Ağıtı yaralı kuşlar konar alnıma

Ağıtı yaralı kuşlar konar alnıma
Beni bir sağucu mu sanırlar
Tünedikleri ömrün kâhinidir onlar
Dökerler kanatlarını rehin bir nehrin avlusuna
Gelir bana konuk olurlar

Ağıtı yaralı kuşlar konar alnıma
Sesini sebil etmiş çeşmeler durulanır
Güvercin uykulardan bir menekşe uyanır
Zamanın aynasında salınır salkım söğüt
Göğün kırlangıcını şu ağaç tanrı sanır


Ağıtı yaralı kuşlar konar alnıma
Baharı firar etmiş bahçelerin imlası dökülür
Bir serçenin düşünü hayra yorar bir bilge
Dalında yaprak çürür
Evren küçülür

Ağıtı yaralı kuşlar konar alnıma
Tanrının üvey çocuğu mudur onlar
Bu yüzden mi şairlere dokunurlar
Göğün yorgun yüzünde sessiz uyurlar

Ağıtı yaralı kuşlar konar alnıma
Hüznüme usul usul yağar kar...

                                 Şubat 2001,

                                 Enfield Island Village, Londra








en güzel ben ölürüm

Böyle umut doluyken tepeden tırnağa
Böyle seviyorken seni amansız
Böyle değerliyken
Böyle yüceyken sevda
En güzel ben ölürüm
K e s i n! ..

Ağustos 1993,
Gaziantep









BİR İLKYAZ DÜŞÜDÜR ÖLÜM

Bir ilkyaz düşüdür ölüm
Sevi ateşidir ölüm
Her an yaratır kendini
Çoğuldur, dişidir ölüm..

Bülent ÖZCAN





ÇOCUKLUK MEVSİMİ



Çocukluk mevsimi ne çabuk geçti,

Hayaller güzeldi, düşler güzeldi... 
Annelerin yüzü daha güleçti,

Baharlar güzeldi, kışlar güzeldi... 

Bulutlar üstüne ne düşler
kurdum, 
Sapanla devleri gözünden vurdum,  
Gece Kaf Dağı’na çıkıp
oturdum, 
Zümrüt Anka denen kuşlar güzeldi... 

Bir çağı yürürdüm iki
adımla, 
Kişnerdi dal atım bağladığımda, 
Kaybolan bilyeme ağladığımda,

Gözümden süzülen yaşlar güzeldi... 


Eylül `89,
Gaziantep





DÜŞ ÖRTEN 



Salınır şiirim uykuda
Yanar diri imgelerim
Yüreğim mürekkep
lekesi
Damıtır acıyı güzellerim


Hüznümü kanatır bir dize
Süzülüp içinden dizelerin
Gezerim bir
bir sözcükleri
Yüzümü Nil’e dökerim


Benim uslu çocuk yanım
Söyle nerde yitik gemin
Kıyı belledin
göğü hep
Denizini görmediğin...


Bülent ÖZCAN





Ezgisi Mavi



Usul usul açıyorsun içimde 
 düş ırmağı bir göğü
güzelliyorsun 
bir ezgi düşürüyorsun mavi 
kanatlanıp güzü elliyorsun


Usul usul açıyorsun içimde 
uzun bir zamanı demliyorsun 
yokluktan
geliyorsun hünerli 
bir ömrü yeniden deniyorsun 

Usul usul açıyorsun
içimde 
sözcük sözcük çoğalıyorsun 
bir imge oluyorsun bu şiirde

dokunduğum an kanıyorsun 


18 Ağustos 2003, Londra, İngiltere





Gelincik Tozları



Okumadan atladığın sayfalar, 
Hayatının kırık notlarıdır...

Anılar şimdi o yorgun sular, 
Bu şiirin kanayan rüzgârıdır...


Her ırmak kendi göğüne yaslanır 
Her kuş kendi göğünü gök sanır...

Sahiplenerek yürüdüğün o ömür var ya;
Havada uçuşan gelincik tozlarıdır...



11 Ocak 2001, 
Enfıeld Island Village, Londra








G Ü
Z E L L E M E



Uyku, ölümün meleğidir; 
Şiir, şairlerin dileği... 
Zaman, tanrıların eleğidir;

Barış, çocukların yüreği... 

Aşk, canın ipeğidir; 
Umut, hüznün
bebeği... 
İnsan, insan emeğidir; 
Ölüm, yaşam gereği...


10 Temmuz 2000, 
Hucknall-Notts./İngiltere








Kanayan Ömrüm Benim



Anam 
Hep aynı güzel kadın

Duygulu içten cana yakın 
İkizim 
Üşüyen sıcak yanım 

Anam

Yüreğimde süren ışkın 
Göğü kuşatılmış mavi 
Şiirimi yurt edinen kuş
sürüsü 
Çağlanın çağıldayan yeşili 
Sürgün göğümün yağmur bulutu

Çocukluğumun yitik türküsü 

Anam 
Ateşin ağzı 
Acının yalazı

Serçenin kanı 
Ruhumu seyre durduğum aynam 
Tanrıya komşu bahçem

Çocukların kiraz çaldığı 

Anam 
Umudun soluk alışı 
Suyun
kendine akan tarihi 
Toprağın alın teri 
Rüzgârın uyuduğu vadi 
Yarım
kalmış şiirlerin adresi 
Kelebeğin çiçekten elleri 

Anam 
Kendini
doğuran kadın 
Yunus’un bilge yüreği 
Kanayan ömrüm benim


7 Ocak 2001,

Enfield Island Village, Londra








KUŞ İZLERİ



Her yanda kuş izleri 
Oysa vakit çok erken 
Yüklenip dizeleri 
Uzaklara
giderken: 

Dudağımda bir çiğdem 
Ölürüm kederimden...


Eylül
1997, Londra








Ş i i r  S o n s u z l u ğ u



Zamanların ötesinde bir zaman 
Düşleri zamana 
Zamanı şiire kuruyorum 
Şiir sonsuz ey ozan 
Yazamazsın! .. 

Yazılmayanın şiirini yazmalı 
Yıldızlar
ayakta 
Yapraklar uykudayken daha... 

Şiiri zamana 
Zamanı rüyaya
sığdıramazsın 
Şiir sonsuz ey ozan 
Bir fındık kabuğunda 
Gökyüzü düşün

Gökyüzünü tutamazsın!.. 


Kasım 1991,
Gaziantep








YALNIZLIKTAN ÜŞÜYOR İÇİMDE
KELİMELER



Kederden kendime köprüler yapıyorum
Kıldan ince kılıçtan keskince
köprüler
Her köprüden bir şiir okuyup geçiyorum
Yalnızlıktan üşüyor içimde
kelimeler

Yüzünün denizinden atlaslar biçiyorum
Kendimden çok uzağa
gitsem de çok kereler
Şiir ki salt coşkuyla yazılmaz
biliyorum
Yalnızlıktan üşüyor içimde kelimeler

Çok ölmüş bir şairim
yıldızlardan daha çok
Dalında uğuldayan şu rüzgârdan daha çok
Çok ölmüş
yoksul ölmüş ama en erken ölmüş
Yalnızlıktan üşüyor içimde
kelimeler


Aralık 1997, Londra, İngiltere








Sur
Ayinleri

I. 

Sözcüklerden yel
değirmenleri yapan şair 
...yanardağları yüreğinde eriten şair 
…..her
sözü imbikten damıtan şair 
……sahaflarda unutulmuş kitapların hüznü

……..çivitrengi 
………kanar 
………..şimdi 

II. 

S e n gönül
dergâhında çile dolduran derviş 
s 
...ı 
….r 
......r 
........ı
dökülmüş aynaların sarrafı 
d ü ş / ü n 
……k i 
yolunu şaşıran şahmaran

……..sinsi bir sin gibidir zulasında simyanın 
…..siner sesine suların

…. d 
…...ö 
……k ü l 
………ü 
………...r 
.…………………………………………..

……………h………………………….... 
……………a………………….……..n 
………….. r…………………..……ı

……………..f…………………….r 
………………l……………….. a 
……………….e…………….l

……………….r………….r 
………………. i……..u 
…………………….s 

III. 

Misli

menendi görülmemiş 
o sevdalı gül/üşü/n 
şiirine 
…….d 
………ö

………..k 
………….ü 
……………l/e 
…………......n 
………………..kül/dür şair

……………dayayıp şakaklarını namlusuna 
……………………………...... z

………………………………….a 
……………………………………m 
………………………………………a

………………………………………..n 
…………………………………………..ı 
……………………………………………n

……………………………………………... 
…………………………………………..... 
…………………………………………...


IV. 

G 
…ü 
..n 
…...e 
….ş 
……e 

……..i

………n 
……….a 
……….t kendisi ol/an rüzgâr 
en yağız atlarını koynunda
t 
………………………..a 
…………………………ş 
………………………...ı 
………………………...y

…………………………..a 
…………………………….n rüzgâr 
ışır gergefinde o çetrefil
sevdanın 

V. 

Samanyoluna bağdaş kuran turnalar 
…harlı
kanatlarıyla 
….çoban yıldızlarına yol gösterir 
……deniz kızları susar


VI. 

Ey şair 
…..yüreği yeryüzü katarı bilge 
……ecesiz bir
ecelle kuşatılmadan daha 
…….s 
……..ö 
………z 
………..c 
…………ü

……………k 
…………..l 
…………e 
………..r 
……..i…..u 
……….y 
………….a

…………n 
………..d 
……….ı 
……...r 

7 Ocak 2004, Londra, İngiltere


Bülent ÖZCAN
 








ŞAİRLERE DÖN