “Yasak” diye yazılacak şarkılarıma... Sigarayı senin gibi, art arda yakıyorum, Senin sevdiğin gibi demliyorum çayımı. Kendime senin gözlerinle bakıyor, Senin gibi, sevmiyorum! Umudu yarına erteleyişim, Yarını umutla bekleyişim senden kaldı. Her şeyimi yüreğime yükleyişim senden, Ne kaldı ki geriye benden? Aynalara bakmaktan korkuyorum, Sanki, günden güne sana benziyorum! Yüreğimde pıt pıt atan, sen Özlemlerimi fitilleyen, sen Dün, bugün, yarın, sen Bil(sen) neler neler öğrettin bana SENNN

© Demet Ferikoğlu



SONUNCU Seni sonuncu baharım görmüştüm, Daha doğrusu geç gelen, İlk gelen... Ama sonuncu baharım olan... Oysa sen benim, İlk, ama son baharım oldun!... Sen, benim sonuncu karanlık ve soğuk... ...kara bir kışım oldun!... Artık, ben geldiğinde bulduğun... ... o, yerde değilim bile. Beni terk edip de, İttiğin, kapkara karanlıklardayım. Yalnız ve çaresiz, Sonbaharım... ...Son karakışım... İlk olmayan, ama... ...sonuncu yalnızlığım!... Ben; artık, bulamayacağım senin peşindeyim... Ben; artık, gözlerimdeki senle; sensizlikteyim...

© Demet Ferikoğlu



OLMAZ MI? ağlamak için gözlerden yaşmı akmalı dudaklar gülerken gözler ağlamazmi sevgi sadece güzele bakmakmı? çirkin bir göz, tatlı bir söz insani bağlamazmı? hasret sevdiğinden uzak kalmakmı? sevdiğin yanındayken hasret duyulmazmı hırsızlık sadece para çalmakmı? kalp çalmakta hırsızlık sayılmazmı? öldürmek için silah gerekirmi? gözler ok, sözler hançer olmazmı?

© Demet Ferikoğlu



NE KAYBEDERDİN Bir günah işledim bin af diledim Üstünde durmasan ne kaybederdin? Hemen her fırsatta bir tokat gibi Yüzüme vurmasan ne kaybederdin? Neyin eksilirdi beni affetsen ? Ne vardı kalbimi tekrar fethetsen ! Ne olur birazda bizden bahsetsen Hep onu sormasan ne kaybederdin? Evli olmasakta keyfe kederdi Gönül nikahımız bize yeterdi Şeytana uyupta bu kadar derdi Başına sarmasan ne kaybederdin? Yakamı tutmasan yargılar gibi Ahiret gününde sorgular gibi Her yerde hatamı sergiler gibi Önüme sermesen ne kaybederdin? Üstüme gelmesen sıkana kadar Üzmesen canımdan bıkana kadar Dağ gibi sabrımı yıkana kadar Dilini yormasan ne kaybederdin? Kanattın yaramı günbegün deşip Paramparça oldun gözümden düşüp Çılgın seller gibi haddini aşıp Üstüme varmasan ne kaybederdin? Hiç şansın kalmadı dönsende geri Yitirdin verdiğim bütün değeri Aşkına emanet ettiğim yeri Bu kadar kırmasan NE KAYBEDERDIN?

© Demet Ferikoğlu



ORTAKÖY'DE ORTAKÖY’DE OTURMUŞUM BANKLARA; DOYAMIYORUM ŞU DENİZE BAKMAYA; ANILARIM GELİYOR AKLIMA, BİR TEBESSÜM BELİRİYOR MİZACIMDA, DALIP GİDİYORUM ESKİLERE, BEŞ BİLEMEDİN ON SENE EVVELE.. HAYAT DEDİKLERİ BU OLSA GEREK, YAŞADIĞIN ACILARA TECRÜBEM DEMEK, BİR PANTOLON,BİR GÖMLEK, HAYAT BOŞ DOSTLAR; MÜHİM OLAN ADAM GİBİ SEVMEK...

© Demet Ferikoğlu



SON MEKTUP Son mektubunu okudum İdam fermanı sandım Yazdığın her satırda hıçkırarak ağladım Unut beni diyorsun... Unutmak kolay mı sanıyorsun ? Can çekişen hastaya Demek sen öl diyorsun...

© Demet Ferikoğlu



SEBEBİ SENSİN

Eğer bir pınar gibi çağlıyorsa gözlerim
Dökülen her damlanın bilki sebebi sensin
Seveceksin diyerek hep o anı beklerken
Eğer birgün ölürsem bilki sebebi sensin

Acımayan kalmadı benim mahzun halime
Ama senden duymadım bir cümle bir kelime
Azrail fermanımı verir ise elime
Eğer bir gün ölürsem bilki sebebi sensin

Öyle derin bir yara bıraktın ki kalbimde
Çaresi bulunmuyor hiçbir tabib hekimde
Bütün ömrüm boyunca bu sevdayı çekipde
Eğer bir gün ölürsem bilki sebebi sensin

© Demet Ferikoğlu



GİTTİ

Birini sevdim ben ölesiye
Aşkıma ihanet etti de gitti
Yıllardır beklerim dönecek diye
Giderken bir ümit verdi de gitti

Yaşayıp duruyor anılarımda
Onu hissederim her an yanımda
Kalmadı bir damla aşk pınarımda
Giderken hepsini içti de gitti

Ömrümce dinmeyen acılarını
Benimle bırakıp anılarını
Aşkının taptaze tohumlarını
Giderken kalbime ekti de gitti.

© Demet Ferikoğlu



YAZ YAĞMURU

Yaz yağmuru derler ya... Zamansız sevdalara Aniden bastırır güneşli bir günde, İstesen de kaçamazsın Geçer sanırsın nasılsa güneş yeniden , Doğacaktır her günün sabahında Mutlu son yoktur derler, Zamansız sevdalarda Uykusuz gecelerde kor ateştir, Saklıdır zamansız sevdalar Rüzgar eser bulut olur, yağmur yağar Boran olur zamansız sevdalar Duygular, tutkulara, bakışlar mahzunluğa Dönüşür zamansız sevdalarda Arzular yoktur, acılar iç çekmeler Vardır zamansız sevdalarda Masaldır, rüyadır belki de kabustur kara sevdalar Leyla'sını Mecnun'una kavuşturmayandır zamansız sevdalar Artık ne sen sensin, ne o kendisi Sevgi yürekleri yakıp kavurur ateştir zamansız sevdalar Islatır, ağlatır yağmurda güneş gibidir zamansız sevdalar

© Demet Ferikoğlu



CANIMDAN ÇOK SEVMİŞTİM SENİ VEFASIZ

Canımdan cok sevmiştim seni Vefasız, terk edip gittin beni acımasız, soruyorum şimdi kendime neden seni sevmişim delice! Sensiz geçen şu günler haram bana, unutamıyorum seni ne olur acı bana, kalbim hala yanıp tutuşuyor aşkınla canımdan çok sevmiştim seni Vefasız! Hergün gelirsin umuduyla beklemiştim, beni unutmaz bir arar sorar demiştim, sen gelmeyince anladım unuttun beni canımdan çok sevmiştim seni Vefasız! Unutulmak beni en derinden vurmuştu, demekki sevdiğim bu kadar acımasız olmuştu, farketmez en sonunda bende unuttum onu yinede canımdan çok sevmiştim seni VEFASIZ!!!

© Demet Ferikoğlu



AĞLAYACAKSIN

AĞLAYACAKSIN YALNIZLIK NE DEMEK BİR GÜN SENDE ANLAYACAKSIN TERK EDECEK SENİ DOST SANDIKLARIN BİR BİR TERK EDECEK SENİ BİR ZAMANLAR YALVARDIKLARIN O ZAMAN SENDE YALNIZLIK NEYMİŞ ANLAYACAKSIN İŞTE O ZAMAN SENDE BENİM GİBİ AĞLAYACAKSIN AKLINA GELECEĞİM O ZAMAN BEN SENİN ARAMAK İSTEYECEKSİN ÇEVİRMEYECEK NUMARAMI ELLERİN MERHABA DİYEMEYECEK BİR ZAMANLAR ELVEDA DİYEN DİLLERİN O ZAMAN SENDE BENİ ANLAYACAKSIN VE İŞTE O ZAMAN SENDE BENİM GİBİ AĞLAYACAK; AĞLAYACAKSIN

© Demet Ferikoğlu



SENİN İÇİN AĞLAMAYALI

Ayrılmaya ve unutmaya İlk defa karar verdiğim zamandı Son ağladığım, senin için. Bir film şeridi gibi geçerken Yaşadığımız her şey Ve canım parça parça koparken gözlerimden. Aslâ gözlerine bakmayacak Ve tutmayacaktım ellerinden. Gidecek ve dönmeyecektim geriye de bir daha Oysa sendin tek sebep Ölümüme de yaşamama da! Her yerim titremeye başlamıştı Buluştuğumuz zaman. Korku ve heyecandan! Ne yapacağımı bilemez hâldeydim. Elim, ayağım dolaşmıştı Bir şeyler söylemek istediğimde, Söyleyemedim, Cesâretim kalmamıştı! Vedâ sözü söylemek. Birdenbire. Ne kadar zormuş meğer. Âdetâ duyularım sağırlaşmış, Duygularım göçmüştü. Senin de bir şeyler söylemene, Ya da sormana izin vermeyecektim. Sorgulayan ve yargılayan bakışların karşısında İnan bir hayal gibiydim Ve bütün dinamiklerim çökmüştü. Bir zamansız ayrılık çığının Yüreğimden kopuşunun Son görüntüleri gibiydi suskunluğun! Öylesine etkilenmiştim ki Yaşadığım sürece Gözlerimden hiç gitmedi mahzunluğun! O ân öldürseydin, ya da ölseydim, Gam değildi inan! Çıldıracak gibi olurum Ne zaman aklıma gelse sebep olduğum yoksunluğun. Senin için ağlamayalı Taşlaştı, kıraçlaştı kâlbim Hissiz, ıssız biri oldum! Ve artık hiçbir gözde filizlenmiyor. Hiçbir bakışta boy vermiyor sevgim! Âdetâ kendi kıraçlığımda kayboldum! Senin için ağlamayalı Canım darmadağın Yüreğim bin bir pişmanlık Ve bin bir hasret yamalı...!

© Demet Ferikoğlu



ŞİİRLERİNİZ