BÜLENT ÖZMEN







SEVDAN

Aşığı çektiği dert usandırmaz
Başımdan aşağı dökülür sevdan
Ben sana susuzum sular kandırmaz
Dağ gibi üstüme yıkılır sevdan

İnsan sevsin yakın eder uzağı
Aşk ateşi yakar eritir dağı
Şu yüreğim olmuş sevgi yumağı
Çektikçe ucundan sökülür sevdan

Haydi gel usulca göğsüme uzan
Uyandırıp beni derin uykumdan
Dolaşıp dururken damarlarımdan
Süzülür kalbime çekilir sevdan

Bülent Özmen


BEN SENİ ELLERE YAR EDER MİYİM Deli gönlüm dertlerini tazele Çevirmişler yüreğini gazele Can verip kefene sarılsam bile Ben seni ellere yar eder miyim? Yanık yüreğimin yanık türküsü Sevda değil sanki ömür törpüsü Kırık düşlerimin hazin öyküsü Ben seni ellere yar eder miyim? Çok zamandır görülmemiş güldüğüm Çözülmüyor saçaklarım kör düğüm Her uykuda düşlerini gördüğüm Ben seni ellere yar eder miyim? Kırık kadehimde kanlı şarabım İçtiğim gün dünden daha harabım Ah can özüm benim nazlı serabım Ben seni ellere yar eder miyim? Su almışım okyanusta batığım Eskimişim bir çöplükte atığım Mutluluğu dudağında tattığım Ben seni ellere yar eder miyim? Göz yaşımla doldu muhabbet tası Bu hallerim bir soysuzun mirası Gönül defterimin yırtık sayfası Ben seni ellere yar eder miyim?
Bülent Özmen


NERDEN BİLSİN Kİ Yar bir mektup yazmış sitemle dolu Ben ölüp gitmişim nerden bilsin ki Duygularım hasta hislerim ölü Tükenmiş bitmişim nerden bilsin ki Ne mekanın belli ne de adresin Yarim bihaberim söyle nerdesin Yüzüne baktıkça gülen herkesin Aklımı bozmuşum nerden bilsin ki Perdeyi mi açtın aman çabuk ger Hastayım çoçuğum yatağımı ser Ne hayal kurarım ne umut eder Hayata küsmüşüm nerden bilsin ki Ne fiş istiyorum ne de fatura Şu kefenlik bezin topu kaç para Sokak cadde bulvar tüm duvarlara Adını yazmışım nerden bilsin ki
Bülent Özmen


HİLALİM Kör olmuş gönlünün gözü Hilalim Niye hiç gülmemi istemiyorsun Bu gece kapını çalmak hayalim Uykunu bölmemi istemiyorsun Bir onulmaz dertsin düştün bu cana Usanma ha bire sabrımı sına Nereye gidersen düşüp arkana Peşinden gelmemi istemiyorsun Tutundum hayata sana sarılıp Sende şekillendim sende durulup Mecalim kalmayıp bir gün yorulup Ardında kalmamı istemiyorsun Şu tuhaf haline aklım ermiyor Gönlüm senden başka gülü dermiyor Bana bir damla su bile vermiyor Sararıp solmamı istemiyorsun Irala gönlümü koynunda uyut Bele yüreğinde sevdamı büyüt Ben seni seveyim sen beni unut Uğruna ölmemi istemiyorsun Uzakta değilsin duydum sesini Eskit hasretini al hevesini Ya çilede sonu ya adresini Arayıp bulmamı istemiyorsun
Bülent Özmen


DÜNYA Dünya şu yüzümü güldüremedin İçinde sevmeye değer yar yok mu Akan yaşlarımı dindiremedin Çekip gideceğim hiç bir yer yok mu Ne edeyim senin kalpsiz sineni Ne sen beni sevdin ne de sen beni Canımdan can aldın her bir dönüşte Saadeti gördüm rüyada düşte Ben matemde iken yarim cümbüşte Söyle dünya sende haya ar yok mu Ne edeyim senin kalpsiz sineni Ne sen beni sevdin ne de sen beni Benzim solmuş benzim hep sarımtırak Gönlüm hep sürgünde o ilden ile Çalarım kapımı her gün korkarak Yabancıyım kendi evimde bile Utan dünya utan diyorken sabret Köşe bucak senin her yerin gurbet Ne bu kabus niye hep yineliyor Damarımdan kanım çekildi benim Allahım üstüme dağ mı geliyor Niye böyle belim büküldü benim Bir yanım gülerken bir yanım yasta Anlamaz halimi yüreğin hasta
Bülent Özmen


TUTUNDUM GÖZLERİNE Şu yaşlı gözlerimi tebessümünle donat Isıt şu yüreğimi şu kara kışa inat Nereye gidiyorsun arkana bak bir dönde Kör olası talihim benden bir adım önde Sevgiye aç değilim sayende yüreğim tok Tutundum gözlerine düşmeye niyetim yok Haydi gel tarayalım o güzel saçlarını Dur da bir bağlayalım gönlüme uçlarını Hele seslen duyayım göreyim sen nerdesin Ben ağaran tandayım sen hangi seherdesin
Bülent Özmen


GÖZLERİMDEN YAKINSIN Geceler mi uzadı ağarmayacak mı tan Ne bu sessizliğin ney ne bu suskunluk keman Vatansızım yüreğin olsun bana memleket Işıklardan süz beni dudaklarında tüket Nerede bu bahçıvan bülbül dadanmış bağa Gözlerimden yakınsın bakmıyorum uzağa Severken üzüyorum var mı bunda bir kasıt Üşürsen yüreğimi yak ellerini ısıt
Bülent Özmen


BEDDUA Uzak iklimlerde hasret çekerken Vakit gelip geçti sanma ki erken Sevgi okyanustu sen de bir yelken Yüzmesini bilemedin ah gönül Hayal ağacıyın meyvaları ham Umut bağlamazdım yerinde olsam Sevda bir resimdi sen de bir ressam Çizmesini bilemedin ah gönül Her gece sonunda hazin bir sabah Her gün batımında çekersin eyvah Sevda uzak diyar sende bir seyyah Gezmesini bilemedin ah gönül Uymadın sözüme hep ettin kibir Terk etti sevenler bak bizi bir bir Sevda bir şiirdi sen de bir şair Yazmasını bilemdedin ah gönül Siyahmış saçların uzunmuş boyun Dilerim allahtan tükenir soyun Bir değil ki bana ettiğin oyun Bozmasını bilemedim ah gönül
Bülent Özmen


ŞİİRLERİNİZ